Στις 18 Δεκεμβρίου 2025 συνεδρίασε για τελευταία φορά στο έτος που πέρασε το δημοτικό συμβούλιο Σάμης που μεταξύ των θεμάτων του είχε και την αποδοχή της γνωμοδότησης της παρέδρου του δημοτικού διαμερίσματος Κοθρέα κ. Σοφίας Αργυρού σχετικά με το αίτημα για την ονοματοδοσία της γεώτρησης στην Κουρνή και δρόμου του χωριού στο όνομα του εκλιπόντος προέδρου κ .Μάνου Θανόπουλου.

Πραγματικά όλες αυτές τις μέρες σκέφτηκα και άκουσα ξανά και ξανά την εν λόγω γνωμοδότηση με σκοπό να διαπιστώσω το μέγεθος της αχαριστίας και της αγνωμοσύνης  και να δώσω την απάντηση που οφείλω στην πάρεδρο του Κοθρέα.

Η γνωμοδότησή σας πράγματι αξίζει να μελετηθεί, όχι τόσο για το συμπέρασμά της όσο για την εντυπωσιακή της ασάφεια. Επικαλείστε «επικοινωνία με τους χωριανούς» και την ύπαρξη «άλλων ατόμων με σημαντική δράση και αξίες», χωρίς ωστόσο να κρίνετε σκόπιμο να κατονομάσετε ούτε τους πρώτους ούτε τους δεύτερους.

Αντιθέτως, το πρόσωπο του οποίου η ονοματοδοσία απορρίπτεται έχει αφήσει απολύτως χειροπιαστό αποτύπωμα: υπήρξε ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας, εξέδιδε εφημερίδα για την ενημέρωση των κατοίκων, διοργάνωσε το πρώτο καρναβάλι του χωριού, ανακάλυψε την γεώτρηση της Κουρνής που απέδωσε –και συνεχίζει να αποδίδει– νερό και έσοδα στα ταμεία, και την οποία αν και κάποιοι άνθρωποι του δικού σας αξιακού κώδικα την ανατίναξαν εκείνος έτρεξε, παρακάλεσε, μάτωσε και την ξανάστησε. Διετέλεσε πρόεδρος του Συνδέσμου Ύδρευσης Κοθρέα–Μεσσοβουνίων χωρίς καμία απολαβή, ηλεκτροδότησε τον τελευταίο οικισμό που ως το 1992 ζούσε στο σκοτάδι και άνοιξε δρόμο που συνέδεε τον Κοθρέα με την Άσσο — δρόμο που σήμερα, δυστυχώς, έχει εγκαταλειφθεί στη μοίρα του. Και φυσικά δεν ενδιαφέρεστε όπως και ο προκάτοχος της θεσμικής σας θέσης.

Όλα αυτά, προφανώς, δεν κρίνονται επαρκή ως «σημαντική δράση και αξίες».

Επομένως, εύλογα γεννάται το ερώτημα: ποιες ακριβώς είναι αυτές οι «αξίες» που θεωρείτε ανώτερες; Μήπως αναφέρεστε σε πρόσωπα ή άτυπες ομάδες της περιόδου του Εμφυλίου, για τις οποίες λέγεται ότι η «δράση» τους περιοριζόταν σε αντικομμουνιστικό ζήλο, εξωθεσμικές πρακτικές και σκοτεινά επεισόδια που η συλλογική μνήμη θα προτιμούσε να φωτίσει παρά να τιμήσει;

Αν αυτό είναι το μέτρο σύγκρισης, τότε πράγματι: η δημιουργία, η προσφορά, η ανιδιοτέλεια και το έργο που ωφέλησε ολόκληρη την κοινότητα περισσεύουν.

Η ιστορία όμως δεν γράφεται με υπαινιγμούς και γενικόλογες αναφορές σε «χωριανούς». Γράφεται με έργα. Και αν αυτά δεν επαρκούν για να δοθεί ένα όνομα σε έναν δρόμο, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στον τιμώμενο, αλλά στο αξιακό φίλτρο εκείνων που γνωμοδοτούν.

Και ίσως, τελικά, αυτό που πραγματικά ενοχλεί δεν είναι η «έλλειψη αξιών», αλλά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο τις ενσάρκωσε με τρόπο που κάποιοι δεν άντεξαν ποτέ. Ένας άνθρωπος που έγινε στόχος ακραίου και οργανωμένου εκφοβισμού από πολιτικούς αντιπάλους και συγχωριανούς του, οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να ρίχνουν νύχτα χαρτιά κάτω από πόρτες με συνθήματα όπως «ο Κοθριάς δεν θέλει πούστη πρόεδρο».

Αν, λοιπόν, αυτό το χωριό δυσκολεύεται σήμερα να τιμήσει έναν άνθρωπο προσφοράς, δημιουργίας και ανιδιοτέλειας, τότε ίσως το ερώτημα δεν είναι ποιος αξίζει έναν δρόμο στο όνομά του — αλλά ποιοι αξίζουν να μιλούν εξ ονόματος της ιστορικής μνήμης και των «αξιών» του τόπου.

ΚΙΟΥΡΤΣΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Κάτοικος Κοθρέα Ερίσου