Γιατί μισούν τόσο πολύ την Αριστερά;  Στο βιβλίο τους, “Η άκρα δεξιά ενάντια στην πολιτική, μία παράξενη νίκη” που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Πόλις, οι Μichael Foessel και Etienne Ollion διατυπώνουν μία πολύ λογική απορία.  Οι δύο Γάλλοι συγγραφείς γράφουν: “… παρότι εξασθενημένη, τόσο εκλογικά όσο και πολιτισμικά, η Αριστερά θεωρείται ότι έχει ακόμα στα χέρια της τη μιντιακή και διανοητική εξουσία. Πώς να εξηγήσουμε ότι, τη στιγμή ακριβώς που η ούτως ή άλλως βαθύτατα διαιρεμένη Αριστερά δεν αποτελεί πια ρεαλιστικό πολιτικό “κίνδυνο”, έχουν οξυνθεί σε τέτοιο βαθμό οι επιθυμίες για εκδίκηση σε βάρος της;”  Εδώ

Ενας κόσμος εφιαλτικά πλασμένος: Data, υποκλοπές, ρομπότ-φονιάδες και πόλεμοι τεχνητής νοημοσύνης. Ο «γενναίος νέος κόσμος» έχει ήδη ξεπροβάλει πιο εφιαλτικός κι από την πιο ξέφρενη φαντασία. Μια βαθύτερη ανάλυση των φαινομένων που άλλαξαν τη ζωή μας τον 21ο αιώνα θα βρείτε στο Hot.Doc History με το Documento της Κυριακής 17 Μαΐου. Πώς κάθε «κλικ» μας στο διαδίκτυο γίνεται πρώτη ύλη για τον καπιταλισμό της επιτήρησης. Και πώς η ανθρώπινη εμπειρία μετατρέπεται σε πληροφορία-εργαλείο εξουσίας.  Εδώ

Το «Νέο» που Μυρίζει Ναφθαλίνη. Τα κόμματα που για πρώτη φορά διεκδικούν την είσοδο τους στο Ελληνικό Κοινοβούλιο πορεύονται στα ίχνη της περπατησιάς που άφησαν τα παλιά κόμματα.  « … η «αλλαγή» είναι το ψευδοπρόβλημα που βάζει η εξουσία σ’ όσους την πιστεύουν, μέσω της Ιστορίας, που άλλωστε δεν υπάρχει παρά δια της εξουσίας … Χαμογελώ σαν το παιδί που βλέπει στο καλειδοσκόπιο τα ίδια γυάλινα θρύψαλα στις νέες τους-πολύ παλιές ανακατατάξεις. Γελώ με την παλιά και τη νέα πολιτική σαν καταφύγιο μιας δράσης που εξαντλείται στον εαυτό της. Αλλά λυπάμαι όσους ακολουθούν χωρίς να ξέρουν, ότι το νέο που διεκδικούν είναι η επιθυμία τους λείπει» Γιώργος Βέλτσος.  Εδώ

ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ ΣΤΗ EUROVISION ΟΣΟ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