Στο βιβλίο μου: «Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο λάκκος των λεόντων», που κυκλοφόρησε το 2013 από τις εκδόσεις «Δρόμων» και που αποτελεί μελέτη πάνω στο αποκαλυπτικό βιβλίο των Paul Anthony Taylor, Αγγλου, dr. Matthias Rath, Γερμανού, Aleksandra Niedzwiecki, Πολωνίδας καθηγήτριας της Iατρικής σε αμερικανικό Πανεπιστήμιο και August Kowalczyk, Πολωνού δεσμώτη του Auschwitz, που πέθανε τον Ιούλιο του 2012, και εργάτη-σκλάβου στην IG Auschwitz, εργοστάσιο, το μεγαλύτερο τότε της Ευρώπης, που είχαν φτιάξει οι ναζί δίπλα στο στρατόπεδο του Auschwitz, προσπαθώντας να παραγάγουν σ’ αυτό συνθετική βενζίνη και συνθετικό καουτσούκ για την κατάληψη της Ευρασίας.

Τους εργάτες τούς παίρνανε από το στρατόπεδο του Auschwitz και αφού τους εξαντλούσανε, τους καίγανε στους φούρνους ή τους εξοντώνανε με τα αέρια του Zyclon B., που παρήγε η χημική βιομηχανία Degesch, θυγατρική της BASF, βασικής μεγάλης βιομηχανίας του καρτέλ των χημικών, του πετρελαίου και των φαρμάκων, που μαζί με την BAYER, τη HOECHST και πολλές μικρότερες αποτελούσανε αυτό το πανίσχυρο καρτέλ, βασικό στήριγμα των ναζί, που δημιούργησε και την IG Auschwitz, και που κυριαρχεί ακόμα στην ήπειρό μας, στον κόσμο και στην Ε.Ε.

Το βιβλίο των προαναφερόμενων συγγραφέων έχει τον τίτλο: «Οι ναζιστικές καταβολές της “Ευρωπαϊκής Ενωσης των Βρυξελλών”» και υπότιτλο: «Αυτά που πάντα θέλατε να μάθετε, αλλά κανείς δεν τόλμησε να σας τα πει!».

Αυτό το βιβλίο εκδόθηκε σε διάφορες γλώσσες και στα ελληνικά το 2011 στην Ολλανδία από το Ιδρυμα Dr. Rath Health Foundation, NL-6400 AR Heerlen.

Εγώ τη μελέτη μου πάνω σ’ αυτό την έκανα ομιλία στην Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών στις 10/12/2012 και μετά τυπώθηκε από τον «Δρόμωνα» σε βιβλίο, έχοντας βάλει τον τίτλο και τον υπότιτλό του ως υπότιτλους και στο δικό μου βιβλίο.

Και στη μελέτη μου, όπως και στο βιβλίο των τεσσάρων, γίνεται διεξοδικά από τότε λόγος για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας, τις περιβόητες πατέντες, αλλά και για τον Codex Alimentarius, που θα πει Διατροφικός Κώδικας.

Ομως πρώτα ας αναφερθούμε στην Ε.Ε., την πρώην ΕΟΚ. Ο βασικός δημιουργός της ΕΟΚ, της σημερινής Ε.Ε. είναι ο Walter Hallstein. Στην αρχή υπήρξε υφυπουργός Καγκελαρίας του Αντενάουερ στη Δυτική Γερμανία, όταν αυτή ιδρύθηκε το 1949, και στη συνέχεια επί μία δεκαετία υπουργός της επί των Εξωτερικών. Γνωστό το δόγμα που φέρει τ’ όνομά του, το δόγμα Hallstein, που σήμαινε πως όποια χώρα του κόσμου σύναπτε διπλωματικές σχέσεις με την Ανατολική Γερμανία, αμέσως η Δυτική έκοβε τις διπλωματικές σχέσεις μαζί της.

