Στην Νέα Υόρκη βρίσκεται ο πρόεδρος της ΕΣΑμεΑ, του EDF και της IDA Ιωάννης Βαρδακαστάνης, συμμετέχοντας στις εργασίες της 15^ης Συνόδου των Κρατών Μελών της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία (COSP15). Ο κ. Βαρδακαστάνης συμμετέχει κυρίως με την ιδιότητα του προέδρου της IDA. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του ο κ. Βαρδακαστάνης έχει πλήθος συναντήσεων και είναι ομιλητής σε πολλά φόρα.

Βίντεο από τη Σύνοδο εδώ, φωτογραφίες στο facebook και στο twitter της ΕΣΑμεΑ.

Ως πρόεδρος του EDF ο Ιωάννης Βαρδακαστάνης συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις στα Ηνωμένα Έθνη (2003 – 2006) για την κατάρτιση της Σύμβασης.

Ο κ. Βαρδακαστάνης μίλησε στο Φόρουμ της Κοινωνίας των Πολιτών για τη Σύμβαση τη Δευτέρα 13 Ιουνίου: «Έχουμε κάποιες επιτυχίες να γιορτάσουμε αλλά και ορισμένους νέους στόχους  να υλοποιήσουμε. Ο Covid μας έδειξε ότι δεν έχουμε φτάσει τόσο μακριά όσο θα μπορούσαμε στην υλοποίηση των δικαιωμάτων μας. Έτσι, επιδιώκουμε να προετοιμαστούμε καλύτερα. Η υλοποίηση αυτών των φιλοδοξιών απαιτεί ανάπτυξη ικανοτήτων και οικονομικούς και θεσμικούς πόρους, αλλά το 80% από εμάς ζούμε σε αναπτυσσόμενες χώρες. Η συμμετοχή μας στις αποφάσεις για την αντιμετώπιση του covid, τη μείωση του κινδύνου καταστροφών και την ανθρωπιστική δράση είναι βαθιά συνυφασμένη με τη διεθνή συνεργασία. Ορισμένοι οργανισμοί και δίκτυα, συμπεριλαμβανομένου του  δικτύου GLAD, δίνουν ήδη προτεραιότητα στις επενδύσεις στην ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμό των ατόμων με αναπηρία. Στο πλαίσιο της CRPD, τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να διασφαλίσουν ότι οι προσπάθειες για διεθνή συνεργασία, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών αναπτυξιακών προγραμμάτων, περιλαμβάνουν και είναι προσβάσιμες στα άτομα με αναπηρία.  Σε αυτή τη Σύνοδο, επιδιώκουμε να επισημάνουμε αυτήν την υποχρέωση και να διερευνήσουμε τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή».

Την Τρίτη 14 Ιουνίου ο κ. Βαρδακαστάνης απευθύνθηκε στη Σύνοδο: «Είναι μεγάλη μου τιμή να σας μιλώ εκ μέρους της IDA. Όπως πολλοί από εμάς εδώ σήμερα γνωρίζουμε, η Παγκόσμια Σύνοδος Κορυφής για την Αναπηρία συγκέντρωσε συνολικά 1.412 δεσμεύσεις από τα κράτη μέλη και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς. Η συνεργασία μάλιστα με τις αντιπροσωπευτικές οργανώσεις ατόμων με αναπηρία έλαβε τις περισσότερες δεσμεύσεις. Είμαστε επίσης πολύ χαρούμενοι που βλέπουμε έναν εκπρόσωπο της νεολαίας σε αυτή τη Σύνοδο.  Η IDA έχει σχηματίσει μια ζωντανή Παγκόσμια Ομάδα Νεολαίας, η οποία είναι ένα ευρύ άτυπο δίκτυο νέων με αναπηρία από διαφορετικές περιφέρειες, ιδιαίτερα από υποεκπροσωπούμενες ομάδες.

