Η επίσημη παρέμβαση μελών του αμερικανικού Κογκρέσου για το Great Sea Interconnector αναδεικνύει ξανά τη στρατηγική σημασία των ενεργειακών διασυνδέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Για μένα όμως αυτή η συζήτηση δεν ξεκινά σήμερα και δεν αφορά μόνο ένα έργο. Ήδη από την 1η Μαρτίου 2026, μέσα από τη Διακήρυξη των Αγράφων για τους μικρούς ορεινούς δήμους και τα μικρά νησιά της Ευρώπης, είχαμε θέσει την ενεργειακή αυτονομία των απομακρυσμένων περιοχών ως βασική προτεραιότητα. Στις 12 Ιουνίου 2026, από την Κέρκυρα, επανέφερα την ανάγκη η ευρωπαϊκή πολιτική για τα νησιά να μετατραπεί σε πραγματικές υποδομές, χρηματοδοτήσεις και συγκεκριμένες λύσεις για την ενεργειακή αυτονομία και τη διασύνδεσή τους.

Η ίδια κατεύθυνση συνεχίστηκε λίγες ημέρες αργότερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέσα από τη δουλειά μου για την επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων ενεργειακών έργων και τη συζήτηση για τον εξηλεκτρισμό της Ευρώπης. Πρόκειται λοιπόν για μια σταθερή γραμμή που συνδέει την ενέργεια με τη συνοχή, την ανθεκτικότητα και την πραγματική δυνατότητα των νησιωτικών περιοχών να συμμετέχουν ισότιμα στην ευρωπαϊκή μετάβαση.

Η ενεργειακή απομόνωση ενός νησιού δεν είναι μόνο ενεργειακό ή γεωπολιτικό θέμα. Είναι θέμα κόστους για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Είναι θέμα ανταγωνιστικότητας. Είναι θέμα ανθεκτικότητας απέναντι στην κλιματική κρίση. Και είναι, τελικά, θέμα εδαφικής και κοινωνικής συνοχής.

Γι αυτό θεωρώ ότι η νέα Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Νησιά πρέπει να αποκτήσει και ένα συγκεκριμένο μετρήσιμο εργαλείο. Έναν Ευρωπαϊκό Δείκτη Ενεργειακής Συνδεσιμότητας και Ανθεκτικότητας των Νησιών, ώστε να γνωρίζουμε με πραγματικά στοιχεία ποια νησιά παραμένουν ενεργειακά απομονωμένα, πόσο εξαρτώνται από εισαγόμενα καύσιμα, ποιο είναι το πραγματικό κόστος αυτής της απομόνωσης και πόσο γρήγορα προχωρούν οι αναγκαίες διασυνδέσεις και επενδύσεις.

Το Great Sea Interconnector είναι ένα πολύ σημαντικό και χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δεν μπορεί όμως η Ευρώπη να συζητά για τη στρατηγική αξία των διασυνδέσεων μόνο όταν προκύπτει μια νέα γεωπολιτική ένταση ή μια διεθνής παρέμβαση. Χρειάζεται συνολική πολιτική, με μετρήσιμους στόχους, συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και πραγματική λογοδοσία.

Το GSI δεν είναι μόνο ένα καλώδιο. Είναι τεστ για το αν η Ευρώπη μπορεί να μετατρέψει τη συνοχή, την ενεργειακή ασφάλεια και την ανθεκτικότητα των νησιών της από διακηρύξεις σε πράξη. Και για το αν μπορεί να εγγυηθεί στην πράξη ότι κανένα ευρωπαϊκό νησί δεν θα μένει ενεργειακά απομονωμένο.

Για επικοινωνία: sakis.arnaoutoglou-office@europarl.europa.eu   Tel. +306971926994