«Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με—
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…»

Κων. Καβάφης.

Ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή της ζωής μου που γνωρίστηκα και συνεργάστηκα με την Κική. Εμπειρίες και δημοσιογραφική γνώση που μου έλειπαν.

Κική καλό ταξίδι – δεν σου εύχομαι καλό Παράδεισο και τέτοια. Το μόνο που εύχομαι ο Κοσμάς να μην σε ξεχάσει ποτέ, όπως κι εμείς.

Σπύρος Αλεβιζόπουλος