Οι δραματικές εικόνες καταστροφής που δυστυχώς παρακολουθούμε με τις μαζικές διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αλβανία, το Βέλγιο και την Πορτογαλία θα πρέπει να αποτελούν για όλους μας τροφή για σκέψη σχετικά με τα αίτια αυτής της λαϊκής οργής, που ευτυχώς δεν έχουμε σήμερα στην Ελλάδα, σε αντίθεση με το μαύρο παρελθόν μας.

Οι επίσημες αιτίες των διαδηλώσεων στην υπόλοιπη Ευρώπη εστιάζουν σε μια σειρά από βαθιά οικονομικά, κοινωνικά και θεσμικά προβλήματα: ακρίβεια και κόστος ζωής, στεγαστική κρίση, υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης, πολιτικό και δημοσιονομικό αδιέξοδο στη Γαλλία, ενώ στην Αλβανία διαφθορά, ανεργία, καθώς και περιβαλλοντικά και τοπικά ζητήματα.

Όμως, αν θυμηθούμε το πρόσφατο ιστορικά πολιτικό και οικονομικό παρελθόν μας, σχεδόν όλη η Ελλάδα φλεγόταν από το 2008 και μετά, με αφορμή στην αρχή την εξωγενή παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, που δυστυχώς μας οδήγησε, μετά από αρκετές δεκαετίες ψεύτικης, μη βιώσιμης δημοσιονομικά «ανάπτυξης με δανεικά», στην απαξιωτική χρεοκοπία και στα επακόλουθα μνημόνια.

Τελικά, χρειάστηκαν οι «κακοί» Ευρωπαίοι φίλοι μας (που γελούσαν τότε μαζί μας) για να μας συνετίσουν με τα προαναφερόμενα μνημόνια, ώστε να αποφύγουμε την ολική κοινωνική, οικονομική, πολιτική, αλλά ίσως και εθνική κατάρρευσή μας. Όμως, αν κρίνουμε από τη δική μας πορεία, όπου χρεοκοπήσαμε όταν το δημόσιο χρέος μας έφτασε επί Γιώργου Παπανδρέου στο 126% του ΑΕΠ, και σκεφτούμε ότι στη Γαλλία, όπου σήμερα διαμαρτύρονται, το δημόσιο χρέος έχει ανέβει, λόγω των ελλειμμάτων άνω του 5%, στο 119% του ΑΕΠ (ύψους 3,6 τρισεκατομμυρίων ευρώ), ίσως πλησιάζει και η ώρα της Γαλλίας να ζήσει όμοιες με εμάς δραματικές εξελίξεις από το μαύρο παρελθόν μας.

Τέλος, λυπάμαι πολύ που βλέπουμε όλες αυτές τις δραματικές εξελίξεις στην υπόλοιπη Ευρώπη, οι οποίες ευτυχώς δεν υπάρχουν στη σημερινή Ελλάδα, όπου πανάξιος Πρωθυπουργός μας είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος ασκεί βιώσιμες δημοσιονομικά κοινωνικές πολιτικές, με αύξηση δαπανών από την ανάπτυξη και τα πλεονάσματα που υπεραποδίδουν σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση. Ελπίζω πως οι λαοί της Ευρώπης θα μελετήσουν τα μαθήματα από τα παθήματα της Ελλάδας τις προηγούμενες δεκαετίες και θα βγουν σοφότεροι, αποφεύγοντας τα χειρότερα στο μέλλον!

Σπύρος Καγκάδης