Ο Walter Hallstein, καθηγητής των Οικονομικών και του Διεθνούς Συγκριτικού Δικαίου στα Πανεπιστήμια της Φρανκφούρτης του Μάιν και του Ροστόκ, στο πρώτο και κοσμήτορας της Οικονομικής Σχολής, το 1939 κατάρτισε και εκφώνησε στο Ροστόκ την «Κατακτητική Ομιλία» του ενώπιον της χιτλερικής ηγεσίας. Αυτή αποτελούσε το πρόγραμμα του 3ου Ράιχ αναφορικά με τις κατακτημένες και τις υπό κατάκτηση χώρες της Ευρώπης, και την κατοχική τους διοίκηση από νομική και πρακτική άποψη, με προϋπόθεση φυσικά τη νίκη των ναζί στον Β΄ παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Επιπλέον, ο W. Hallstein υπήρξε ιδρυτής και πρόεδρος του ναζιστικού συλλόγου, νομικού πυλώνα του 3ου Ράιχ «Οι προστάτες του Νόμου» και μεταπολεμικά θεμελιωτής της ΕΟΚ και των άλλων παρεμφερών οργανισμών (ΕΚΑΧ – ECSC – WEU – EKAE – EURATOM) και επί 10 χρόνια (1958-1967) πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ΕΟΚ. Ετσι πέρασε σ’ αυτήν άνετα το χιτλερικό του πρόγραμμα που είχε ετοιμάσει για τις κατακτημένες χώρες από το 3ο Ράιχ, ως εξουσιοδοτικό νόμο – Συνθήκη της Λισαβόνας (2007-2009), «που μ’ αυτόν η Επιτροπή εξουσιοδοτείται από 27 κυβερνήσεις της Ενωσης (μαζί και η Ελλάδα και η Κύπρος) για τα πάντα» (σελίδα 28).

Τέλος, ο W.H. κατόρθωσε να αποκρύψει το ναζιστικό παρελθόν του στην «αποναζιστικοποίηση» που κάμανε οι Αμερικάνοι στα γερμανικά Πανεπιστήμια και έγραψε ογκώδες έργο για το δημιούργημά του: Hallstein «Die Europaïsche Gemeinschaft».

Είχε γεννηθεί το 1901 κι έφυγε από τον μάταιο τούτο κόσμο το 1982, κάνοντας ό,τι μπορούσε εναντίον του.

Η «Πολιτική και Κοινωνιολογική Εγκυκλοπαίδεια» του «Ανεξάρτητου» του 1934, γράφει στον 3ο τόμο της, σελίδες 3283-3284, για τον εξουσιοδοτικό νόμο του Χίτλερ: «Την 21ην Μαρτίου 1933 συνήλθε το νέον Ράισταγ, και εψήφισε διά ψήφων 441 κατά 94 τον νόμον δι’ ου ο Χίτλερ εξουσιοδοτείτο διά μίαν τετραετίαν να προβαίνει εις νομοθετικά έργα και να τροποποιήσει και αυτό το σύνταγμα της Βαϊμάρης εάν το θελήσει. Από της στιγμής ταύτης ήρχισε γοργός και απροκάλυπτος ο εκφασισμός της Γερμανίας».

Στο βιβλίο υποστηρίζεται ότι το καρτέλ των χημικών, του πετρελαίου και των φαρμάκων, το ισχυρότερο του Κόσμου, κυριαρχεί στην Ε.Ε., αυτό το ίδιο που στήριξε περισσότερο απ’ όλα τ’ άλλα τον Χίτλερ και εδημιούργησε το Auschwitz και την IG Auschwitz, με τους φούρνους, το Zyclon B και τα εκατομμύρια θύματα.

Μετά τον πόλεμο, 24 διευθυντές εργοστασίων της IG-Farben παραπέμφθηκαν από τους Αμερικάνους σε δίκη που κράτησε ένα χρόνο για εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας (27.08.1947 – 30.07.1948) και κάποιοι από αυτούς καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές. Αλλά σε λίγο «προέκυψε» ο «ψυχρός πόλεμος» και οι Αμερικάνοι τους χρειάζονταν. Ετσι σύντομα επανήλθαν στις θέσεις τους.

