Από την τελετή της απονομής του βραβείου της Ακαδημίας Αθηνών στην ΕΠΦΚΙ Μετά τη βράβευση μια αναμνηστική φωτογραφία, η κ. Νίκη  Κατσούνη πλαισιωμένη από τους Διονύση Τζωρτζάτο και Γιάννη Κρούσο  μέλη της ΕΠΦΚΙ.  Η ΕΠΦΚΙ δεν υπάρχει πια. Κάπου κάποτε ο Γιάννης Κρούσος έγραψε: “Ο Διονύσης για όσους εμπλέκονται ή ενεπλάκησαν σε κόμματα είναι ο “τρελός που έβαζε φωτιές για να τις σβήνει”. Τρελός ήταν. Όπως κι άλλοι από μας. Αν έβαζε φωτιές, έβαζα κι εγώ. Τις νύχτες με τα περίπολα μας έστρωναν στο κυνήγι οπλισμένοι. Αλλά ο Διονύσης ήταν επαγγελματίας οδηγός και ξεφεύγαμε. Κι εγώ ένας τρομοκρατημένος συνοδηγός. Δεν θα ήθελα να το ξαναζήσω”.  ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ έκλεισε , λόγω ρουσφετιού του Παρίση. Ενέκρινε μετάθεση της μοναδικής υπαλλήλου , η οποία είχε προσληφθεί μόνο γι΄ αυτό τον σκοπό και το Μουσείο έμεινε χωρίς υπάλληλο. Ο Μιχαλάτος το συνέχισε και τώρα κάνουν πως ψάχνουν να βρουν χώρο. ΓΙΑ ΕΝΑ ΡΟΥΣΦΕΤΙ. Απλώς, θεωρούν περιττή την ύπαρξη του. Δεν θα θέλατε να ακούσετε κι άλλα. Δεν μπόρεσαν να μας καθαρίσουν ή να μας καταδικάσουν, τότε. Ούτε σήμερα. ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΟΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. ΨΥΧΗ ΤΗΣ Η ΝΙΚΗ ΕΥΘΥΜΙΑΤΟΥ ΚΑΤΣΟΥΝΗ”.  Γιάννη με συγχωρείς, αλλά, πόσο δίκιο έχεις.