Η Μαίρη Λίντα, τα «Τακουνάκια» και η Μαρία Κάλλας. Για να πιάσεις το νήμα μιας πλούσιας, γεμάτης συγκινήσεις ζωής, μερικές φορές είναι αρκετό να ξεκινήσεις από τη σημαντικότερη χρονιά – σταθμό της.   Πάμε λοιπόν κι εμείς να πιάσουμε το νήμα για τη «ντίβα του λαϊκού τραγουδιού», όπως την είχαν αποκαλέσει, Μαίρη Λίντα, από το 1965, τη σημαντικότερη και σημαδιακότερη ίσως χρονιά της.   Εξήντα πέντε χρόνια πίσω, ακριβώς. Τέτοιες μέρες του 1961. Στην περίφημη «Σπηλιά του Παρασκευά», μέσα στο αρχαίο Σηράγγιον, το φυσικό σπήλαιο στην Καστέλλα δίπλα στην σημερινή Ακτή Κουντουριώτου. Εκεί που συναντήθηκαν «μεγάλα» και απόντα πλέον πνεύματα.  Η Μαρία Κάλλας, η Γκρέις Κέλι, η Μαίρη Λίντα, ο Μανώλης Χιώτης και ο Αριστοτέλης Ωνάσης. Τέτοιες μέρες, που μάς πήραν μακριά από τον κόσμο μας τη Μαίρη Λίντα (κατά κόσμον, Μαρία Δημητροπούλου)…  Εδώ

«Μια θέση στον ήλιο» για όσους δεν αντέχουν άλλο Νόλαν!  Εδώ

Το φάντασμα της Novartis πάνω από το Μαξίμου: Ο Σαλμάς βγάζει από το αρχείο την εμπλοκή Γεωργιάδη.  Εδώ

Πώς εξαφανίζουν τις ειδήσεις στην ΕΡΤ που εμείς πληρώνουμε.  Εδώ

Αναπληρωτές εκπαιδευτικοί: «Ζούμε ένα διαρκές άγχος με μια βαλίτσα στο χέρι».  Αγχος, ανασφάλεια και εσωστρέφεια. Αυτά τα συναισθήματα χαρακτηρίζουν την ψυχολογία δεκάδων χιλιάδων αναπληρωτών εκπαιδευτικών μετά τη λήξη της σύμβασής τους. Θα τους προσλάβουν ξανά του χρόνου; Αν ναι, πού θα είναι; Σε κάποιο νησί, στην πόλη ή την ηπειρωτική χώρα; Αν όχι, πώς θα συντηρήσουν τις οικογένειές τους; Κι αν δεν έχουν οικογένεια, πώς να τολμήσουν να προχωρήσουν σε αυτό το βήμα όταν οι όροι ζωής και τα όνειρά τους έχουν ημερομηνία λήξης την 30ή Ιουνίου, οπότε και το υπηρεσιακό έγγραφο τους γνωστοποιεί τη λήξη της σύμβασής τους και το πέρασμα ξανά στην ανεργία;  Εδώ

Η διείσδυση του AI δοκιμάζει τα όρια της ανθρώπινης εποπτείας.  Από τη δημοσιογραφία μέχρι την εκπαίδευση και από την ιατρική μέχρι την… τρομοκρατία, η τεχνητή νοημοσύνη εισχωρεί με ταχύτατους ρυθμούς αλλά και αμφιλεγόμενη αξιοπιστία.  Πρώτα τον απέλυ­σαν. Επειτα ανα­κάλυψε ότι το όνομά του συνέχιζε να δημο­σιεύε­ται, παρότι ο ίδιος δεν είχε γράψει πια ούτε μία λέξη. Ο δημο­σιο­γράφος Μπεν Του­άτι έχασε τη δου­λειά του από το πρα­κτο­ρείο μάρ­κε­τινγκ ClickOut Media νωρίτερα φέτος καθώς, όπως ισχυ­ρίστηκε η εται­ρεία, δεν υπήρχε αρκετή δου­λειά.  Εδώ

Η Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν πέρα από τον θόρυβο.  πιο φιλόδοξη κινηματογραφική μεταφορά του ομηρικού έπους έγινε πεδίο ιδεολογικής-πολιτιστικής αντιπαράθεσης πριν ακόμη προβληθεί. Πρόκειται για ένα κινηματογραφικό επίτευγμα. Η δύναμη της ταινίας δεν βρίσκεται στα εφέ, αλλά στην ουσία του ομηρικού έπους. Εκεί αξίζει να σταθεί κανείς και όχι στην ανόητη συζήτηση περί «woke ατζέντας».  Εδώ

Κάντε κλικ στην φωτο για μεγέθυνση.

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ η αναδημοσίευση χωρίς την αναγραφή της  πηγής προέλευσης.