Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Kefalonia News | January 27, 2021

Scroll to top

Top

Έτσι το νοιώθω ρε Διονύση…

Έτσι το νοιώθω ρε Διονύση…
KefaloniaNews

«Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της, και συ να λείπεις,
να ‘ρχονται οι Ανοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα, και συ να λείπεις…
να λείπεις – δεν είναι τίποτα να λείπεις.
Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,
θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά έχεις λείψει,
θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλο τον κόσμο».

Ακριβώς Διονύση…..

Όπως το λέει ο ποιητής.

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της ….

……και συ να λείπεις.

Να’ρχονται οι άνοιξες, οι χειμώνες και τα φθινοπώρια …

…και συ να λείπεις.

Ακριβώς, όπως το λέει ο ποιητής….

Θασαι (θαναι) για πάντα μέσα σ’ όλο τον κόσμο.

Σαν βόμβα έπεσε το νέο.

Είχε το θάρρος ο Διονύσης να με πάρει τηλέφωνο και να μου το πει.

Θα το παλέψω μου είπε.

Πάντα, λες και μιλούσε για μια γρυπούλα.

Με χαμόγελο.

Αυτό το χαμόγελο….

Όλοι όσοι θέλησαν τούτες τις μέρες να γράψουν για τον Διονύση.

Το πρώτο που αναφέρονταν ήταν το χαμόγελο του.

Δεν ξέρω ορέ σύντροφε αν αρμόζουν όλ’ αυτά που γράφω για έναν κομμουνιστή.

Αλλά…..

Έτσι το νοιώθω ρε Διονύση….

…….οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι, και συ να λείπεις,
ένα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,
πολλές σημαίες ν’ ανεμίζουν στα μπαλκόνια,
ν’ ανεβαίνει μια παρέλαση στην οδό Σταδίου,
χιλιάδες κόσμος κρατώντας στα χέρια του κόκκινες σημαίες,
κρατώντας επιτέλους τα όνειρά του μέσα στα χέρια του,
να λένε δυνατά τη λέξη σύντροφος, και συ να λείπεις,
ύστερα ένα κλειδί να στρίβει – η κάμαρα να ‘ναι σκοτεινή
δυο στόματα να φιλιούνται στον ίσκιο, και συ να λείπεις,
σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται, και σένανε να σου λείπουν τα χέρια,
δυο κορμιά να παίρνονται, και συ να κοιμάσαι κάτου απ’ το χώμα,
και τα κουμπιά του σακακιού σου ν’ αντέχουν πιότερο από σένα
κάτου απ’ το χώμα,
κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνει,
όταν η καρδιά σου, που τόσο αγάπησε τον κόσμο, θα ‘χει λιώσει».

Γνώρισα τον Διονύση μετά τη διάσπαση, θυμάστε τότε…..

Είχα μπει με τα μπούνια στη δημοσιογραφία.

Κι έτσι η συνεργασία μας ήταν πολύ καλή.

Εξάλλου, δεν σταμάτησα να λέω για την περίπτωση Διον. Γεωργόπουλου….

Επρόκειτο για ένα πολύ καλό μυαλό.

Με ικανότητες που φάνηκε ότι ο Διονύσης θα «πετάξει» από την Κεφαλονιά για Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ.

Κι έτσι έγινε.

Μόνο που έπεσε με την διαπίστωση της αρρώστιας του.

Παρόλα αυτά, η παρουσία του στην Αθήνα εξέπληξε πολλούς.

Τα μάθαινα και ήμουν υπερήφανος.

Όπως τα μάθαιναν και οι σύντροφοι του εδώ στην Κεφαλονιά.

Μου’λεγε ο Μήτσος, ότι ….

«Πώς βρε Σπύρο μπορείς να τον ξεχάσεις όταν τρεις ώρες την ημέρα είχα συνεργασία μαζί του, πώς;»

Αλήθεια, πώς θα μπορέσουμε να το συνηθίσουμε;

Ήταν κάτι διαφορετικό αυτή η φιλική σχέση.

Εξάλλου, όπως έγραψα, πήρε την πρωτοβουλία να μου ανακοινώσει μόνος του το ….μαντάτο.

Έτσι, απλά, μου είπε από το τηλέφωνο ότι έχει καρκίνο.

Δεν θέλω να γράψω ποια ήταν η αντίδραση μου.

Φίλοι μου δεν μπόρεσα να πάω στα Μουσάτα.

Λόγω ειδικών συνθηκών αλλά και …. «υποκείμενων νοσημάτων» όπως λέει και ο Τσιόδρας.

Αναγκάζομαι να απέχω από πολλές εκδηλώσεις.

Στη Σάμη…….

Στην κηδεία του Διονύση.

Δεινόν τό γήρας, ου γάρ έρχεται μόνον.

«Απ’ τα τσακάλια δε γλιτώνεις μ’ εφκές και παρακάλια»
«Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς,
χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς.»

Κώστας Βάρναλης.

Έφυγαν…….

Τούτες τις μέρες
ο άνεμος μας κυνηγάει, μας κυνηγάει
Γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα
γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα
γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα
Πολύ κρύο, πολύ κρύο, πολύ κρύο εφέτος

Ο Διονύσης Γεωργόπουλος
Η Κική Κρούσου
Ο Νίκος Βιβλάκης
Η Τζανίνα Μουσούρη

Καλό ταξίδι σ’ όλους….προς το φως.

(Τα δυο ποιήματα είναι του Γιάννη Ρίτσου. Απόσπασμα από το ποίημα Β΄, από την ποιητική συλλογή «Οι γειτονιές του κόσμου», Κέδρος, 1957. Μακρόνησος).

Αργά χθες το βράδυ μου ήρθε το μαντάτο.

Έφυγε και ο Τηλέμαχος Καραβίας.

Τι είναι τούτο που μας έχει βρει;

Θάνατοι – θάνατοι – θάνατοι……..

Πολύ καλός φίλος.

Με έχει φιλοξενήσει στην Ιθάκη πάμπολες φορές.

Όταν ήταν Δήμαρχος είχαμε καλή συνεργασία.

Κρατούσαμε επαφή.

Τελευταία με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι πάει Νοσοκομείο.

Στο Αργοστόλι.

Ήρθα σε επαφή μαζί του μετά από λίγες μέρες και μου είπε πάει Αθήνα στο  Σωτηρία.

Τον ξαναπήρα, καλά πάω περιμένω κάποιες εξετάσεις.

Τον έπαιρνα τηλέφωνο και τον ρωτούσα συχνά.

Την περασμένη βδομάδα του είπα όποτε βγει από το Νοσοκομείο στην Αθήνα, να έρθει στο Αργοστόλι να τον φιλοξενήσω…….

Τι άλλο να γράψω;

Βρίσκομαι σε κατάσταση σοκ.

Φεύγω……..

 

Λίγες φωτογραφίες από την πολιτική δραστηριότητα του Διονύση.

 

Από τις τελευταίες φωτογραφίες του Διον. Γεωργόπουλου σε μια παρέμβαση στο Νοσοκομείο. Διοικητής ο Νίκος Βιβλάκης. Σήμερα και οι δυο έχουν “φύγει”.