15 χρόνια μετά την πρώτη απόφαση (κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-172 βουλευτές) για ένταξη της χώρας σε καθεστώς επιτήρησης από την ΕΕ και το ΔΝΤ με το πρώτο μνημόνιο και την σε σειρά υπογραφή των δύο επόμενων (κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ- 199 βουλευτές και Σ ΖΑ/ΑΝΕΛ- 222 βουλευτές), που ψηφίστηκαν και εφαρμόστηκαν πιστά και απαρέγκλιτα από όλα τα συστημικά   κόμματα…

– 7 χρόνια μετά την υποτιθέμενη έξοδο της οικονομίας από την επιτήρηση αυτή, που πανηγύρισαν επίσης όλα τα συστημικά κόμματα…

Ο λαός που φορτώθηκε όλα τα βάρη και πλήρωσε όλες τις «αμαρτίες» του καπιταλιστικού συστήματος και των συστημικών κυβερνητικών κομμάτων…

Με άγριες περικοπές μισθών, συντάξεων, κατάργηση σειράς κατακτήσεων και δικαιωμάτων, με εξοντωτική υπερφορολόγηση για να δημιουργούνται ματωμένα  πλεονάσματα και να ξεπληρώνονται οι τόκοι και τα δάνεια που μας φόρτωσαν όλα τα συστημικά κόμματα…

Με την σαρωτική αντιλαϊκή πολιτική στην υγεία και παιδεία, στην πρόνοια, που μετέτρεψαν την παροχή περίθαλψης στους ασθενείς σε βάσανο καθημερινό και ακριβοπληρωμένο, με διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας, με ραγδαία υποβάθμιση της παιδείας εκπαίδευσης για χάρη της ιδιωτικοποίησης και κερδοφορίας των ιδιωτών επενδυτών…

Με την εγκληματική εγκατάλειψη των υποδομών  που είναι αναγκαίες για την προστασία του φυσικό ανθρώπινου πλούτου της χώρας, με τη δολοφονία ανθρώπων…

Με Τέμπη να καραδοκούν σε κάθε γωνιά της δημόσιας και εργασιακής ζωής τους εργαζόμενους και το λαό…

– Σήμερα εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι κεραίας όλοι οι μνημονιακοί νόμοι και να τους πληρώνει ο λαός, με το τσακισμένο βιοτικό επίπεδό του. Να ισχύει η επιτήρηση της ΕΕ, που όπως παραδέχεται η κυβέρνηση απαγορεύει την απόδοση έστω και μισού ευρώ παρά πάνω σε μισθούς, συντάξεις, υγεία και άλλες λαϊκές ανάγκες.

– Σήμερα, σαν αποτέλεσμα των ίδιων ακριβώς μνημονιακών πολιτικών, η ακρίβεια στα τρόφιμα, πρώτης λαϊκής ανάγκης, ηλεκτρικό, καύσιμα, εξοντώνει οικονομικά τους εργαζόμενους, τα  λαϊκά στρώματα.

– Σήμερα, ξανά όλα τα συστημικά κόμματα- κι αυτά που αυτοτιτλοφορούνται… αντισυστημικά- ψηφίζουν  και συναποφασίζουν, μαζί με την κυβέρνηση, την ηγεσία της ΕΕ, των ευρωκομμάτων τους, τα νέα τεράστια υπερμνημόνια των πολεμικών εξοπλισμών, του γράμματος RearmΕΕ, της πολεμικής οικονομίας, σε επίπεδο ΕΕ φτάνουν στα 800 δισ. ευρώ, ενώ δεκάδες ακόμα δισ. θα χρηματοδοτήσουν την αντιδραστική κυβέρνηση Ζελένσκι στην Ουκρανία. Κι ακόμα είμαστε στην αρχή, όπου πόλεμος με στρατιωτικά χαρακτηριστικά απ’ ευθείας ανάμεσα σε ΝΑΤΟ- ΕΕ και Ρωσία και Κίνα δεν έχει ξεσπάσει.

Μνημόνια που θα κληθούν να επωμιστούν ξανά και ξανά οι λαοί, πληρώνοντας τα δάνεια που θα πάρουν κυβερνήσεις, βλέποντας τις όποιες αποταμιεύσεις   τους, είτε σε συλλογικό (αποθεματικά ασφαλιστικών  ταμείων), είτε ατομικά (τραπεζικές μικροκαταθέσσεις) να κάνουν φτερά προς τα σεντούκια των βιομηχανιών και επιχειρήσεων, που θα χοντροκονομήσουν από πολεμική προετοιμασία, αλλά και χάνοντας ακόμα περισσότερα από το βιοτικό τους επίπεδο. Κι ακόμα ενώ ο οικονομικός πόλεμος ανάμεσα σε ΗΠΑ και αλλά και παγκόσμια, δεν έχει μπει σε πλήρη εξέλιξη, οι επιπτώσεις του έχουν αρχίσει να φτάνουν στις τσέπες του λαού.

– Σήμερα, 15 χρόνια μετά, η κυβέρνηση της ΝΔ, έχοντας την συμπαράσταση των άλλων μικρών μεγαλύτερων συστημικών κομμάτων, μαζεύει καμαρώνοντας ματωμένο πλεόνασμα 11,4 δισ., ετοιμάζετε να ρίξει στην πολεμική οικονομία (δηλαδή στα επιχειρηματικά κοράκια του πολέμου) 25 και παραπάνω δισ., ταυτόχρονα αρνείται με σκληρότητα την όποια μικρή πραγματική βελτίωση του λαϊκού εισοδήματος. Πετάει μερικές πενταροδεκάρες σε εξαθλιωμένους και λέει πως εκεί τελειώνει η υποχρέωσή της απέναντι λαό.

– Σήμερα απέναντι στην κατάσταση αυτή, που υπάρχει, εντείνεται και επελαύνει ενάντια στους εργαζομένους και το λαό, πρέπει να υψωθεί σαν τείχος αντίστασης, υπεράσπισης, απόκρουσης και προετοιμασίας για αντεπίθεση ένα μεγάλο, μαζικό, καλά οργανωμένο αγωνιστικό ταξικό  εργατικό και λαϊκό μέτωπο, μια δυνατή, αποφασισμένη για τη σύγκρουση λαϊκή συμμαχία Οι αυταπάτες, οι ανοχές, η αναβλητικότητα, η συνειδησιακή μιζέρια της αποδοχής του ψίχουλου, η υποτακτικότητα  στο καλοσερβιρισμένο από το σύστημα επιχείρημα του «τίποτα δεν γίνεται», η φρούδα προσμονή αναμονή της έλευσης κάποιου ή κάποιας νέου/ας πολιτικού σωτήρα πρέπει να τελειώνουν.

– Σήμερα, που τα μνημόνια ζουν και βασιλεύουν, εργαζόμενοι και ο λαός πρέπει με την ταξική, πολιτική, συνδικαλιστική, μαζική τους δράση να τα καταργήσουν οριστικά. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Έναι το δίλημμα. Ή τα μνημόνια ή οι ζωές μας. Ή τα κέρδη τους (αυτά είναι τα μνημόνια) ή οι ζωές μας. Ή οι πόλεμοί τους ή οι ζωές μας. Σ’ αυτό ας απαντήσουμε με αγώνες  και πάλη ταξική.

Από την εφημερίδα ΠΑΝΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