Α ξ ι ό τ ι μ ο ν
Υ π ο υ ρ γ ό ν Π ο λ ι τ ι σ μ ο ύ κ α ι Α θ λ η τ ι σ μ ο ύ
Κ ύ ρ ι ο ν Π. Π α ν α γ ι ω τ ό π ο υ λ ο ν
Μ π ο υ μ π ο υ λ ί ν α ς 2 0 – 2 2
10682, Α θ ή ν α ς
Κοινοποίησις:
1) Σεβ. Μητροπολίτην Κεφαλληνίας
κ. Σπυρίδωνα
Ενταύθα
2) Ερίτιμον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου κυρίαν Ευτέρπην Κουτζαμάνην
Λεωφόρον Αλεξάνδρας 121, 11471 Αθήνας
3) Αξιότιμον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Κεφαλληνίας
Ενταύθα
4) Αξιότιμον Αντιπεριφερειάρχην κ.Σωτήριον Σ. Κουρήν
Ενταύθα
5) 20ην Εφορείαν Βυζαντινών Αρχαιοτήτων
Πλατείαν Σολωμού 3, 29100, Ζάκυνθον
6) Αντιδήμαρχον Φισκάρδου κ. Δημήτριον Πυλαρινόν

Φισκάρδον 28084

ΘΕΜΑ: Ιερόσυλος ατιμωτική ληστεία ιστορικού Μνημείου ΄΄τ η ς    Π α λ α ι ο χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ ή ς   Β α σ ι λ ι κ ή ς    τ ο υ   Φ ι σ κ ά ρ δ ο υ   Κ ε φ α λ λ η ν ί α ς ΄΄, του 6^ον περίπου μ.Χ. αιώνος, μοναδικού δε εις ολόκληρον το Ιόνιον Πέλαγος, των αρμοδίων και υπευθύνων κατά το Σύνταγμα αδιαφορούντων(;)

Κ ύ ρ ι ε    Υ π ο υ ρ γ έ    Π ο λ ι τ ι σ μ ο ύ,

Η Ιστορική Νήσος μας Κεφαλληνία, η μεγαλυτέρα των Ιονίων Νήσων εις έκτασιν, έχει ως γνωστόν την ατυχίαν να είναι μία εκ των πλέον σεισμοπαθεστέρων περιφερειών, του ελληνικού χώρου, τούτου δε ένεκα έχουσιν απομείνει λίαν ελάχιστα ερείπια, εκ των αρχαίων και νεωτέρων χρόνων αρχιτεκτονικών δομών, μετά τους καταστροφικούς σεισμούς του Αυγούστου έτους 1953.

Έν εξ’ αυτών, κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνας της Νήσου μας, είναι και η μοναδική, όχι μόνον εν Κεφαλληνία, αλλά και εις ολόκληρον την Επτάνησον, αναγομένη εις τον 6^ον περίπου αιώνα μ. Χ.,           ‘‘η   Π α λ α ι ο χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ ή    Β α σ ι λ ι κ ή   τ ο υ    Φ ι σ κ ά ρ δ ο υ’’, της οποίας τα δομικά ερείπια αρκετού ύψους έχουσι διασωθεί, ως ελάχιστον δείγμα συμβολοποιούν και την αφετηριακήν προς τον Τριαδικόν Θεόν λατρείαν, του Κεφαλλήνος.

Το Μνημείον τούτο έχει εσωτερικάς διαστάσεις, εμβαδού 400 περίπου μ2, τεραστίων διαστάσεων δια την εποχήν του, απτόμενον συγκριτικώς και, κατ’ ελάχιστον  τρόπον αναλογικόν, μετά του υπερόχου και μεγίστου δια την εποχήν του Ι. Ναού ΄΄τ η ς    τ ο υ   Θ ε ο ύ   Σ ο φ ί α ς    ε ν    Κ ω ν σ τ α ν τ ι ν ο υ π ό λ ε ι΄΄, εγκαινιαθέντος παρά του Αυτοκράτορος Ιουστινιανού (527-565 μ.Χ.) την 27 Δεκεμβρίου 537 μ.Χ.

