Τότε η Ανάσταση στο Αργοστόλι ήταν λίγο ….βάρβαρη, δεν τολμούσες να μείνεις πάνω στην Πλατεία. Ακόμα και ο Μητροπολίτης προφυλάγονταν από τις δυναμιτάκια κροτίδες και κροτίδες….. γουρούνες. Κυριολεκτικά η Πλατεία πολιορκούνταν από τους φίλους των δυναμικών παρεμβάσεων.    Στην φωτό ο γιατρός Αντωνάτος τα ….ψέλνει στο Αλ. Παρίσης για το χάλι της Πλατείας τη βραδιά της Ανάστασης, δίπλα του παρακολουθεί ο Μάκης Κουρής (δεν φαίνεται). Τελευταία φορά, που ….συμμετείχα σ’ αυτό το βάρβαρο έθιμο, ήταν πριν πολλά χρόνια, όταν αγανάκτησα με κάποιους αργοστολιώτες που επέμεναν να πετάνε βεγγαλικά πάνω στην εξέδρα, όπου ο Μητροπολίτης δεν ήξερε που να κρυφτεί. Έτσι, με αναμμένα τα… νεύρα παραλίγο να ερχόμασταν στα χέρια με κάποιον κύριο που καθοδηγούσε τα παιδιά του,  πού να ρίχνουν τις φωτοβολίδες. Έκτοτε δεν ξαναπήγα στην Ανάσταση. Γράφει ο Νίκος Γκάτσος: “Και κάποιος θα σταυρώνεται για να σωθούν οι άλλοι…..”  Της Ανάστασης κοντοζυγώνει ο δρόμος.