Πάμε να ψηφίσουμε. Με τον κόσμο σχεδόν αδιάφορο..Με υποψήφιους πού κάποιοι απ αυτούς θα ξεχωρίσουν στην θερινή επιθεώρηση. Προσφέρονται άλλωστε. Ένας κι ένας. Ο Σταύρος, το νέο φιντανάκι του Γιούνγκερ, ο Μιχαλολιάκος, πολιτικός δολοφόνος καθ ομολογίαν, ο Λεβέντης που προχθές μπέρδεψε τον ΑΝΤ 1 με τον ALPHA, στον όποιο πήγε αναζητώντας τον…Παπαδάκη! Ο Λεβέντης που μιλά για αργόμισθους κι έχει βάλει το μισό του σόι στο ψηφοδέλτιο!

Υπάρχουν, όμως, συνέλληνες που θα τους ψηφίσουν. Που θα τους βάλουν στη Βουλή, όπου θα πέσει το γέλιο της….. Αρκούδας!

Αυτό είναι το επίπεδο των ανθρώπων που μας εκπροσωπούν. Αυτοί προσδιορίζουν το μπόι μας, κακά τα ψέματα.

Αυτοί είμαστε κι αυτή την εικόνα δίνει η χωρά μας έξω. Όσο πίσω γυρίζουμε τον χρόνο, στο ελληνικό Κοινοβούλιο, τόσο μας μελαγχολούν οι συγκρίσεις. Γιατί, Ποιος θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί τον αρχηγό του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος της χώρας, να ασχολείται με το αν η κάμερα τον έβγαλε κοντύτερο του αντιπάλου του; Μήτε η Ανίτα Πάνια δεν θα τολμούσε τέτοιο σχόλιο!

Κι ύστερα αυτή η ρητορική πλήξη. Όλοι να επαναλαμβάνουν τα ίδια κι οι υποψήφιοι ν αναμασάνε, όσα είπαν οι Αρχηγοί. Μια μελαγχολία σκιάζει αυτές τις εκλογές…

Και κάτι άλλο, για την αποχή. .

Έχει και χειρότερα η αποχή, φίλε μου. Η αποχή είναι ψευδαίσθηση, νομίζεις ότι δεν ψηφίζεις κανέναν και στην πραγματικότητα τους ψηφίζεις όλους. Δεν είναι παραδοξολογία, είναι απλά μαθηματικά: Αν ψηφίσουν 100, το πρώτο κόμμα θέλει 40 ψήφους για να πάρει την αυτοδυναμία, αν ψηφίσουν 70, θέλει μόλις 28. Απέχεις για να αποδοκιμάσεις τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ και στο τέλος η ψήφο σου κατανέμεται αναλογικά και στον ΣΥΡΙΖΑ και στη ΝΔ και στα υπόλοιπα κόμματα. Αν μάλιστα η αποχή προέλθει κατά κύριο λόγο από τη μα μπάντα, από την αριστερή, επί παραδείγματι, τότε ευνοείται εντελώς η άλλη μπάντα.

Η αποχή είναι ύπουλη, μαχαιρώνει πισώπλατα εκείνους που την επιλέγουν. Μαχαιρώνει τους απολίτικους, εκείνους που απαξιώνουν τα κόμματα, τις εκλογές , τα πάντα. Το κόμμα του φραπέ, της παραλίας, του δε βαριέσαι αδερφέ, τίποτα δεν αλλάζει, όλοι ίδιοι είναι κι όλα τα ίδια μένουν. Θα κυβερνηθούν κι εκείνοι, εκόντες άκοντες, την Δευτέρα. Θα κυβερνηθούν από εκεί νους που περιφρονούν και απαξιώνουν κι αυτή είναι η μεγαλύτερη τιμωρία. Δεν πειράζει. Καλύτερα να απέχουν οι χαβαλέδες, η δημοκρατία απαιτεί σοβαρότητα. Καλύτερα να μην πάνε στις κάλπες, παρά να πάνε να ψηφίσουν λεβέντες, κυνηγούς, χαρίζω οικόπεδα και τα τοιαύτα. Άσε που το χέρι μερικών μπορεί να φτάσει μέχρι την Χρυσή Αυγή, «ρε συ, έχει πλάκα αυτός ο Κασιδάρης, έχει και ένα ουάου τατουάζ».

Είσαι ίδιος με τους αραχτούς φραπεδοπνίχτες;