Τούτο το ναοδομικόν μνημειακόν ιστορικόν λείψανον ήδη, ενδεχομένως να είχεν ανοικοδομηθεί αφ’ ενός μεν χάρις του ιδιορρύθμου Κεφαλληνιακού εγωισμού, αφ’ ετέρου δε της ηγεμονιστικής φιλοδοξίας του ΄΄Βατικανού΄΄, εις το οποίον υπήγετο  ΄΄ τ ω    κ α ι ρ ώ    ε κ ε ί ν ω ΄΄ η Κεφαλληνία., υποφώσκοντος πιθανόν και του εις τους Αποστολικούς χρόνους εκχριστιανισμού της Νήσου, ως υπονοεί η ιστορία.

Τουταυτό ενδεχομένως επίσης  να εγένετο, μετά 300 έτη περίπου, αφ’ ής εθεσπίσθη                                «τ ο   Δ ι ά τ α γ μ α   τ ω ν    Μ ε δ ι ο λ ά ν ω ν», η 1700η επετηρίς του οποίου, εωρτάσθη κατά το παρελθόν έτος, την 6 Οκτωβρίου 2013: (βλέπε Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και Πάσης Αλβανίας Αναστάσιος – Εφημ. ΄΄η Καθημερινή΄΄ της 20-10-2013 σελ. 20).

Βεβαίως τα ανωτέρω χρήζουν και αρχαιολογικής ανασκαφικής του μνημείου ερεύνης, ως και επιστημονικής ομοίας, ευρυτέρας όμως της υπαρχούσης και πλέον αποκαλυπτικής, εν σχέσει προς την νέαν ευρηματικήν θεωρίαν του δρ. HEINZ WARNECKE, περί της περιστασιακής εκ Κεφαλληνίας διελεύσεως του Αποστόλου Παύλου (1^ος αιών μ.Χ.-64 περίπου μ.Χ.)

Όμως σύγχρονος και λεπτομερής επίσης αρχαιολογική περιγραφή, των ήδη διασωθέντων και υπαρχόντων δομικών λειψάνων του Μνημείου τούτου, ισχύουσα μέχρι σήμερον, συνετάχθη λίαν ευγενώς, από 7 Ιουλίου 1976, παρά του Αρχαιολόγου διδάκτορος κ. Ιωάννου Ηλία Βολανάκη, πρωτοβουλία του αειμνήστου φίλου, τότε Δημάρχου Αργοστολίου Μαρίνου Σ. Κοσμετάτου και του υποφαινομένου, της οποίας φ/φον συνυποβάλλεται.

Έκτοτε ήρχισε μια γραμματειακή πάλη, μεθ’ ενός συνεχούς και ακαταπαύστου αγώνος παρά του γράφοντος, προς πάσαν κατεύθυσιν, προς τε την Τοπικήν Νομαρχιακήν Αρχήν, την ομοίαν Εκκλησιαστικήν, τας αρμοδίας υπηρεσίας Πολιτισμού της χώρας μας, με επικεφαλής και αποδέκτας απαξάπαντας τους προκατόχους σας κύριε Υπουργέ Πολιτισμού και Αθλητισμού, μηδέ του Συνηγόρου του Πολίτου εξαιρεθέντος, ώστε να επιτευχθή η ανάδειξις και, η στοιχειώδης συντήρησίς του, ευρισκομένου εις το τουριστικώτερον γεωγραφικόν σημείον της Κεφαλληνίας ΄΄τ ο   Φ ι σ κ ά ρ δ ο ν΄΄, η όλη περιοχή του οποίου διεσώθη, εκ των σεισμών του Αυγούστου 1953 περιέργως, ίσως δε και θαυματουργικώς, μηδέ των τελευταίων ομοίων διπλών σεισμών του Ιανουάριου  κα Φεμβρουαρίουυ ε.έ. εξαιρουμένων.

