Με μεγάλη θλίψη πληροφορήθηκα τον θάνατο του Άγγελου Κοσμάτου, ενός χαρισματικού, ευφυούς, ευχάριστου και ακάματου ανθρώπου.

Τον πρωτογνώρισα  ως μαθητή της Γ΄ τάξης του Οικονομικού Γυμνασίου, όταν νεαρή και άπειρη καθηγήτρια έπαιρνα στην τάξη του το βάπτισμα του πυρός. Η θέληση, η επιμονή, η εργατικότητα, μαζί με την ευγένεια του χαρακτήρα του με κατέπληξαν.

Διατηρήσαμε στενές σχέσεις και κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ιταλία, αλλά και μετέπειτα. Είμαστε άλλωστε συγχωριανοί.

Το καλοκαίρι, στην επιστροφή από την Κεφαλονιά συναντηθήκαμε στο πλοίο και περάσαμε ωραίες στιγμές αναπολώντας το χωριό μας και τους συγχωριανούς μας, που ο βίος και η πολιτεία τους είχαν κάνει βαθειές εγγραφές στη μνήμη μας. Μια νοσταλγική αναπόληση του παρελθόντος. Μια συγκίνηση.

Δεν περίμενα πως δεν θα τον ξαναδώ.

Η σκέψη μου είναι στην οικογένειά του.

Ολόθερμα συλλυπητήρια.

Μαρίνα Λυκούδη

Η καθηγήτριά του