Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΣΑΚΚΑΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ 5ης 10ου 2016 ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΕ, ΓΙΑΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΟΜΙΛΗΤΕΣ ΗΤΑΝ ΔΥΟ ΜΕ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ:

Αγαπητοί συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Παρά τα 86 χρόνια μου, θεωρώ πως δεν μου επιτρέπεται νε μη συμμετέχω στις Αρχαιρεσίες της προσεχούς Κυριακής, διότι βλέπω την πορεία της Εταιρίας μας να κινείται αρνητικά από πολλές απόψεις και θεωρώ την αντίδρασή μου σ’αυτήν την αρνητική πορεία αναγκαία.

Η πολιτεία και η συμπεριφορά του απερχόμενου Δ.Σ. και ιδιαίτερα του προέδρου του, σε κάποια βασικά ζητήματα που αφορούνε την Ιστορία, τη δημοκρατική παράδοση και γενικά την υπόσταση και το κύρος της Εταιρίας, είναι απαράδεκτη.

1ο.    Θέμα Αυγερινού Ανδρέου

Είναι γνωστή, εκτός των άλλων παρασπονδιών του, η απαράδεκτη κατάσταση που δημιούργησε ο κ. Ανδρέου στην εκδήλωση για τον αείμνηστο Αγωνιστή και σπουδαίο Λογοτέχνη Γιώργο Κοτζιούλα, στην παρουσίαση της επανέκδοσης του βιβλίου του «’Οταν ήμουν με τον Άρη. Αναμνήσεις και μαρτυρίες», στις 20-04-2016, που ήταν συντονιστής. Τότε εδημιούργησε πλήθος ζητημάτων, με αποκορύφωμα την εξίσωση της Εθνικής μας Αντίστασης με τους ναζί, λέγοντας σε Aρτινό συμπολίτη του αγωνιστή του ΕΑΜ, πως «όταν έφυγαν οι Γερμανοί κάνατε και εσείς τα ίδια. Καίγατε τα εσείς τα χωριά όπως αυτοί». Κι αυτό μιλώντας για την τότε κατάσταση στην Άρτα, που δυο βήματα απ’ αυτήν είναι το Κομμένο, ένα από τα μεγάλα εγκλήματα του ναζισμού.

Καταγγελία μου γι’αυτό το θέμα προς το Π.Σ. μέσω του Δ.Σ. κατά το καταστατικό, δεν διαβιβάστηκε ποτέ σ’αυτό και διά σειράς συμβάντων και κωλυσιεργιών, τελικά αποφασίστηκε στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ., να τεθεί στο Αρχείο και να μη δοθεί στο νέο Δ.Σ. για να διαβιβαστεί στο νέο Π.Σ.

Καταθέτω σ’εσάς, ως προεδρείο της σημερινής Γ.Σ., την καταγγελία μου κατά του κ. Α.Ανδρέου, προς το νέο Π.Σ., με όλα τα σχετικά συνημμένα, για να παραδοθεί από εσάς στο νέο Π.Σ., ασκώντας το καταστατικό μου δικαίωμα, δικαίωμα που έχει το κάθε μέλος της ΕΕΛ, να προσφεύγει στα αρμόδια όργανά της, ζητώντας να αποφασίσει η Συνέλευση και την παράδοση της προσφυγής μου από το απερχόμενο Δ.Σ. στο νέο για το νέο Π.Σ.

2ο.    Θέμα Γεωργίου Σπηλιώτη

Ο κ. Γ.Σπηλιώτης επαρουσίασε στις 30-07-2016 νέο βιβλίο του στην Κεφαλονιά, στο Θέατρο “Κέφαλος” τ’ Αργοστολιού, με συνδιοργανωτές την Εταιρία μας (δεν ξέρω αν είχε το ΟΚ του Δ.Σ.), τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Κεφαλονιάς-Ιθάκης και την Κ.Ε.ΔΗ.ΚΕ. (Κοινωφελή Επιχείρηση Δήμου Κεφαλονιάς), φορείς που αναφερόταν ως συνδιοργανωτές στη σχετική αφίσα με πρώτη την ΕΕΛ, χωρίς κανείς απ’αυτούς τους φορείς να έχει λάβει γνώση του περιεχομένου του βιβλίου.