Ενδεικτικόν ήτο το υπ’ αριθμ. πρωτ. 1082/26-6-2007 έγγραφον της 20^ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Ζακύνθου προς τον υποφαινόμενον: «ό τ ι   π ρ ο γ ρ α μ μ α τ ί ζ ε τ α ι    απ ό     τ η ν   Ε φ ο ρ ε ί α    μ α ς     α υ τ ο ψ ί α   σ  τ ο   χ ώ ρ ο   τ η ς   Π α λ α ι ο χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ ή ς    Β α σ ι λ ι κ ή ς    σ τ ο   Φ ι σ κ ά ρ δ ο       σ τ α   τ έ λ η   τ ο υ    π ρ ο σ ε χ ο ύ ς    μ ή ν α ….», άνευ περαιτέρω, πλέον της γραπτής μεν, αλλ΄ εις επίπεδον ευθύνης και μόνον ΄΄πτερόεν΄΄ και ουδέν έτερον.

Ούτω δεν επεδείχθη περιέργως η στοιχειώδης ανταπόκρισις, εκ μέρους των επαϊόντων και αρμοδίων υπευθύνων Αρχών ως άνω, κατά το διαρρεύσαν μακρόν διάστημα ολοκλήρων δεκαετηρίδων, ενδεχομένως δε και εκ του ορθού, κατά μίαν άποψιν λόγου, ότι προηγούντο αι δομαί και οι κατοικίες πόλεων και αγροτικών οικισμών της Νήσου, εις τας οποίας έμελλε να συνεχισθή η ζωή των ανθρώπων, οίτινες διεσώθησαν εκ της καταστροφικής μανίας των σεισμών του έτους 1953.

Εν συνεχεία όμως, εγκληματικής ενδεχομένως ευκαιρίας δοθείσης, το περί ου λόγος πανεπτανησιακόν Μνημείον τούτο, μετά του περιβάλλοντος χώρου του κετεπατήθη!!! ανηλεώς δια ποινικώς κολασίμων πράξεων κατά τρόπον κλιμακωτόν. Λεκτέον δε ότι το εν λόγω Μνημείον είχεν ήδη χαρακτηρισθεί ως ιστορικόν μνημείον (ΦΕΚ 621/11-11-1968).

Κατόπιν όλων αυτών ο γράφων και υπογράφων την παρούσαν, αφού ήντλησεν όλην την γραμματειακήν διαμαρτυρίαν του επί μίαν 30/ετίαν και πλέον προς τας τοπικάς και δημοσίας υπηρεσίας και Εκκλησιαστικάς Αρχάς, μηδέ του κατ’ ευφημισμόν Συνηγόρου του Πολίτου εξαιρουμένου,  με επικεφαλής το Υπουργείον σας Πολιτισμού κ. Υπουργέ, αγανακτών και μόνον ενσυνειδήτως, δια την τοιαύτην απαξίαν προς τον πολιτισμόν, την ιστορίαν και την θρησκείαν, ούτε προς αυτό τούτο το εικφράζον ταύτας μνημείον, υπέβαλε και τέσσερας συνεχείς σχετικάς αναφοράς – αιτήσεις – εις την Εισαγγελίαν Πλημελειοδικών Κεφαλληνίας, με ημερομηνίας α) από 9 Μαΐου 2009 β) από 27 Μαΐου 2010 γ) από 4 Ιουνίου 2010 και δ) από 24 Φεβρουαρίου 2012, προσδοκών ότι η Δικαστική Αρχή, κρίνουσα νομικώς και αξιολογούσα ποινικώς και υπευθύνως – έ ν α ν τ ι   τ ο υ     ν ο μ ι κ ώ ς    α δ α ο ύ ς     υ π ο φ α ι ν ο μ έ ν ο υ – θα απήγγελλε το δέον κατηγορητήριον.