Μεγάλες εκκρεμότητες έχουμε αναφορικά με τη βελτίωση των συστημάτων δεδομένων που παρακολουθούν την υλοποίηση των δικαιωμάτων μας. Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να συλλέγουν και να αναλύουν δεδομένα ανά κατηγορία αναπηρίας ούτως ώστε να κατανοήσουν πώς θα αντιμετωπίσουν το ψηφιακό χάσμα, πώς θα δημιουργήσουν συστήματα που επιτρέπουν την ανάλυση στην επόμενη κατάσταση έκτακτης ανάγκης και πώς θα υποστηρίξουν τις κοινότητες ώστε να συλλέγουν δεδομένα που παράγονται από τους πολίτες, επισημαίνοντας κρίσιμες πληροφορίες που λείπουν».

Ο κ. Βαρδακαστάνης μίλησε επίσης στην έναρξη της παράλληλης εκδήλωσης για τον πόλεμο στην Ουκρανία μετά την απαράδεκτη εισβολή της Ρωσίας, με κύριο διοργανωτή την Ουκρανία και συνδιοργανωτές τους Λιθουανία, Πολωνία, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ηνωμένες Πολιτείες, EDF και IDA: «Από την τελευταία φορά που ήμασταν μαζί, δραματικές διεθνείς κρίσεις μας έδειξαν πόσο εύθραυστο είναι το πλαίσιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και πόσο εύκολα μπορούν αυτά να παραμεριστούν. Το είδαμε κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 και το βλέπουμε τώρα στην Ουκρανία. Ως IDA, ανταποκρινόμαστε με έναν νέο μηχανισμό αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης χωρίς αποκλεισμούς: να καλύψουμε ένα κενό συντονισμού που είναι υπαρκτό. Όλοι οι σχετικοί οργανισμοί του ΟΗΕ, η κοινωνία των πολιτών, οι οργανώσεις των ατόμων με αναπηρία, οι κυβερνήσεις, οι δωρητές, οι ακαδημαϊκοί και άλλοι ενδιαφερόμενοι θα κληθούν να συμμετάσχουν σε συνεδριάσεις διαβούλευσης και ανταλλαγής που θα διοργανώνει ο Μηχανισμός όταν ενεργοποιηθεί.

Διοργανώσαμε επίσης μια ad hoc συνάντηση με την Επιτροπή CRPD και τις ουκρανικές οργανώσεις ατόμων με αναπηρία. Οι οργανώσεις αυτές μίλησαν έντονα για τις δικές τους εμπειρίες και αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Επιτροπή να δημοσιεύσει μια σημαντική δήλωση. Τμήματα της Ουκρανίας είναι κατειλημμένα και η τύχη των ατόμων με αναπηρία σε αυτά τα μέρη είναι άγνωστη.

Τις επόμενες ημέρες πρέπει να εργαστούμε για να εκπληρώσουμε τον σκοπό μας να διασφαλίσουμε ότι η διεθνής κοινότητα κάνει ό,τι μπορεί για να εξασφαλίσει την προστασία και την ασφάλεια των ατόμων με αναπηρία, τόσο στην Ουκρανία όσο και σε όσους έχουν εκτοπιστεί από τον πόλεμο. Ζητούμε διεθνείς προσπάθειες που θα συμβάλουν στην ανοικοδόμηση μιας Ουκρανίας προσβάσιμης δίχως αποκλεισμούς, όπου οι άνθρωποι μπορούν να επιστρέψουν με ασφάλεια και να ξαναχτίσουν τη ζωή τους».

Η ΕΣΑμεΑ θα συνεχίσει να δημοσιεύει νέα δελτία Τύπου με το πρόγραμμα του προέδρου Ι. Βαρδακαστάνη στις επόμενες ημέρες.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Πρόεδρο της Ε.Σ.Α.μεΑ. κ. Ι. Βαρδακαστάνη στο κινητό τηλέφωνο 6937157193.

Τώρα μπορείτε να ενημερωθείτε για όλες τις εξελίξεις στο χώρο της Αναπηρίας στην ιστοσελίδα της Ε.Σ.Α.μεΑ.: www.esaea.gr ή www.esamea.gr.

