Πάμε σε μια άλλη εποχή, το 2002 τότε που ήταν διαφορετική η σκέψη μας. Μια βιτρίνα όπου ποζάρει ο Ρωσσέτος Λούζης με ένα χαμόγελο, περισσότερο γιατί του αρέσει η βιτρίνα έτσι που την βλέπει  στολισμένη, παρά η “πόζα” που έχει πάρει.  Ήταν σαν σήμερα, παραμονή Χριστουγέννων. Η Χορωδία πάντα έβγαινε στο Λιθόστρωτο μαζί με άλλες ομάδες και λέγανε τα κάλαντα. Η βιτρίνα που βλέπετε έγινε με μεράκι και μεγάλη ….μελέτη, από δυο κυρίες , την Σοφία Αλεβιζοπούλου και την Έφη Πεταλούδη. Βάζανε τέτοιο μεράκι που κάποιοι έλεγαν ότι τέτοια βιτρίνα δεν έχουν δει πουθενά ούτε στην Αθήνα, υπερβολές. Διάβαζα κάπου ότι εξαιρετική δουλειά στη βιτρίνα  είναι στρατηγική τέχνη που συνδυάζει σωστό φωτισμό, ψυχολογία χρωμάτων και θεματική διακόσμηση για να αιχμαλωτίσει το βλέμμα των περαστικών. Όμως βλέπετε, ότι τα συνδυάζει όλ’ αυτά. Οι κυρίες έβαλαν το ταλέντο τους, η Έφη είναι καλά, πάντα να είναι καλά, , η Σοφία  “έφυγε”  πριν μερικούς μήνες. Ομολογώ ότι έχει μείνει στην  καρδιά μου, αλλά και στην μνήμη μου για πάντα. Καλές Γιορτές