Εν αναμονή δε τελών…. της διεξαγωγής μιας δίκης, εδραζομένης επί ενός υπευθύνου δικανικού κατηγορητηρίου, έλαβε γνώσιν του υπ’αριθμ. ΑΒΜ:Β09/776ΑΒΩ:Β12/93 από 12/9/2013 εισαγγελικού κατηγορητηρίου (συνταχθέντος υπό του τότε Αντισαγγελέως Κεφαλληνίας), εις το οποίον υφέρπει το δήθεν ιδιοκτησιακόν δικαίωμα του κατηγορουμένου εις το ως άνω ΑΡΧΑΙΟΝ ΜΝΗΜΕΙΟΝ, απάδον εις την ισχύουσαν αρχαιολογικήν Νομοθεσίαν (Ν 3028 ΦΕΚ 153Α/28-6-2002), δυνάμει του υπ.αριθμ.1019/24-6-2009 εγγράφου της 20^ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων προς την ΤΕΔΚ Κεφαλληνίας και Ιθάκης  κ ο ι ν ο π ο ι η θ έ ν  κ α ι   π ρ ο ς   τ ο ν   κ. Ε ι σ α γ γ ε λ έ α  Π λ η μ μ ε λ ε ι ο δ ι κ ώ ν     Κ ε φ α λ λ η ν ί α ς  και προς τον υπογράφοντα την παρούσαν, με αποτέλεσμα να υποστώ την  τραγικήν απογοήτευσιν του αγωνιζομένου Έλληνος Πολίτου – όχι υπέρ ιδίων του συμφερόντων – αλλ’ υπέρ ταύτης της πατρίδος μας, της Ιστορίας μας, της Θρησκείας μας και του διεθνούς πολιτισμού μας.

Παραλλήλως εθεώρησα στοιχειώδες καθήκον μου να ενημερώσω και την ενταύθα Κτηματικήν Υπηρεσίαν και την 20^ην Εφορείαν Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, δι εγγράφων αιτήσεών μου, από 14-5-2013 και από 10-10-2013, αμφοτέρων διαβιβασθεισών δια του υπ. αριθμ. πρωτ. 1636/15-10-2013 εγγράφου της Κτηματικής Υπηρεσίας, εις την δευτέραν, με την προσδοκίαν να εμφανισθή αύτη, δι’ενός πληρεξουσίου δικηγόρου, ως ασκούσα την νόμιμον πολιτικήν αγωγήν, δια να μη αναδειχθή η φωνή μου, ως μέχρι σήμερον, ΄΄φ ω ν ή               β ο ώ σ α  ε ν    τ η   ε ρ ή μ ω    τ η ς    α δ ι α φ ο ρ ί α ς ΄΄ όμως  ά ν ε υ   ο υ δ ε μ ί α ς    σ  τ ο ι χ ε ι ώ δ ο υ ς       α ν τ α π ο κ ρ ί σ ε ω ς.

Και δη  έλαβον κοινοποίησιν φερομένου ως απαντητικού εγγράφου της 20^ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Ζακύνθου υπ’ αριθμ. πρωτ. 928/11-11-2013 προς την Κτηματικήν Υπηρεσίαν Κεφαλληνίας, το οποίον έχει ως εξής:

 

 

Ούτω όμως, δια του ανωτέρω εγγράφου, απεκαλύφθη ο δόλιος(;) στόχος της όλης αυτής περιπετείας εις βάρος του μοναδικού τούτου Μνημείου ολοκλήρου της Επτανήσου, δηλονότι                                                      «η    χ ο ρ ή γ η σ η    β ε β α ί ω σ η ς     κ α τ α λ λ η λ ό τ η τ ο ς     ο ι κ ο π έ δ ο υ    φ ε ρ ό μ ε ν η ς                           ι δ ι ο κ τ η σ ί α ς   τ ο υ    σ τ η    θ έ σ η   ‘‘Π α λ ά τ ι α    Κ ά β ο υ’’»…, ως εις το ανωτέρω έγγραφον αποκαλύπτεται, προστιθεμένης και της περιέργου ενδεχομένως, δολιχοδρομίας του αιτήσαντος ταύτην όχι παρά της αρμοδίας Υπηρεσίας, ήτοι της 20^ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, εις ήν υπήρχεν ολόκληρος ο φάκελλος και η αρμοδιότης, αλλά προς την ΛΕ Εφορείαν Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων, η οποία διεβίβασε την ανωτέρω αίτησιν του αιτούντος προς την πρώτην, λόγω αρμοδιότητος ασφαλώς.