Σ.σ.: Εκτός των μεγάλων εκδηλώσεων, ο κ. Βαρδακαστάνης είχε διμερείς συναντήσεις με εκπροσώπους από τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ, καθώς και με εκπροσώπους από την Ελλάδα, το Κατάρ, την Ιορδανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Νορβηγία, τη Γερμανία, τη Φιλανδία, την Αυστραλία και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία του ΟΗΕ (UNCRPD) εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση με το ψήφισμά της 61/106 στις 13 Δεκεμβρίου 2006. Τέθηκε σε ισχύ στις 3 Μαΐου 2008 με την 20ή επικύρωση. Το άρθρο 40 της Σύμβασης ορίζει ότι «Τα Κράτη Μέρη συνεδριάζουν τακτικά σε Διάσκεψη Κρατών Μερών για να εξετάσουν οποιοδήποτε θέμα σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας Σύμβασης». Από το 2008, 14 σύνοδοι της Διάσκεψης των Κρατών Μερών έχουν πραγματοποιηθεί στα κεντρικά γραφεία των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.

Η 15η σύνοδος που πραγματοποιείται επίσης στα κεντρικά γραφεία των Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, από τις 14 έως τις 16 Ιουνίου 2022 έχει ως κύριο θέμα: Οικοδομώντας συμμετοχικές κοινωνίες χωρίς αποκλεισμούς στο πλαίσιο του COVID και πέρα ​​από αυτό

Υποθέματα:

• Η καινοτομία και η τεχνολογία προωθούν τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία
• Οικονομική ενδυνάμωση και επιχειρηματικότητα των ατόμων με αναπηρία
• Συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία στη δράση για το κλίμα, τη μείωση του κινδύνου καταστροφών και την ανθεκτικότητα σε φυσικές καταστροφές

Παράπλευρες εκδηλώσεις

Οι παράλληλες εκδηλώσεις παρέχουν μια εξαιρετική ευκαιρία για τα κράτη μέλη, τον ΟΗΕ και τις ΜΚΟ να συζητήσουν τα θέματα της Συνόδου και άλλα κρίσιμα ζητήματα που σχετίζονται με τα άτομα με αναπηρία.

10 λόγοι για τους οποίους χρειαζόμαστε τη Σύμβαση:

