Για πόλεμο μιλάμε κάθε μέρα, από το πρωί μέχρι το βράδυ, οι ειδήσεις δεν έχουν άλλο  θέμα. Τα Ελληνικά θέματα ….εκδιώχθηκαν.  Για πόλεμο, λοιπόν έτσι; Διαβάστε το παρακάτω κείμενο που μας αφορά. Ένα ντοκουμέντο που απεικονίζει Έλληνες στρατιώτες αιχμαλώτους πολέμου στο στρατόπεδο του Μπαλικεσίρ (Balıkesir) το 1922-1923, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.Η φωτογραφία τραβήχτηκε μετά την ήττα του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία τον Αύγουστο του 1922. Χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικοί αιχμαλωτίστηκαν από τις δυνάμεις του Μουσταφά Κεμάλ και οδηγήθηκαν σε στρατόπεδα αιχμαλώτων στο εσωτερικό της Ανατολίας. Το Στρατόπεδο του Μπαλικεσίρ ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και διαβόητα στρατόπεδα αιχμαλώτων. Οι συνθήκες κράτησης ήταν άθλιες. Οι αιχμάλωτοι αντιμετώπιζαν πείνα, ασθένειες (όπως εξανθηματικό τύφο), κακοποίηση, καταναγκαστική εργασία και συχνά εκτελέσεις. Πολύ μεγάλος αριθμός Ελλήνων αιχμαλώτων πέθανε σε αυτά τα στρατόπεδα. Η εξαθλίωση είναι εμφανής στα πρόσωπα και τα ρούχα τους. Είναι ρακένδυτοι, πολλοί είναι ξυπόλυτοι, σκελετωμένοι και ταλαιπωρημένοι. Τα βλέμματά τους είναι γεμάτα απόγνωση, κούραση και αβεβαιότητα για το μέλλον. Βλέπουμε μια ομάδα ανδρών διαφορετικών ηλικιών. Κάποιοι φορούν ακόμα τα απομεινάρια των στρατιωτικών τους στολών. Αποτελεί μια αδιάψευστη μαρτυρία για τα βάσανα και τα μαρτύρια που υπέστησαν οι Έλληνες αιχμάλωτοι. Λειτουργεί ως μνημείο για όλους εκείνους που χάθηκαν στα στρατόπεδα της Ανατολίας. Πολλοί από αυτούς τους άνδρες δεν επέστρεψαν ποτέ. Αυτή η φωτογραφία, λοιπόν, δεν είναι απλά μια εικόνα, αλλά ένα οδυνηρό κομμάτι της ελληνικής ιστορίας που μας θυμίζει το βαρύ τίμημα του πολέμου και την τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής.  Για πόλεμο είπατε; (Η Φωτογραφία ανήκει στον Απόστολο Σφυράκη).