Είχα να παρακολουθήσω παρέλαση στον Πειραιά 45 χρόνια. Τελευταία φορά που παρέλασα ήμουν μικρό παιδί, τότε με το Σχολείο της  Σταυριανού. Ταλαιπωρήθηκα ωστόσο. Η παρέλαση ξεκίνησε 12,40. ο ήλιος έκαιγε και έπεφταν και τα σχετικά  “μπινελίκια”  για την καθυστέρηση.

Επιτέλους ξεκίνησε και ξεδιπλώθηκε μπροστά μου το μεγάλο έπος των Ελληναράδων. Να δείτε σύσσωμο ο πειραιώτικος κόσμος τραγουδούσε το Μακεδονία ξακουστή κλπ κλπ. Το χειροκρότημα πήγαινε σύννεφο, οι φωνές και οι ζητωκραυγές με το πέρασμα γνωστού, άλλο πράμα.

Δεν άντεξα μέχρι το τέλος. Θυμήθηκα τις δικές μας παρελάσεις. Ήσυχα και όμορφα. Θα πρέπει να πληροφορηθώ αν φέτος ο Δήμαρχος ξεκίνησε την παρέλαση με το “Μακεδονία ξακουστή”. Πέρσι ο Αλέξανδρος ξεκίνησε μ’ αυτό το τραγούδι. Θυμάστε πόσο μας ανέβασε…..

Πάμε, πειραιώτικη παρέλαση με Τάκη Θεοδωρικάκο και Γιάννη Μώραλη. (Ήμαρτον, δεν θα το ξανακάνω).

Ο κύριος που βλέπετε, είχε στρογγυλοκαθίσει από  πολύ νωρίς. Μη χάσει.

Το Δημοτικό Θέατρο αστράφτει.

Έχει βρυκολακιάσει το Δικαστικό Μέγαρο, άλλη μια ηλιθιότητα Σκυλίτση.. (Που τον θυμήθηκα).

Ο κόσμος αρχίζει και μαζεύεται. 

Επιτέλους εμφανίζονται οι επίσημοι. 

Και η παρέλαση επιτέλους αρχίζει.

Παρέλασαν Σύλλογοι Οργανισμοί και από πολλά νησιά.

Είχαμε αφίσες για την cosco

Όπου φύγει, φύγει.