Και ενώ η 20^η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων,  εζήτησε παρά του αιτήσαντος, κ. Σπυρίδωνος Γερμενή, δια του υπ΄ αριθμ. πρωτ. 184/18-3-2008 εγγράφου «π ε ρ ι σ σ ό τ ε ρ α   σ τ ο ι χ ε ί α,   τ ί τ λ ο υ ς        ι δ ι ο κ τ η σ ί α ς   κ . λ π.,  ο υ δ έ π ο τ ε    ό μ ω ς    κ α τ α τ έ θ η κ ε    ο τ ι δ ή π ο τ ε    σ χ ε τ ι κ ό»,  επαναβεβαιούται δε, εις το ως άνω έγγραφον ότι: «η  Π α λ α ι ο χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ ή   Β α σ ι λ ι κ ή   τ ο υ               Φ ι σ κ ά ρ δ ο υ    ω ς    α ρ χ α ί ο   α κ ί ν η τ ο   μ ν η μ ε ί ο   π ο υ    χ ρ ο ν ο λ ο γ ε ί τ α ι      π ρ ι ν      α π ό      τ ο   1 4 5 3   α ν ή κ ε ι    σ τ ο  Δ η μ ό σ ι ο   κ α τ ά   κ υ ρ ι ό τ η τ α    κ α ι     ν ο μ ή     κ α ι    ε ί ν α ι   π ρ ά γ μ α    ε κ τ ό ς   σ υ ν α λ λ α γ ή ς    κ αι    α ν ε π ί δ ε κ τ ο      χ ρ η σ ι κ τ η σ ί α ς…»    κ α ι   «ό τ ι      π ρ ό σ φ α τ α    ε ν ι σ χ ύ θ η κ ε    τ ο    κ α θ ε σ τ ώ ς      π ρ ο σ τ α σ ί α ς     σ τ η     π ε ρ ι ο χ ή,   μ ε   τ η     θ ε σ μ ο θ έ τ η σ η     ζ ώ ν η ς   Α    α π ο λ ύ τ ο υ    π ρο σ τ α σ ί α ς   σ τ ο ν     α ρ χ α ι  ο λ ο γ ι κ ό     χ ώ ρ ο   Φ ι σ κ ά ρ δ ο υ            Κ ε φ α λ ο ν ι ά ς   (ΦΕΚ 339/ΑΑΠ/31-10-2012)    ε ν τ ό ς    τ ω ν    ο ρ ί ω ν     τ η ς    ο π ο ί α ς    β ρ ί σ κ ε τ α ι    κ α ι    η    Π α λ α ι ο χ ρ ι σ τα ι α ν ι κ ή    Β α σ ι λ ι κ ή».

Κατόπιν όλων αυτών επιτρέψατέ μου να σχολιάσω ποιά στοιχεία τίτλους ιδιοκτησίας κ.λπ. ζητά η Υπηρεσία όταν η ίδια αναφέρει ότι: « η    Π α λ α ι ο χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ ή    Β α σ ι λ ι κ ή    τ ο υ    Φ ι σ κ ά ρ δ ο υ     ω ς   α ρ χ α ί ο    α κ ί ν η τ ο   μ ν η μ ε ί ο   π ο υ   χ ρ ο ν ο λ ο γ ε ί τ α ι    π ρ ι ν    α π ό    τ ο    1 4 5 3   α ν ή κ ε ι  σ τ ο     Δ η μ ό σ ι ο   κ α τ ά   κ υ ρ ι ό τ η τ α   κ α ι     ν ο μ ή   κ α ι    ε ί ν α ι     π ρ ά γ μ α    ε κ τ ό ς                         σ υ ν α λ λ α γ ή ς     κ α ι     α ν ε π ί δ ε κ τ ο     χ ρ η σ ι κ τ η σ ί α ς …»

Επιτέλους ας επιδείξει η Υπηρεσία ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΟΛΙΓΗΝ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ. Επιτέλους. ΑΣ ΕΠΙΔΕΙΞΟΥΝ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΣΕΒΑΣΜΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ, ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ.

