Με αφορμή την έκτη επέτειο από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβριο του 2013 αλλά και των απολογιών 18 κατηγορουμένων στη δίκη της Χρυσής Αυγής για αυτή τη δολοφονία, (συνεχίζονται οι απολογίες), μέσα και από το παρατηρητήριο της δίκης https://goldendawnwatch.org/,  μπορούν να εξαχθούν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα τα οποία θα πρέπει να γίνουν σημείο αναφοράς και γνώσης, για το ποιος είναι ο φασισμός και πως χρησιμοποιεί τους ανθρώπους – στρατιώτες του.

Οι απολογίες των κατηγορουμένων ήταν άκρως ενδεικτικές του «κενού» των ανθρώπων αυτών. Άνθρωποι που πριν από λίγο καιρό εμφανιζόταν ισχυροί και άτρωτοι μέσα στα τάγματα εφόδου και στις ομάδες ασφαλείας, τώρα να δίνουν την εικόνα του παραπλανημένου, που άθελά τους παρασύρθηκαν χωρίς να γνωρίζουν. Άνθρωποι που η μόνη κοινωνικοποίηση τους πέρα από τη δουλειά τους ήταν η τοπική τους ομάδα, άνθρωποι που πλησίασαν και τους πλησίασε η Χρυσή Αυγή για μια σακούλα τρόφιμα, χρόνια άνεργοι χωρίς κοινωνικές σχέσεις (Τσορβάς) και στη συνέχεια στρατολογήθηκαν αμισθί αλλά φορώντας τη στολή παραλλαγής όπου τους προσέδιδε αυτό που τους έλλειπε. Την επιβεβαίωση. Άλλοι που έκλειναν προς την ακροδεξιά (Σταμπέλος) και γοητεύθηκαν από την επίδειξη δύναμης (Τσακανίκας) ή τους αναμμένους πυρσούς και τη στρατιωτική εμφάνιση κατά την χρυσαυγίτικη εκδήλωση για τα Ίμια (Πατέλης).

Έμμισθοι όπως ο Πατέλης, δημιουργούν τέτοιες ομάδες με στρατιωτικά χαρακτηριστικά και με την ελπίδα αυτών που συμμετέχουν, για κάποιο μεροκάματο. Μάζες χρήσιμες για τον αρχηγό Μιχαλολιάκο, προκειμένου να «ξεβρωμίσει τη χώρα».

Αυτές οι «άμορφες μάζες», συγκροτήθηκαν, πήραν μορφή, εκπαιδεύτηκαν και οργανώθηκαν από την ιεραρχία της Χρυσής Αυγής δηλώνοντας πίστη στον αρχηγό. Το βράδυ εκείνο της δολοφονίας του Φύσσα, κλήθηκαν στα γραφεία της οργάνωσης και κινήθηκαν συντεταγμένα προς το σημείο όπου τον δολοφόνησαν.

Αμέσως μετά τη δολοφονία, παρατηρείται έντονη προσπάθεια από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής να καλύψει τα μέλη της, απεκδυόμενη όμως οποιασδήποτε ευθύνης. Ο αρχηγός  αναλαμβάνει μόνο την «πολιτική ευθύνη»! Μάλιστα.

Η υπόθεση φθάνει στα δικαστήρια και όσο πλησιάζουν οι απολογίες τους,  γίνεται φανερό ότι οι εκλεκτοί, είναι τώρα για την οργάνωση κάτι περισσότερο από βάρος. «Ανεγκέφαλοι» «αλήτες» και «καραγκιοζιλίκια» χαρακτηρίζονται τα πρόσωπα και οι δράσεις τους και ότι έπρατταν ήταν τώρα «εν αγνοία το αρχηγού» (Δικηγόροι υπεράσπισης,  Σπίνος).

Ο ευρωβουλευτής Κωνσταντίνου και ο οικονομικός διευθυντής Βλαχόπουλος, κατέθεσαν ότι η Χρυσή Αυγή διέγραψε/ απέλυσε τον Πατέλη και όλη την τοπική της Νίκαιας μετά τη δολοφονία. Ομολόγησαν έτσι την άμεση εμπλοκή της τοπικής στη δολοφονία, η οποία τώρα πρέπει να σφαγιασθεί για να την γλυτώσει ο αρχηγός και η ναζιστική οργάνωση.

Ήδη λοιπόν οι κατηγορούμενοι της τοπικής της Νίκαιας βρίσκονται υπονομευμένοι, με την έναρξη των απολογιών τους.