1. Τίποτα για εμάς χωρίς εμάς: η Σύμβαση έχει υποχρεώσει τις κυβερνήσεις να εμπλέκουν ουσιαστικά τα άτομα με αναπηρία μέσω των αντιπροσωπευτικών οργανώσεών τους σε όλα τα θέματα που τους αφορούν. Ωστόσο, ο δομημένος και προβλέψιμος, ουσιαστικός διάλογος εξακολουθεί να λείπει και οι περισσότερες οργανώσεις δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους για να παίξουν το ρόλο τους. Το άρθρο 4.3 της CRPD και το γενικό σχόλιο αριθ. 7 είναι τα κλειδιά που απαιτούν τη διαβούλευση και τη συμμετοχή των οργανώσεων των ατόμων με αναπηρία.
2. Προσβασιμότητα: η προσβασιμότητα καθίσταται ολοένα και πιο βασική πτυχή των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών χάρη στις πρωτοβουλίες της ΕΕ, όπως ο ευρωπαϊκός νόμος για την προσβασιμότητα ή η οδηγία για την προσβασιμότητα στον Ιστό. Τα άτομα με αναπηρία μπορούν να βρουν ευκολότερα προσβάσιμες συσκευές, όπως υπολογιστές ή smartphones, αλλά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν μεγάλα εμπόδια προσβασιμότητας στο δομημένο περιβάλλον, στα μέσα μαζικής μεταφοράς ή σε καθημερινά προϊόντα όπως, για παράδειγμα, στις οικιακές συσκευές. Τα άτομα με αναπηρία εξακολουθούν να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο κατά τη διάρκεια καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, καθώς οι δημόσιες πληροφορίες έκτακτης ανάγκης και η επικοινωνία αποκλειστικά μέσω τηλεφώνου εξακολουθούν να είναι απροσπέλαστες. Το άρθρο 9 και το άρθρο 21 της CRPD και το γενικό σχόλιο αριθ. 2 απαιτούν από την ΕΕ να εντείνει τις προσπάθειες.
3. Ίση μεταχείριση:τα άτομα με αναπηρία προστατεύονται από διακρίσεις στον τομέα της απασχόλησης και της επαγγελματικής κατάρτισης μέσω της νομοθεσίας της ΕΕ κατά των διακρίσεων. Μέχρι σήμερα, η ΕΕ δεν απαγορεύει τις διακρίσεις λόγω αναπηρίας στην πρόσβαση στην εκπαίδευση, την υγεία και την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες. Χρειαζόμαστε η ΕΕ να απαγορεύσει τις διακρίσεις λόγω αναπηρίας σε όλους τους τομείς της ζωής. Το άρθρο 5 της CRPD και το γενικό σχόλιο αριθ. 6 θέτουν θεμελιώδεις υποχρεώσεις για τη διασφάλιση της ισότητας και της μη διάκρισης για όλα τα άτομα με αναπηρία.
4. Δικαιώματα των γυναικών:γυναίκες και κορίτσια με αναπηρία εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν υψηλότερο κίνδυνο βίας από τον υπόλοιπο γυναικείο πληθυσμό, περισσότερες διακρίσεις από τους άνδρες με αναπηρία στην πρόσβαση στην απασχόληση, την εκπαίδευση και την υγεία και εκτίθενται σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η αναγκαστική στείρωση. Το άρθρο 6 της CRPD και το γενικό σχόλιο αριθ. 3 υποχρεώνουν την ΕΕ να κάνει περισσότερα για αυτές.
5. Ανεξάρτητη διαβίωση: εκτιμάται ότι περίπου 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι στην ΕΕ εξακολουθούν να ζουν σε ιδρύματα. Παρά το γεγονός ότι οι κανονισμοί της ΕΕ απαγορεύουν τις επενδύσεις σε νέα ιδρύματα, δεν διαθέτουμε κανόνες για να αποτρέψουμε την επένδυση κεφαλαίων για την ανακαίνιση υφιστάμενων ιδρυμάτων για τη βελτίωση της ενεργειακής τους απόδοσης ή για την κατασκευή νέων εγκαταστάσεων που ουσιαστικά λειτουργούν και αυτές ως ιδρύματα. Η πανδημία υπενθύμισε με ζοφερό τρόπο τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία στα ιδρύματα και αυτή η υπενθύμιση πρέπει να είναι ο καταλύτης για δράση. Το άρθρο 19 της CRPD και το Γενικό Σχόλιο 5 περιγράφουν λεπτομερώς τι πρέπει να εφαρμόσουν τα κράτη για να κάνουν την ανεξάρτητη διαβίωση πραγματικότητα.