Οι συγγραφείς αυτού του σπουδαίου βιβλίου θεωρούνε πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή της Ε.Ε. δεν νομιμοποιείται υπό καμίαν έννοια, ότι είναι το Πολιτικό Γραφείο του προαναφερόμενου καρτέλ, και ότι «αποφασίζει τους νόμους για 500.000.000 πολίτες της Ευρώπης, ουσιαστικά έξω από κάθε δημοκρατική διαδικασία» (σελίδες 33/138). Εγώ την ονομάζω διευθυντήριο των πολυεθνικών.

Οι πατέντες, ο Codex Alimentarius, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, τα εμβόλια και πανδημία

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της 2/9/2012 και σχετικό δημοσίευμα στην «Αυγή» της ίδιας μέρας του δικηγόρου Αντώνη Μπρούμα, μέλους του Δικτύου για την Ψηφιακή Απελευθέρωση, στις 24/8/2012 και «μετά από τρεις συναπτές ημέρες συνεδριάσεων, πρωτοβάθμιο δικαστήριο ενόρκων του San Jose της Καλιφόρνιας απεφάνθη ότι η Samsung παραβίασε 6 διπλώματα ευρεσιτεχνίας (εκλαϊκευμένα πατέντες) της Apple και υποχρέωσε την πρώτη να καταβάλλει στη δεύτερη το ιλιγγιώδες ποσό των 1,049 δισ. δολαρίων αποζημίωση»…

«Ενδεικτικά, οι έξι αυτές πατέντες καθιστούν ιδιωτική ιδιοκτησία της Apple, μεταξύ άλλων, κάθε δυνατότητα χρήσης χειρονομιών (!) πάνω σε οθόνες αφής για τον προσανατολισμό (scrolling) και τη μεγέθυνση (zooming) του οπτικού πεδίου του χρήστη ή την επιλογή ψηφιακού περιεχομένου καθώς και το οβάλ και χωρίς γωνίες σχέδιο τέτοιων συσκευών ή την υποστήριξη από αυτές θέσης ενσωματωμένου μικροφώνου» κ.λπ. (σελ. 38-39).

Παρακάτω ο Α.Μ. μιλά για τον «παγκόσμιο πόλεμο πατεντών που μαίνεται μ’ όλη του τη δριμύτητα» και που «θα σημάνει λιγότερη ποικιλία προϊόντων/υπηρεσιών για τους καταναλωτές και ανάσχεση της τεχνολογικής προόδου, ενώ θα μεγεθύνει απεριόριστα τα ολιγοπώλια στις σχετικές παγκόσμιες αγορές», προτείνοντας «ένα άλλο παράδειγμα προηγμένης πληροφορικής οικονομίας πέρα από τον καπιταλισμό». Και στη συνέχεια παραθέτει τους βασικότερους παίκτες του σύγχρονου πολέμου πατεντών που κατ’ αυτόν είναι οι Apple, Google, Samsung, Microsoft, Nokia, Motorola και Blackberry, αναμετρήσεις που θα κρίνουν τη θέση και των μικρότερων παικτών στις παγκόσμιες αγορές.

Οι στρατηγικοί στόχοι του καρτέλ των χημικών, του πετρελαίου και των φαρμάκων είναι «ο έλεγχος των γιγαντιαίων παγκόσμιων αγορών που επηρεάζουν κυριολεκτικά κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτών των αγορών είναι οι τομείς των Τροφίμων, της Υγείας και της Ενέργειας», τομείς που τον περασμένο αιώνα το καρτέλ επέκτεινε τις δραστηριότητές του με επενδύσεις πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

«Η οικοδόμηση αυτών των γιγαντιαίων παγκόσμιων αγορών βασίστηκε σε δυο στρατηγικά εργαλεία. Πρώτον, τη χρησιμοποίηση των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ως εργαλείων για τη μονοπώληση των αγορών» και, δεύτερον, «τη δημόσια παραπληροφόρηση με στόχο τη διατήρηση των λαών στην άγνοια όσον αφορά τις εναλλακτικές λύσεις» (σελ. 30).