Αντιλαμβανόμενος ο Πατέλης αυτό που γίνεται, προσπαθεί μάταια να πει ότι ποτέ δεν διαγράφηκε από την τοπική, ούτε ποτέ τον έδιωξαν από εκεί. Από τα προηγούμενα «μεγαλεία», τις παρελάσεις με τις στρατιωτικές εμφανίσεις, τις εφόδους εναντίον μεταναστών, συνδικαλιστικών οργανώσεων εργατών (ΠΑΜΕ), αντιλαμβάνονται τώρα ότι «ο σώζων εαυτόν σωθήτω»,  και ότι ο καθένας θα πρέπει μόνος του να μεριμνήσει για έξοδο διαφυγής.

Δεν μπορούν να ισχυριστούν όμως ότι δεν ήξεραν, τόσο οι ίδιοι αλλά και εκείνοι οι χιλιάδες ψηφοφόροι οι οποίοι όσο και να θέλουν να το παραβλέπουν, έστριψαν μαζί με τον Ρουπακιά το μαχαίρι στην καρδιά του Φύσσα. Αποτέλεσαν τα εργαλεία για εγκληματικές πράξεις, είναι αλήθεια καλυπτόμενοι πίσω από το μανδύα ενός «νόμιμου πολιτικού κόμματος».

Μάλλον ο Μιχαλολιάκος θα είναι εκείνος που θα κλείσει τον κύκλο των απολογιών και το ότι θα πετάξει στον «Καιάδα» τους στρατιώτες του, μοιάζει το πιο πιθανό. Τώρα που τα σχέδια της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής αστόχησαν και βρίσκονται υπόδικοι, τώρα που ο στρατός των ταγμάτων εφόδου είναι  βαρίδι για την ηγεσία, τώρα η ηγεσία θα τους πετάξει σαν κόκκο σκόνης από το γιακά της, χρεώνοντάς τους ολόκληρη την ποινική ευθύνη.

Έτσι είναι πάντα η ηθική του εθνικοσοσιαλισμού για τους «στρατιώτες» του.

Οι κρίσεις του καπιταλισμού σαν και αυτή που ζούμε τα τελευταία χρόνια, είναι το βούτυρο στο ψωμί του φασισμού. Λαϊκά στρώματα που καταποντίζονται από την κρίση, αποδεκατισμένα και πάνω στην απόγνωσή τους, βρίσκουν διέξοδο στο «χάϊδεμα των αυτιών» που τους προσφέρει ο φασισμός.

Αυτόν ακριβώς τον «στρατό» βρήκε η ηγεσία της Χρυσής Αυγής στις φτωχογειτονιές της Αθήνας, στη Νίκαια, στο Πέραμα και αλλού. Η ηγεσία η οποία κατοικεί στα βόρεια προάστια.

Οι εξαθλιωμένοι, οι εργάτες, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες είναι πάντα ο στόχος με υπόβαθρο των επιθέσεων έναν εθνικιστικό, ρατσιστικό και μισαλλόδοξο λόγο. Αντί να στοχεύουν τον πραγματικό αντίπαλο. Αυτούς που δημιουργούν τη φτώχεια, την εξαθλίωση, τους πολέμους, την προσφυγιά και που δεν είναι άλλοι από εκείνους που ληστεύουν και κατέχουν τον παγκόσμιο πλούτο.

Ποτέ ο φασισμός δεν στρέφεται εναντίον των «αφεντικών», για τον απλό λόγο, ότι από αυτούς εκπορεύεται και αυτούς πάντα εξυπηρετεί. Ναι, ο φασισμός είναι παιδί του καπιταλισμού.

Δυστυχώς βέβαια, πάντα θα υπάρχουν οι πρόθυμοι για να κάνουν τη «βρωμοδουλειά», όσο θα υπάρχουν οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες οι οποίες θα δημιουργούν «κολασμένους».

Τέλος και με αφορμή το κατά πλειοψηφία προχθεσινό ψήφισμα της Ευρωβουλής, που επιχειρεί την άθλια παραχάραξη της Ιστορίας του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, δείχνει την επικίνδυνα ηθελημένη στροφή που έχει πάρει η ΕΕ μαζί με τις αστικές κυβερνήσεις της στο να αθωώνει τα εγκλήματα του φασισμού – ναζισμού και να ρίχνει νερό «στο μύλο» των εγκληματικών φασιστικών μορφωμάτων σε όλη την Ευρώπη.

Γεράσιμος Δαναλάτος