6. Η υγειονομική περίθαλψηαποτελεί πρωτίστως ευθύνη των εθνικών κυβερνήσεων, με την ΕΕ να διαδραματίζει υποστηρικτικό ρόλο. Ωστόσο, σε ενέργειες που αναλήφθηκαν, συμπεριλαμβανομένης της πανδημίας, ελάχιστη ή καθόλου προσοχή δόθηκε σε άτομα με αναπηρία. Το άρθρο 11 και το άρθρο 25 της CRPD απαιτεί από την ΕΕ να διασφαλίσει την πρόσβαση χωρίς αποκλεισμούς στους μηχανισμούς για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και την πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη σε όλα τα άτομα με αναπηρία.
7. Ελεύθερη κυκλοφορία και πρόγραμμα ευρωπαϊκών ανταλλαγών:1. Έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο με τη νομοθεσία για τα δικαιώματα των επιβατών στην ΕΕ. Ωστόσο, αυτή η νομοθεσία δεν εξασφαλίζει αυθόρμητα και ανεξάρτητα ταξίδια, δεν καλύπτει αστικές μεταφορές ή λεωφορεία μικρής απόστασης και εξακολουθεί να επιτρέπει, σε ορισμένες περιπτώσεις, την άρνηση επιβίβασης ατόμων με αναπηρία. Η κάρτα αναπηρίας της ΕΕ έχει δημιουργηθεί, αλλά είναι διαθέσιμη και αναγνωρίζεται μόνο σε 9 κράτη μέλη. Δεν επιτρέπει στα άτομα με αναπηρία να κάνουν αναγνωρίσιμη την αναπηρία τους σε διαφορετικά κράτη μέλη. Το άρθρο 20 της CRPD απαιτεί προσωπική κινητικότητα με τη μεγαλύτερη δυνατή ανεξαρτησία για άτομα με αναπηρία. 2. Οι νέοι με αναπηρία υποεκπροσωπούνται στο πρόγραμμα νεολαίας της ΕΕ, όπως σε προγράμματα κινητικότητας όπως το Erasmus +, όπου λιγότερο από 2,5% είναι οι συμμετέχοντες με αναπηρία. Η ανεπαρκής οικονομική υποστήριξη, η έλλειψη υπηρεσιών, η δυσκολία πρόσβασης και η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τα διαθέσιμα μέτρα για άτομα με αναπηρία αποτελούν εμπόδια για τους νέους με αναπηρία. Η ΕΕ θα πρέπει να διασφαλίσει την προσβασιμότητα των πληροφοριών, την επαρκή οικονομική υποστήριξη για να επιτρέψει στους συμμετέχοντες με αναπηρία να συμμετάσχουν σε ισότιμη βάση τους άλλους νέους σε αυτά τα προγράμματα της ΕΕ. Είναι θεμελιώδες σύμφωνα με το άρθρο 20 και το άρθρο 24 της CRPD.
8. Εφαρμογή της Σύμβασης: Τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία περιλαμβάνονται πλέον σε πολλούς νέους τομείς πολιτικής και έχει δοθεί περισσότερη προσοχή στη Σύμβαση από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Το 2019, είδαμε για πρώτη φορά τον διορισμό Επιτρόπου για την Ισότητα. Ωστόσο, είναι πραγματικά σημαντικό η ΕΕ να δημιουργήσει μια Μονάδα για τη Σύμβαση και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τον συντονισμό της εφαρμογής της. Αυτός ο μηχανισμός απαιτείται από το άρθρο 33 της CRPD.
9. Πέρα από την ΕΕ: οι δεσμεύσεις της ΕΕ εντός της Ένωσης δεν είναι πάντα οι ίδιες με εκείνες πέραν της Ένωσης. Πρέπει να διασφαλίσει τη συνοχή μεταξύ των εσωτερικών πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία και το τι κάνει στις εξωτερικές δράσεις σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν χρήματα από την ΕΕ για την κατασκευή απρόσιτων υποδομών ή για τη χρηματοδότηση ιδρυμάτων σε χώρες εκτός ΕΕ. Η ΕΕ πρέπει να συνεργαστεί με τις οργανώσεις ατόμων με αναπηρία σε χώρες όπου αναπτύσσει έργα και να διασφαλίσει ότι όλα τα προγράμματα και τα έργα της ΕΕ είναι προσβάσιμα και χωρίς αποκλεισμούς. Αυτή είναι μια βασική πτυχή του άρθρου 32 της CRPD για τη διεθνή συνεργασία.
10. Λογοδοσία και υποβολή εκθέσεων: Η ΕΕ και όλα τα κράτη μέλη της έχουν επικυρώσει τη Σύμβαση. Πρόκειται για ένα ιστορικό επίτευγμα. Ωστόσο, η ΕΕ και 6 κράτη μέλη δεν έχουν επικυρώσει το προαιρετικό πρωτόκολλο, το οποίο σημαίνει ότι τα άτομα με αναπηρία δεν μπορούν να παραπέμπουν θέματα στη διεθνή επιτροπή εμπειρογνωμόνων. Επιπλέον, ορισμένες χώρες δεν αναφέρονται εγκαίρως στην Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και αποφεύγουν να επανεξετάσουν την απόδοσή τους. Το άρθρο 35 της CRPD απαιτεί ταχεία αναφορά όλων των κρατών που επικύρωσαν τη Σύμβαση.

H Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία

Η Σύμβαση για τα παιδιά!

Ελληνική Νοηματική Γλώσσα

Σε κείμενο για όλους (EasytoRead)