Ο κ. Γ.Σπηλιώτης έστειλε το βιβλίο του σε μένα και μου πρότεινε τηλεφωνικά και να μιλήσω. Όμως, στις σελίδες 108-112 της ποιητικής του συλλογής, υπάρχει πεζό κείμενο, που αναφέρεται στις μεγάλες ιστορικές προσωπικότητες του Ελληνισμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, που κακομεταχειρίστηκε η πατρίδα, η δε σύγχρονη Ελλάδα από τον περασμένον αιώνα και μέχρι σήμερα, είναι γι’αυτόν ο Χριστόδουλος, ο Μεταξάς και ο Παπαδόπουλος. Αφιερώνει δε δύο γραμμές και τρεις λέξεις στον Ελευθέριο Βενιζέλο, που κατ’ αυτόν δολοφονήθηκε το 1936 στο Παρίσι, ενώ είναι γνωστό ότι η απόπειρα εναντίον του έγινε στο Παρίσι το 1920 και το 1936 πέθανε εκεί από εγκεφαλικό. Επίσης αφιερώνει σχεδόν 4 γραμμές στο Γεώργιο Παπανικολάου.

Στο δε “ΙΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ” που ακολουθεί, το αρχικό η με γιώτα, γράφει: «Είναι δυνατόν να επιτύχει, προκόψει, διακριθεί, μία χώρα που ο λαός της διαχρονικά εξοντώνει, καταδικάζει, περιφρονεί κ.λπ. τα καλύτερα στοιχεία της, που την τίμησαν και της πρόσφεραν ανιδιοτελώς τα πάντα» κ.λπ.

Για τον Γ. Παπαδόπουλο γράφει: «Στο τέλος της δικτατορίας, παρά τον εμπορικό αποκλεισμό, η Ελλάδα είχε “μηδέν” δημόσιο έλλειμμα. Το τέλος του ήταν στη φυλακή και η πολυπόθητη δημοκρατία ήλθε πάλι στην Ελλάδα μας, που η “Γενιά του Πολυτεχνείου” πάλεψε και διακυβέρνησε την Ελλάδα μας σαράντα χρόνια. Σήμερα δρέπουμε τους καρπούς» κ.λπ. Σελίδα 112 του βιβλίου του “Θάλασσα. Ο μεγάλος Έρωτάς μου”.

Σχετικά με το παραμύθι του “μηδέν” δημόσιου ελλείμματος, «η Ελλάδα είχε “μηδέν” δημόσιο έλλειμμα», άλλοι λένε του δημοσίου χρέους (Στέλιος Ράμφος), που άφησε δήθεν η χούντα, ισχυρισμοί που αποτελούνε τις πιο χονδροειδείς μπαρούφες. Με βάση τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, το δημόσιο χρέος την περίοδο 1960-1966 ήταν κάτω του 20% επί του ΑΕΠ. Αυτό έφτασε ως το 26,77% το 1972, και “έτρεχε” στην περίοδο 1967-1973 κατά ετήσιο μέσο όρο, με ποσοστό 24,54% επί του ΑΕΠ. Την περίοδο 1974-1977, ο μέσος όρος του ήταν 23,51%.

Το δημόσιο έλλειμμα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ ήταν πάνω από 3% το 1960 ως το 1962 και μειώθηκε στο 2,10% ως το 1966. Επί χούντας έφτασε ως το 4,8% το 1972 και το 1974 “έκλεισε” στο 4,4% επί του ΑΕΠ. Αυτές οι αυξήσεις είναι τεράστια ποσά. Επί χούντας ο εξωτερικός δανεισμός “έκλεινε” το 30,5% της “τρύπας” των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Στην πενταετία 1975-1979 έπεσε στο 15,7%. Βλέπε και το σπουδαίο βιβλίο του Διονύση Ελευθεράτου “Λαμόγια στο χακί”, εκδόσεις “Τόπος” 2015, σελίδες 304-305.

