Για τον “Μαρμαρωμένο Βασιλιά”.
Πρόσφατα βρέθηκα στην Αθήνα. Ούτε μπορούσα να το φανταστώ ότι θα βρισκόμουν ακριβώς την ώρα που θα γιόρταζαν, θα κατέθεταν στεφάνια με μουσικές και εθνικούς ύμνους για τον Αυτοκράτορα τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, στην Πλατεία Μητροπόλεως. Τυχαία περνούσα ….
Και στην Κεφαλονιά …τέλεσαν μνημόσυνο για τα 563 χρόνια που έπεσε η Κωνσταντινούπολη στους βαρβάρους, διοργανωτής ο αγαπητός ιατρός Γιώργος Κουρής. Αλλά αναρωτιέμαι μήπως και στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που δεν ζουν στον 21ο αιώνα;
563 χρόνια αγαπητοί μου έχουν περάσει, αλλά το μόνο που κάνουμε είναι παράτες και μνημόσυνα σε αυτοκράτορες. Κριτική όμως το πώς έπεσε η Πόλη κανείς δεν τολμά να κάνει, πως παραδόθηκε τα χρόνια εκείνα από τους μοναχούς.
Βρέθηκα, λοιπόν, στην Πλατεία Μητροπόλεως, το τι άκουσα και το τι είδα δεν περιγράφεται για τον αυτοκράτορα Παλαιολόγο, για τον Μαρμαρωμένο Βασιλιά, (που περιμένουν να αναστηθεί όπως είπε ο ιερέας), για «ψώνια» ολκής, για στεφανωμένα κοριτσάκια που κρατούσαν λάβαρα.
Τα βιντεοσκόπησα, για να μην λέτε ότι υπερβάλω.
Καλή διασκέδαση.
Σπ. Αλεβιζόπουλος






