Όθεν υποκλινόμενος νοερώς έναντι της πρωτοβουλίας και του μόχθου των Δομητόρων της Παλαιοχριστιανικής της Νήσου μας και του Ιονίου, παρακαλώ πάντας Υμάς εις ους απευθύνεται και κοινοποιείται η παρούσα, ο φέρων επί των ώμων του 94 έτη, προς τάφον δε επειγόμενος τα εξής:

Α. π α ρ’  υ μ ώ ν   κ ύ ρ ι ε   Υ π ο υ ρ γ έ   Π ο λ ι τ ι σ μ ο ύ   κ α ι    Α θ λ η τ ι σ μ ο ύ  να επιληφθήτε επιτέλους της υπευθύνου κατά τε το Σύνταγμα και τον Νόμον υπερασπίσεως, και διασώσεως του Μνημείου τούτου εις τον τόπον τούτον, χάριν των επερχομένων γενεών και, αυτής ταύτης της ελληνικής ιστορίας και του Πολιτισμού, ώστε να υπάρχη και εις την Νήσον ταύτην της Κεφαλληνίας, αλλά και εις ολόκληρον το Ιόνιον Πέλαγος ένα μνημείον, –ας αποτολμήσω να γράψω, δίκην μεταχριστιανικού Παρθενώνος–, με κάθε νόμιμον τρόπον και τελεσίδικον, ουσία υλοποιουμένης της ρήσεως του Δημοκρίτου « φ ύ σ ε ι   τ ο    ά ρ χ ε ι ν   ο ι κ ή ι ο ν    τ ω    κ ρ έ σ σ ο ν ι» ( το άρχειν ανήκει από την φύση εις τον καλύτερον). ( Ανθολ. Στοβαίου ΜΖ,19)

Β. π α ρ’  υ μ ώ ν   δ ε   Ε ρ ί τ ι μ ο ς    κ υ ρ ί α    Ε ι σ α γ γ ε λ ε ύ   τ ο υ    Α  ρ ε ί ο υ Π ά γ ο υ, προς ην κοινοποιείται η παρούσα μου, μετ’ελπίδος και εμπιστοσύνης, την οποίαν απεσπάσατε ήδη, συνεπεία των συγχρόνων θλιβερών απαισίων οικονομικών καταστάσεων, εις βάρος του πληττομένου Έλληνος Πολίτου, ο οποίος εδιδάχθη μεν εξ’ απαλών ονύχων την διαχρονικήν ρήσιν:  «Δ ι κ α ι ο σ ύ ν η ν   μ ά θ ε τ ε    ο ι                   ε ν ο ι κ ο ύ ν τ ε ς   ε π ί    τ η ς  γ ή ς» και, την οποίαν μόνον Υμείς, ως αξία και υπεροχικός φορεύς του ιερωτάτου θεσμού της Δικαιοσύνης εις την Ελληνικήν Πολιτείαν μας, δύνασθε να επιβάλλετε.

Γ. π α ρ’  υ μ ώ ν   ε π ί σ η ς   κ ύ ρ ι ε   Ε ι σ α γ γ ε λ ε ύ    Κ ε φ α λ λ η ν ί α ς  να ενεργήσητε κάθε τι νόμιμον δια την προστασίαν του Μνημείου, προκειμένου να «δ ε θ ώ σ ι   μ ε ν   ά    δ ε ι   δ ε θ ή ν α ι,                    λ υ θ ώ σ ι    δ ε    π ά λ ι ν   τ α    λ ύ σ ε ω ς   ά ξ ι α»,

Δ. π α ρ’   υ μ ώ ν    ω σ α ύ τ ω ς  κ ύ ρ ι ε   Α ν τ ι π ε ρ ι φ ε ρ ε ι ά ρ χ α  να επιδείξετε το αυτό θερμόν και υπεύθυνον ενδιαφέρον σας, ως μέχρι σήμερον υπέρ των ελαχίστων μνημείων  μας.

Ε. Επίσης δε παρ’ υμών κ. Αντιδήμαρχε Φισκάρδου ως ουσία εκπρόσωπον τούτου, την μεγίστην αρχαιολογικήν, ιστορικήν, πολιτιστικήν και χριστιανικήν  εικόνα περικλείοντος της ομηρικής Νήσου μας, το διαρκές καθήκον του ενδιαφέροντός σας, ,ώστε να μη λαμβάνουν χώραν τοιαύτα ανεπίτρεπτα γεγονότα, ως το του παρόντος.

Επί πάσι δε τούτοις ευχαριστών πάντας Υμάς

διατελώ μετά τιμής και προσδοκίας.-

Γεράσιμος Ι. Σταματάτος