Ποτέ μου δεν κατάλαβα, γιατί τις προσφωνήσεις «Λογιότατε», «Εντιμότατε», «Γενναιότατε», «Σεβασμιότατε», «Εξοχότατε» – αφήνω εκείνο το δύσοσμο «Μεγαλειότατε»-, δεν τις απηύθυνε ποτέ του κάποιος στον γεωργό, στον βοσκό, στον θαλασσινό, στον χτίστη. Και η απορία αυτή, έγινε βαθύ σκοτάδι για μένα, όταν διάβασα γραμμένο στον «Αιμίλιο» του Ρουσσώ, πως η ευγενικότερη απ’ όλες τις ανθρώπινες ασχολίες, είναι η γεωργική τέχνη.
Η σχέση του βοσκού με τα ζώα του για όποιον δεν το γνωρίζει είναι σχέση αγάπης !Ήταν ανέκαθεν και θα είναι.  Σήμερα οι Γεωργοί με τα τρακτέρ τους αγωνίζονται για ένα καλύτερο μέλλον. Τι άλλο θα δούμε σ’ αυτή  τη χώρα.  Το υπόλοιπο κείμενο γράφτηκε από τον Δημήτρη Λιαντίνη και τον Κων. Μάνο βοσκός στην ….Κρήτη 1964