Και στην επόμενη σελίδα αναφέρονται και πάλι στους στόχους του καρτέλ που είναι και να μετατρέψουν τις ζωές και τα σώματα εκατομμυρίων κατοίκων αυτού του πλανήτη σε αγορές για τα πατενταρισμένα προϊόντα τους και να μεταφέρουν τα πολλών τρισεκατομμυρίων οφέλη τους από τεχνολογίες του προηγούμενου αιώνα -συμπεριλαμβανομένων και των καταστροφικών για το περιβάλλον πετροχημικών και των τοξικών χημικών φαρμάκων- στον 21ο αιώνα.

«Για τον συντονισμό αυτών των παγκόσμιων επιδιώξεών τους, αυτές οι πολυεθνικές εταιρείες έχουν δημιουργήσει ένα κεντρικό γραφείο του καρτέλ, την Ε.Ε. των Βρυξελλών» (σελ. 36).

Και στη σελίδα 153: «Με την κατοχύρωση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (πατέντες) που αφορούν την τροφή μας, το Καρτέλ δεν επιδιώκει μόνο να δημιουργήσει μια, πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων παγκόσμια αγορά.

Υπάρχει επίσης μία άκρως πολιτική συνιστώσα: Η απόλυτη εξάρτηση εκατομμυρίων ανθρώπων από τα Γενετικά Τροποποιημένα (μεταλλαγμένα) τρόφιμα, θα οδηγήσει ολόκληρους πληθυσμούς στο έλεος αυτών των εταιρειών που κατέχουν τις πατέντες. Δεν είναι τυχαίο ότι η BASF -μέλος του εγκληματικού καρτέλ IG Farben- ηγείται αυτής της δυσοίωνης εξέλιξης».

Ανθρωποι αυτού του καρτέλ ήταν ανέκαθεν και οι Walter Hallstein και Helmut Kohl. «Οσο για τον “Codex Alimentarius”, που θα πει διατροφικός κώδικας και που κατ’ αυτόν όλα τα είδη τροφίμων θα πρέπει να είναι πατενταρισμένα, μέχρι το φασκόμηλο και το χαμομήλι, που δεν θα δικαιούται κανείς να τα παίρνει απευθείας από τη φύση, όπως και τα μεταλλαγμένα τους τρόφιμα, ετοιμάζεται» (σελίδα 23 του βιβλίου μου).

Ως εδώ αναφέρθηκα στην Ε.Ε., στην ίδρυσή της, στις καταβολές της, για τη μη δημοκρατική λειτουργία της, στις πατέντες και στα μεταλλαγμένα τρόφιμα.

Αλλά άρκεσε η πανδημία Covid-19, αυτή η μεγάλη παγκόσμια καταστροφή, για να βρει όλη η ανθρωπότητα μπροστά της τις πατέντες σε σχέση με τα εμβόλια και να φανεί ο ρόλος των εταιρειών παραγωγής τους, αλλά και των διαφόρων κρατών και δικτατοριών, όπως του δικτάτορα της Βραζιλίας Μπολσονάρο, της Κολομβίας Ιβάν Ντούκε, τα διαρκή φρικώδη εγκλήματα του Νετανιάχου και όχι μόνο ενάντια στη μαρτυρική Παλαιστίνη, την ιστορική καταστροφή στις Ινδίες, τη συμπεριφορά του Τραμπ στις ΗΠΑ και πολλών άλλων αστών πολιτικών και των καπιταλιστικών φαρμακευτικών εταιρειών που βλέπουν την ανθρωπότητα και τις συμφορές της σαν ευκαιρίες υπερκερδών.

Αλλά αυτό είναι το χειρότερο κατάντημα του ανθρώπινου είδους, που δεν μπορεί να είναι πια ανεκτό.

*Συγγραφέας -δημοσιογράφος