Αλλά εκτός από την οικονομική καταβαράθρωση της χώρας, τα χουντικά οικονομικά σκάνδαλα δεν έχουν το προηγούμενό τους, κι ακόμα κανείς δεν θα πρέπει να ξεχνάει πως η χούντα με την πολιτική της προσέφερε και τη μισή σχεδόν Κύπρο στους Τούρκους, μέγα ιστορικό έγκλημα κατά του Ελληνισμού, που οι διάφοροι υμνητές της το έχουν τελείως ξεχάσει.

Όταν είδα αυτά τα απαράδεκτα κείμενα, όπως και τα δύο ποιήματά του περί Ελένης Γκατζογιάννη, που σε μία υποσημείωση που τα συνοδεύει, στη σελίδα 79, έχει κάμει όσα ιστορικά, χρονολογικά και γεωγραφικά λάθη ήταν δυνατόν να γίνουν (σελίδες 77-79), τον κάλεσα στο τηλέφωνο και τον επιτίμησα κατά τον αυστηρότερο τρόπο, δηλώνοντάς του πως αυτό είναι το μεγαλύτερο ατόπημα της ζωής του, να μη με θεωρεί  ομιλητή, δεν θα προσέλθω στην παρουσίαση και ότι κόβω κάθε σχέση μαζί του.

Οι Φιλόλογοι, που τους πληροφόρησα για το περιεχόμενο του βιβλίου την παραμονή της εκδήλωσης, γιατί τότε έλαβα κι εγώ γνώση, διαχώρισαν τη θέση τους και απείχαν, ο δε τοπικός τύπος και οι διάφορες ηλεκτρονικές εφημερίδες και ιστοσελίδες ασχολήθηκαν με το θέμα επικρίνοντας τον κ. Σπηλιώτη για τα γραφόμενά του.

Το πρωί της Παρασκευής 29-07-2016 επικοινώνησα με τον κ. Καρούσο και μου είπε πως δεν του είχε πει ο κ. Σπηλιώτης πως έβγαλε νέο βιβλίο, ούτε ότι θα κάμει εκδήλωση και να κάμω ότι καταλαβαίνω. Σε συνεννόηση με υπεύθυνο ηλεκτρονικής εφημερίδας, προκειμένου ο κ. Καρούσος, ως πρόεδρος της Εταιρίας, να κάμει, όπως οι Φιλόλογοι, μια δήλωση για να διαχωρίσει η Εταιρία τη θέση της από αυτήν την κατάσταση που σήμαινε σοβαρή έκθεσή της, όλο το απόγευμα και το βράδυ της Παρασκευής και όλη μέρα το Σάββατο, δεν κατέστη δυνατή οιαδήποτε επικοινωνία.

Τα μεσάνυχτα της Παρασκευής χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ήταν ο κ. Σπηλιώτης, που εξαπέλυσε εναντίον μου μια χυδαία ύβρη που του την επιστρέφω ως έχει και έκλεισε άνανδρα το τηλέφωνο.

Το βράδυ όμως του Σαββάτου, 30-07-2016, στις 8 η ώρα, έγινε η εκδήλωση του κ. Σπηλιώτη στη μεγάλη αίθουσα του “Κεφάλου” με ελάχιστους μετέχοντες. Και στο τέλος της διαβάστηκε εγκάρδιο μήνυμα του κ. Καρούσου ως προέδρου της ΕΕΛ, προς τον κ. Σπηλιώτη, που υμνεί θερμά τον υμνητή της Χούντας, κατατάσσοντάς τον “στην πρωτοπορία των Λογοτεχνών της Κεφαλονιάς”, όταν η Εταιρία μας ήταν κλειστή σ’ όλη τη διάρκεια της επταετούς χουντικής δικτατορίας.

Αυτή του η ενέργεια εξέθεσε σοβαρά την Εταιρία.

Καταθέτω ενώπιόν σας τα κείμενά του όπως και σχετικές μ’αυτά δημοσιεύσεις. Όταν συνάντησα αργότερα εδώ τον κ. Καρούσο, μου είπε ότι ο Σπηλιώτης του είπε πως «ότι λέει ο Σακκάτος είναι ψέματα και τι να έκανε;». Οι πάντες γνωρίζουν αν ο Σακκάτος μπορεί να πει ψέματα. Κι έπειτα τί ψέματα; Για κείμενά του πρόκειται, τα οποία μπορείτε να τα διαβάσετε και να βγάλετε τα συμπεράσματά σας. Έδωσα στον πρόεδρο φάκελο με τις φωτοτυπίες των επίμαχων κειμένων του κ. Σπηλιώτη. Με ρώτησε αν θέλω αριθμό πρωτοκόλλου. Του είπα πως δεν μπορεί να μου εκδόσει αριθμό πρωτοκόλλου, γιατί είναι απλώς φωτοτυπίες και δεν υπάρχει συνοδευτική επιστολή.

Και πήρα πίσω το φάκελο για να τη γράψω και να αναφέρω σ’αυτήν ως συνημμένα και τα κείμενα των φωτοτυπιών, για να μη χαθούν.

Έμαθα ότι στο τελευταίο Δ.Σ. είπε, πως του έδινα το φάκελο και δεν τον πήρε. Επί του προκειμένου επικαλούμαι και την μαρτυρία της συναδέλφου κ. Ρέας Γιαννοπούλου, που ήταν παρόν.

Ειδοποίησα του Φιλόλογους, καθ’ώ είχα υποχρέωση και προσπάθησα να κάμω το ίδιο και με την Εταιρία μας, πράγμα που εξ υπαιτιότητας του Προέδρου εμποδίστηκε, με αποτέλεσμα τη σοβαρή έκθεσή της. Γι’αυτό και ζητώ, η Γ.Σ. να πάρει θέση πάνω σ’αυτό το σοβαρό ζήτημα.

3ο.    Τα φορολογικά της ΕΕΛ

Είναι γνωστό πως τρεις αλλεπάλληλες Γενικές Συνελεύσεις της ΕΕΛ είχαν αποφασίσει ομόφωνα ύστερα από προτάσεις μου, να μην πληρωθούν τα “χαράτσια” του Σαμαρά και του Βενιζέλου.

Και είναι επίσης γνωστό, πως τα τότε Δ.Σ., γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις αποφάσεις των Γ.Σ. τα πλήρωσαν όλα, κάτι που συνιστούσε και απιστία των τότε διοικήσεων έναντι των μελών της ΕΕΛ.

Κι ακόμα, είναι επίσης γνωστό, πως ύστερα από πρότασή μου, η επόμενη από αυτές τις τρεις Γ.Σ., συγκρότησε ομόφωνα τριμελή επιτροπή με πρόεδρο τον ομιλούντα και μέλη της τον Γ.Γ. της ΕΕΛ συν. Γιάννη Παπαοικονόμου και τον τέως πρόεδρο του Π.Σ. Αργύρη Ντούσια και ύστερα από ενέργειές μας, η Εφορία μας επέστρεψε συνολικά 7.500 ευρώ για τρία χρόνια, 2.500 ευρώ το χρόνο, ως αχρεωστήτως καταβληθέντα.

Στον ΕΝΦΙΑ που ακολούθησε, ο τότε Ταμίας συν. Αντώνης Κομίνης συμπλήρωνε εμπρόθεσμα το σχετικό έντυπο που είναι ο πίνακας Ε2 του Ε9, που αφορά την ιδιοχρησία και δεν πληρώναμε γι’αυτήν φόρο.

Φέτος όμως, ο πίνακας Ε2 του Ε9 δεν συμπληρώθηκε εμπρόθεσμα και ο φόρος των χώρων ιδιοχρησίας μας είναι χίλια τριακόσια είκοσι ευρώ και είκοσι πέντε λεπτά (1.320,25 €). Αυτός, δεν επιστρέφεται ως αχρεωστήτως καταβληθείς, γιατί η προθεσμία της συμπλήρωσης του Ε2 ήταν για τα νομικά πρόσωπα το τέλος του Μάη.

Ερεύνησα το θέμα στην Εφορία και πληροφορώ τη Γ.Σ., καταθέτοντας και το σχετικό έντυπο με τα φορολογικά βάρη μας. Απευθυνόμενος δε στον πρόεδρο του απερχομένου Δ.Σ. του λέω:

Ο αείμνηστος και σοφός Νίκος Βέης, καθηγητής των Πανεπιστημίων Αθήνας και Βερολίνου, ακαδημαϊκός και επί πενταετία και πλέον πρόεδρος της Εταιρίας μας (1952-1957), Βουλευτής της Δημοκρατικής παράταξης στη Βουλή του 1950, όταν ο πρωθυπουργός της “λαοπροβλητίας” και του εμφύλιου Κωνσταντίνος Τσαλδάρης, του ζήτησε εξηγήσεις γιατί δεν του μιλάει που υπήρξαν και συμμαθητές στο Βαρβάκειο Αθηνών, ο αείμνηστος Νίκος Βέης του απάντησε: “Αγανακτώ διά τα όσα πράττεις”!

Το ίδιο συμβαίνει και με εμένα ως προς εσάς.

Ευχαριστώ το Προεδρείο και τη Γ.Σ. που με άκουσε με προσοχή.

Αθήνα, 05.10.2016                                                                     Βαγγέλης Σακκάτος

Ψήφισμα που κατατέθηκε από το Βαγγέλη Σακκάτο στην ίδια Συνέλευση και εγκρίθηκε ομόφωνα:

ΨΗΦΙΣΜΑ

Η Γενική εκλογοαπολογιστική Συνέλευση της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, που συνήλθε στην έδρα της στην Αθήνα, Γενναδίου 8 και Ακαδημίας, την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2016, αποφασίζει:

1. Θεωρεί ότι ο Ελληνικός Λαός και οι Έλληνες εργαζόμενοι δεν έχουν βρεθεί μεταπολεμικά ποτέ μέσα σε χειρότερες συνθήκες ζωής, οικονομικής εξαθλίωσης και αδιεξόδων, χωρίς καμία προοπτική και ελπίδα.
2. Η διαρκής στέρηση όλων των προϋποθέσεων ύπαρξης, με τη μαζική ανεργία, την υποαπασχόληση, την κατάργηση σχεδόν όλων των εργατικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων του Λαού, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και του δημόσιου πλούτου και τη συγκέντρωση όλου του παραγόμενου πλούτου σα χέρια ελάχιστων χρυσοκανθάρων, κάνουνε τη ζωή των εργαζομένων και την λαϊκών μαζών πραγματική κόλαση.
3. Αλλά και η διεθνής κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο. Ο πόλεμος στη Συρία και οι άλλοι τοπικοί πόλεμοι καλά κρατούν, δολοφονώντας τους Λαούς και ξεριζώνοντάς τους από τους τόπους τους για τους ματωμένους δρόμους της προσφυγιάς και το πνίξιμό τους στις παγωμένες θάλασσες, ενώ οι πολιτικές εξελίξεις ευρωπαϊκά και παγκόσμια, χαρακτηρίζονται από την ξενοφοβία, το ρατσισμό, τον εθνικισμό και γενικά τη βαθειά αντιδραστική κατεύθυνση, ενώ η Ρωσία, που κατέβασε στη Συρία πυρηνικά σκάφη, έκαμε χθες αντι-πυρηνική άσκηση στη χώρα, στην οποία πήραν μέρος 40.000.000 κόσμος.

Σ’αυτόν τον ζόφο και τη σκοτεινή εξέλιξη, οι εργαζόμενοι και οι Λαοί όλου του κόσμου, και ο Ελληνικός Λαός, θα πρέπει να αντιδράσουνε δυναμικά, διεκδικώντας επιστροφή όλων των αφαιρεθέντων κεκτημένων τους κατακτήσεων και δικαιωμάτων τους, όχι στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας στη χώρα μας, όχι στην περικοπή των συντάξεων και στην πλήρη αποκατάστασή τους, όχι στην αντιλαϊκή φορομπηχτική πολιτική για λογαριασμό των γερακιών των δανειστών.

Εμείς δεν δανειστήκαμε ποτέ τίποτα. Αυτοί λήστεψαν τα ταμεία μας, τους ασφαλιστικούς μας φορείς και διέλυσαν τελείως το λεγόμενο κοινωνικό κράτος.

Θέλουμε δουλειά, αξιοπρεπείς συντάξεις, προοπτική και ελπίδα.

Οι Έλληνες λογοτέχνες είμαστε δίπλα στους εργαζόμενους και στο Λαό. Είμαστε μαζί του στους Αγώνες του.

Αθήνα, 5 Οκτωβρίου 2016

Η Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση

της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών