Πως την πάτησε έτσι; Δεν τον ενημέρωσαν; Δεν έμαθε τι θα συζητηθεί;. Γκάφα ολκής η παρουσία του στη συζήτηση για τους υδρογονάνθρακες στο πλοίο της greenpeace εκ μέρους του. Μόλις άκουσε περί τίνος πρόκειται κυριολεκτικά το ….έβαλε στα πόδια. Τρέχοντας. Ούτε καν μια συγνώμη. Ακόμα μια ήττα για τον Αλέξανδρο Παρίση.
Αθήνα…
Αυτοκίνητα, αυτοκίνητα, αυτοκίνητα, αυτοκίνητα….
Και μετά…..
Μοτοσυκλέτες, μοτοσυκλέτες, μοτοσυκλέτες….
Μηχανάκια και ποδήλατα, τουρλού τουρλού.
Ένας αχταρμάς ατέλειωτος.
Και δεν φτάνει αυτό….
Σε μόνιμη βάση διαπληκτισμοί οδηγών και μοτοσικλετιστών
Κάποιοι μιλάνε για τη δικτατορία της μοτοσικλέτας…
Άλλοι λένε ότι αν δεν υπήρχε η «μοτοσικλέτα» θα υπήρχαν περισσότερα αμάξια.
Σωστό….
Εξατμίσεις που ξεκουφαίνουν.
Ούτε τους ενδιαφέρει αν ενοχλούν.
Άσχημο αυτό, δείχνει ασέβεια προς τον συνάνθρωπο σου.
Μα τι λέω τώρα.
Αρκεί να δημιουργήσουν θόρυβο, να δείξουν τον…. ανδρισμό τους.
Τέτοια κόλαση φίλοι μου, είχα καιρό να ζήσω.
Ίσως επειδή είχα να πάω στην Αθήνα αρκετό καιρό.
Μη νομίζετε ότι στο Αργοστόλι είναι σε καλύτερη η κατάσταση.
Δυστυχώς όσο περνάει ο καιρός επιδεινώνεται περισσότερο.
Κανείς βέβαια δεν δίνει σημασία.
Η πολιτική του Δήμου είναι, (ήταν) διώξτε τα αυτοκίνητα από το Αργοστόλι.
Σωστά, δεν διαφωνώ, αλλά που θα πάνε;
Πάρκινγκ δεν υπάρχουν….
Συγκοινωνία δεν υπάρχει…..
Έστω, αυτά τα πάρκινγκ που υπάρχουν (Λυκιαρδοπουλάτα και δίπλα στο φέρι που προσεγγίζει από το Ληξούρι) δεν φτάνουν.
Γιααααα, να ρωτήσει η Ισχυρή Κεφαλονιά πόσους ψήφους έχασε που μετέτρεψε σε πεζόδρομους γύρω από την πλατεία αρκετούς δρόμους.
Εκεί να δείτε τι τραγωδία ζούνε οι κάτοικοι.
Έτσι, λοιπόν οι επεμβάσεις του Δήμου ήταν αναγκαίες, αλλά χωρίς πολεοδομικό προγραμματισμό.
Μια απέραντη Πλατεία της υπερβολής.
Κλαίνε μανούλες τώρα..
Φίλοι μου έλειπα, αρκετές μέρες στην Αθήνα.
Έχασα αρκετές εκδηλώσεις.
Αλλά όλα πήγαν καλά.
Η βενζίνη στην Αθήνα 1,43….
Στην Κεφαλονιά 1,72…
Θα μου πέιτε, άλλο πρωτεύουσα της Ελλάδας, κι άλλο Κεφαλονιά.
Ξέρω, ξέρω τα μεταφορικά….
Αλλά, τόσο ακριβή;;;;;
Τέλος πάντων, δεν γίνεται κανένας έλεγχος;.
(Τι έλεγχος θα μου πείτε.)
Γράφει το Κίνημα Αλλαγής στην τελευταία του ανακοίνωση, μετά την ολομέλεια που πραγματοποίησε εδώ στο Αργοστόλι.
Προσέξτε!!!
«Η κρισιμότητα των εκλογών είναι τέτοια που η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ, το ΚΙΝΑΛ θα είναι ο εγγυητής τον ομαλότητας για τη χώρα όπως υπήρξε στα χρόνια της κρίσης, όταν ανέλαβε την ευθύνη να σώσει τη χώρα από την απόλυτη καταστροφή και το κατάφερε. Ήρθε η ώρα, οι πολίτες να αγκαλιάσουν ξανά τις πολιτικές μας επιλογές, να στείλουν τον κ Τσίπρα και τις φαιδρές πολιτικές του στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και να αντιληφθούν όλοι οι δημοκράτες πολίτες ότι οι θυσίες που έκαναν όλα αυτά τα χρόνια θα έχουν αξία μόνο εάν υπάρχει μία πολιτική ομαλότητα στη χώρα μακρυά από πολιτικές Βενεζουέλας που προσπαθεί να εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ».
Μα καλά, τι είναι αυτά που γράφουν;
Που ζει η τοπική οργάνωση εδώ στην Κεφαλονιά.
Σε ποιους απευθύνεται;
Με το ΠΑΣΟΚ, βέβαια, κορόιδευαν τον κόσμο λέγοντας «λεφτά υπάρχουν».
Μας έβαλαν στα μνημόνια για να μας σώσουν.
Βγαίνουν και λένε σε ….συνέχειες (οι αρμόδιοι) ότι οι κατευθύνσεις που μας έδινε το ΔΝΤ ήταν λανθασμένες.
Και μας λένε οι υπεύθυνοι της οργάνωσης της Κεφαλονιάς ότι «σωθήκαμε», μας «έσωσαν».
Μα τι κάνετε βρε παιδιά.
Σε ποιους απευθύνεστε.
Ακόμα και στις Δημοτικές εκλογές ήσασταν διασπασμένοι.
Η Φώφη επανάφερε τις εφεδρείες σε νέα δράση.
Ευθυμίου, Πρωτόπαπα, Χριστοδουλάκη!
Λέτε να καλέσουν και τον Αλέκο Καλαφάτη;
Πάντως έκανε ένα καλό, έδιωξε τον Βενιζέλο.
Βαρίδι κι αυτό.
Συνιστώ σοβαρότητα ως προς το ποιος έσωσε την Ελλάδα.
Μερικές ακόμα τέτοιες «γκέλες» και θα ψάχνετε την ψήφο σας.
Ακόμα δεν μπορείτε να βρείτε υποψήφιο.
Γιατί;
Κάποιες προτάσεις που έγιναν γελάνε ακόμη και τα μέλη σας.
Άσε.
Στη ΝΔ σιωπήηηηη!!!
Ή, μάλλον στεναχώρησαν τη Γιάννα και έβγαλε ανακοίνωση.
«Συνιστούμε ψυχραιμία, νηφαλιότητα και σοβαρότητα σε όλους!»
(Ίσως να έχουν ….στεφθεί οι υποψήφιοι όταν γράφονταν οι γραμμές αυτές).
Γιατί, εκτός από την Αφροδίτη….
Έχουν να αντιμετωπίσουν τον Αριστοτέλη (Μπατιστάτο).
Ο οποίος φαίνεται ….δυναμικός.
Δεν αφήνει να πέσει κάτω τίποτα.
Ίσως, ήρθε το τέλος της Αφροδίτης.
Ίσως, ο ΣΥΡΙΖΑ στην Κεφαλονιά θέλει να αλλάξει κάτι.
(Ψάχνουν για ….θύμα)
Είναι αυτό που λέμε.
Όλα αλλάζουν κι όλα τα ίδια μένουν.
Η αλήθεια είναι ότι στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν φουρτούνες.
Η κ. Χριστίνα Μαρούλη, who iw who…?????
Στο ψηφοδέλτιο του Γιάνη Βαρουφάκη παρακαλώ.
Καθηγήτρια χορού.
Λέτε να μας χορέψει όλους;
Ησυχία στα «στρατόπεδα» του νέου Δήμου.
Όλοι ακονίζουν τα ….μαχαίρια τους.
Ένα δημοτικό συμβούλιο τελείως διαφορετικό…..
Θα έχει μια λειτουργία τελείως διαφορετική απ’ ότι γνωρίζουμε.
Αλίμονο Θεόφιλε αν αποτύχεις με τέτοια στελέχη που έχεις.
Αλίμονο για την Ισχυρή Κεφαλονιά αν συνεχίσει την καταστροφική της πολιτική και ως αντιπολίτευση.
(Κανείς δεν ξεχνάει τα ….μπάχαλα του Νίκου Ανουσάκη και της παρέας του).
Αλίμονο αν η Επόμενη Μέρα εγκλωβιστεί στη λογική μόνο «τοξική» αντιπολίτευση. (Ξέρει ο Μάκης).
Αλίμονο αν η «Κεφαλονιά Νησί για όλους» χάσει τον μπούσουλα με ατέλειωτες ώρες ομιλιών…….. έως ότου σβήσει ο ήλιος.
Ε, καλά, το ΚΚΕ δεν χάνει τον προορισμό του.
Σιγά σιγά, στην Ισχυρή Κεφαλονιά, αρχίζουν να συνηθίζουν την νέα κατάσταση.
Όπως λέει και ο Ανουσάκης: «Ψηλά το κεφάλι – Και οι ήττες είναι μέσα στο πολιτικό “παιχνίδι”….».
Μπράβο Νικόλα, γιατί κάποιοι μέσα στο Μέγαρο νόμιζαν ότι είναι μόνιμοι.
Εκείνος που χάθηκε είναι ο Διον. Λυκούδης.
Εκτός αν πάλι ……θυσιαστεί για τον αδελφό του.
Αλλά όσες θυσίες και αν έκανε δεν πιάσανε.
Τον Πάκη τον γνωρίζουμε όλοι.
Ένας αξιόλογος πολιτικός, αλλά αν δεν μπορούν να βρούνε τι φταίει που τόσες φορές δεν «έφαγε» την Αφροδίτη.
Τι να κάνω, δεν είμαι βλέπεις πολιτικός αναλυτής για να βοηθήσω.
(Πάκη, εγώ είμαι μαζί σου).
Πολλά ακούγονται….
Αναχωρεί ο Αλέξανδρος….
Με γιορτές και πανηγύρια.
Την Κυριακή εμφανίστηκε στο πλοίο της greenpeace, στη μάζωξη που είχαν φορείς για να συζητήσουν για τις εξορύξεις στην Κεφαλονιά.
Κάθισε λίγο, λοξοκοίταγε από δω κι από κει.
Ξαφνικά σηκώνεται, βιαστικά και το βάζει στα πόδια.
Δεν σας λέω ψέματα.
Ρωτήστε, υπήρχε τόσο κόσμος εκεί.
Α, ρε Αλέξανδρε, ποιος σε πήρε στο λαιμό του.
Ο Θεόφιλος δεν εμφανίστηκε.
Ψυλλιάστηκε την ….. παγίδα.
Ήταν εκεί ο κολλητός του ο Διον. Μινέτος.
Μόνο ο Μάκης Μονιάς εμφανίστηκε από τους καινούργιους Δημάρχους.
Αλλά δεν μίλησε.
Κρίμα, η Σάμη είναι κοντά στις γεωτρήσεις που έχουν προγραμματιστεί.
Έτσι, λοιπόν ο Αλέξανδρος Παρίσης την πάτησε.
Για να συνεχίσω αυτό που ξεκίνησα με τον Δήμο.
Δεν είναι δυνατόν να καθίσει ο Παρίσης στις θέσεις της αντιπολίτευσης και να στηλιτεύει τον Θεόφιλο.
Έτσι, όλα δείχνουν ότι θα έχουμε σπαραξικάρδιες εικόνες από την αναχώρηση του. …
Τουλάχιστον έτσι λένε οι πληροφορίες μου.
Υπάρχει και ένα άλλο σενάριο.
Ότι θα αναχωρήσει και ο Διον. Λυκούδης.
Τέλος πάντων, πολλά ακούγονται, ας κρατήσουμε μικρά καλάθια.
Στην Περιφέρεια ….συντελείται ένα δράμα.
Ακόμα δεν έχουν χωνέψει την ήττα.
Ποιες είναι οι προοπτικές του Θόδωρου, λίγοι ξέρουν.
Τι προγραμματίζει για το πολιτικό του μέλλον, άγνωστο στους περισσότερους.
Ιδιαίτερα για τους συνεργάτες του.
Η Λαίδη, σιωπά.
Έπρεπε να οργώνει τα νησιά, αλλά….
Ο Σωτήρης Κουρής δεν εκλέχτηκε.
Όπως μου είπαν (δεν το έχω διασταυρώσει) εκλέχτηκε στην Κεφαλονιά Περιφερειακός σύμβουλος χρυσαυγίτης.
Ας πρόσεχαν κάποιοι
Δεν κρατιούνται με τίποτα τα συνδικαλιστικά στελέχη της ΝΔ.
Είδατε υποστήριξη του Ιατρικού Συλλόγου Κεφαλονιά προς τους απεργούς των διαγνωστικών Κέντρων;
Ευτυχώς που υπήρξαν διάφορα άρθρα πολύ αξιόλογα που ενημερωθήκαμε γιατί έγινε αυτή η απεργία.
Πατούλης είναι αυτός.
Είναι πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.
Είναι Περιφερειάρχης Αττικής……
Είναι είναι είναι.
Αποκαλυφθήκατε κ. Ζαφειράτου, συγχαρητήρια να παίζεται με την υγεία των κατοίκων αυτού του νησιού.
Προεκλογικά τερτίπια της ΝΔ.
Έτσι έκαναν και με τις αυξήσεις των διοδίων στην Αττική Οδό.
Ντροπή ρεεεεεε!!!!
Την Κυριακή που μας πέρασε, πήγα στην μεγάλη γιορτή των Ακαδημιών του ΑΣΚ.
Μετά από αρκετό καιρό σιωπής ο ΑΣΚ εμφανίστηκε πάλι με δελτία τύπου.
Μια όμορφη γιορτή που δεν μπόρεσα να κάτσω μέχρι το τέλος, μιας και είχα να πάω και σε μια άλλη εκδήλωση.
Τι βάσανο κι αυτό να προγραμματίζουν την ίδια ώρα διάφορες εκδηλώσεις.
Που να πρωτο-πας;
Έμαθα όμως κάτι συγκλονιστικό.
Τα παράθυρα του κλειστού γηπέδου είναι χαλασμένα.
Βγάλαμε την ………μπέμπελη!!
Αναρωτηθήκαμε πολλοί πως θα γίνει το Φεστιβάλ Γυμναστικής….
Που θα υπάρχει περισσότερος κόσμος….
Καταλαβαίνετε τι μας περιμένει.
Μα καλά…..
Φεύγετε βρε παιδιά, αλλά κάποια πράγματα θα έπρεπε να τα προσέξετε περισσότερο για να μην εκτεθείτε.
Καμία συντήρηση στο κλειστό γήπεδο;
Όσο για το άλλο γήπεδο και τα εγκαίνια του….
Πάει, όνειρο ήταν και πέρασε.
Καμία διάθεση δεν έχει ο Παρίσης για εγκαίνια.
Φίλοι μου….
Στην αρχή ήταν η κόρη το Λοΐζου….
Μετά ήρθε ο Γεωργούλης
Τώρα ήρθε και ο Βασιλικός.
Μαζί με τον βασιλικό ποτίζεται κι η γλάστρα.
Ερμηνεύστε το όπως θέλετε.
Τελειώνοντας σας προτείνω να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο.
Με παρακάλεσε ένας πολύ καλός φίλος να το δημοσιεύσω.
Έχει κάτι να σας πει.
Παρακολουθείτε τον προεκλογικό αγώνα;
Εγώ έχω σταματήσει να παρακολουθώ συζητήσεις και ομιλίες αρχηγών.
Αφήστε, δεν αισθάνομαι εντάξει…..πολιτικά.
Διαβάστε.
H προεκλογική αγωνία ενός σκεπτικιστή
Δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ και σίγουρα δεν είμαι Ν.Δ. Από τους πολλούς -ισμούς ο σκεπτικισμός είναι αυτος με εκφράζει περισσότερο. Ο πολιτικός που με γοήτευε από τα 18 μου ήταν ο Λεωνίδας Κύρκος. Με γοήτευε γιατί με έκανε να ονειρεύομαι και να νοιώθω. Γιατί ήταν άνθρωπος με συναίσθημα που δεν φοβόταν να το μοιρασθεί. Και έμοιαζε αυθεντικό συναίσθημα..
Από τότε έως σήμερα πολλά άλλαξαν. Ο Λ.Κ. έχει από καιρό φύγει απ τη ζωή και πριν 4 χρόνια αυτοί που με κάποιο τρόπο θεωρούνται κληρονόμοι του ήρθαν στην εξουσία. Δεν μπορώ να πω πως ενθουσιάστηκα με αυτό ούτε ιδιαίτερα δικαιωμένος ένοιωσα αλλά ούτε και ιδιαίτερες προσδοκίες είχα. Αυτός ο σκεπτικισμός μου πάλι;..
Σήμερα όμως κάτι μέσα μου “χοροπηδάει”. Πιάνω τον εαυτό μου να φορτίζεται συναισθηματικά βλέποντας αυτά τα πρόσωπα της νεοδεξιάς να κραυγάζουν και να σφυρίζουν στις κάθε μορφής οθόνες. Κάποιες φορές φοβάμαι-αναρωτιέμαι “Μήπως έγινα Συριζα;” Αλλά όχι. Είναι αυτή η γλοιώδης εικόνα και το αίσθημα φθόνου τους, που με φοβίζει.
Αναρωτιέμαι πραγματικά, ποιό είναι το βασικό επιχείρημα που κάνει έναν πολίτη να τους ψηφίζει. Δηλαδή να τους επιβραβεύει και να τους προκρίνει να τον διοικήσουν. Αυτό που μπορώ να απομονώσω ως βασικό επιχείρημα περιέχεται στη φράση: “Καλύτερα εργαζόμενοι με 500 ευρώ παρά άνεργοι”. Πίσω από αυτή τη φράση αναπτύσεται η αφήγηση πως η ΝΔ είναι ξεκάθαρα υπερ του κεφαλαίου άρα υπερ της εισροής του με τη μορφή επενδύσεων στον ιδιωτικό τομέα, άρα δημιουργία θέσεων εργασίας, άρα ανάπτυξη.
Δεν θα εστιάσω την έκθεση της Τραπεζας της Ελλάδος που δείχνει πως το 2018 ήταν η χρονιά με τη μεγαλύτερη εισροή κεφαλαίων (3,6 δισ) της τελευταίας δεκαετίας (15/6/2019). Θα αναρωτηθώ αν αυτό το ζητούμενο καθησυχάζει και είναι αρκετό για να δικαιώσει μια ψήφο.
Δεν μπαίνει, δηλαδή, θέμα όρων στη παραγωγική διαδικασία; Θέμα υπεράσπισης βασικών δικαιωμάτων των εργαζόμενων; Θέμα σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας πριν την επιδίωξη του κέρδους; Ή μήπως θα γίνουμε όλοι “επενδυτές” όπως το 1999;
Αν μοιάζουν τώρα τα 500 ευρω τόσο ποθητά γιατί να μη μοιάζουν αύριο τα 400 και μεθαύθριο τα 300; Γιατί μετά πο 10 χρόνια να μη κυριαρχεί το επιχείρημα: ‘Ψηφίστε μας για να διασφαλίσουμε ειδικά διαμορφωμένους χώρους εκτέλεσης των εργαζόμενων που δεν αποδίδουν τα αναμενόμενα;” Είναι το μοντέλο της Κίνας που μας γοητεύει;
Ξεχάσαμε τις προτάσεις να πουλήσουμε κομμάτια Ελληνικής γης για να ξεχρεώσουμε. Δεν θα ήταν π.χ. μια ωραία νεοφιλελεύθερη επένδυση το Leasing των Κυκλάδων ή της Πελοπονήσου;
Τι εννοώ. Δεν είναι θέμα 500 ευρώ ούτε καν θέμα εργασίας ή πατριωτισμού. Είναι θέμα αξιακών προτεραιοτήτων του τύπου: Δέχεστε πως το χρήμα είναι πάνω απ όλα; Ή μάλλον, πιό σωστά, δέχεστε πως πρέπει το χρήμα να είναι πάνω απ όλα; Γιατί σήμερα φαίνεται σαν να είναι. Το δεχόμαστε; Έχει σημασία μόνο το προσωπικό συμφέρον; Αν ναι μπορεί να διακριθεί πλήρως από το κοινωνικό συμφέρον; Δηλαδή αν οι συνάνθρωποί μας υποφέρουν μπορούμε να περνάμε δίπλα τους σφυρίζοντας αδιάφορα. Μπορείς να είσαι ευτυχής ή καλύτερα, ευδαίμων όταν είσαι μέσα σε ενα σύνολο με οικονομική δυστυχία; Κι αν ναι, γιατί έτσι γίνεται συνήθως, το δεχόμαστε ως δεδομένο;
Είναι απαραίτητη και η συντήρηση- ομοιόσταση στα ανθρώπινα συστήματα. Είναι η αίσθηση της σταθερότητας και του γνώριμου που μειώνει το φόβο. Όμως αν διατηρείται ξεπερνωντας ένα κρίσιμο όριο τότε τα συστήματα πεθαίνουν. Αυτά που τώρα υπάρχουν ως δεδομένα στον καπιταλιστικό τρόπο λειτουργίας είναι σημαντικό να τα αναγνωρίζεις ως ανθρώπινες επιλογές που διαμορφώνουν ενός είδους ισορροπία όμως αν τα αποδεχτείς πληρως και δεν τα αμφισβητείς οραματιζόμενος κάτι διαφορετικό και πιό συμβατό με τις ανθρώπινες ανάγκες εκπολιτισιμού, τότε επέρχεται η στασιμότητα και ο θάνατος.
“Καλά όλ αυτά, αλλά τι σχέση έχει ο Συριζα; Αυτοί δήλωναν πως θα μας βγάλουν απ τα μνημόνια και μας έβαλαν χειρότερα.” θα πει κάποιος.
Τώρα τι να πω. Τι παρακμή! Έχω φτάσει στο σημείο να υπερασπίζομαι τον Συριζα!
Θα πω όμως πως δεν περίμενα να εκπληρώσει αυτό που δήλωνε. Νομίζω πως ήταν “ηλίου φαεινότερη” η αδυναμία οποιουδήποτε να το πετύχει. Μη ξεχνάμε πως ο Σαμαράς έκανε εκλογές όταν έβλεπε τι ερχόταν και σαν γνήσιος παραδοσιακός πολιτικός κοίταξε να σώσει το τομάρι του.
Αυτό που δεν μπορώ να διακρίνω είναι αν και οι ίδιοι, στον Συριζα, το ήξεραν και έλεγαν συνειδητά ψέματα ή αν λειτούργησαν σαν υπερόπτες και παντοδύναμοι έφηβοι με άγνοια κινδύνου και θνητότητας! Τείνω να πιστέψω το δεύτερο.
Ναι είχα μια ελπίδα για μια καλύτερη συμφωνία. Μέχρι εκεί. Δεν τα κατάφεραν. Όμως ψηφίστηκαν για να το δοκιμάσουν.
Διάβασα την παρουσίαση των πεπραγμένων της τετραετίας και τις προγραμματικές δηλώσεις τους προσπαθώντας να διατηρήσω τον σκεπτικισμό μου. Μπόρεσα ν αναγνωρίσω ως βιωμένα κάποια και ως υπερβολικά ή ανύπαρκτα κάποια άλλα.
Μπορεί κάποιος να τ’ αμφισβητεί όλα ως επιτυχίες αλλά μη ξεχνάμε πως η πολιτική όπως και η ζωή βασίζεται σε συγκριτικά μεγέθη. Μεγέθη που καθορίζονται σημαντικά από τη ποιότητα της πληροφορίας που φτάνει στους πολίτες-αποδέκτες. Να μιλήσουμε τώρα για τα Μ.Μ.Ε.; Για τους Μαρινάκηδες και σια; Δεν τον “παίζουν” (ακόμα) τον συριζα (Φανταστείτε τι θα έγραφαν τα Μ.Μ.Ε. αν είχαμε φτάσει σε αυτούς τους οικονομικούς δείκτες και αυτό το ποσοστό μείωσης της ανεργίας με τη ν.δ. κυβέρνηση!!!) Αυτό σε επίπεδο πραγματικής αξίας ενός κόμματος το θεωρώ πολύ θετικό. Σε επίπεδο διαμόρφωσης της κοινής γνώμης πολύ κακό.
Ο Συριζα μπορεί να κάνει κι άλλους συμβιβασμούς και υπαναχωρήσεις. Νομίζω όμως πως έχει ακόμα πρόθεση να απαλύνει τις απάνθρωπες επιπτώσεις του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού διατηρώντας κρατικές ρυθμίσεις στην ασύδοτη λειτουργία της Αγοράς, εστιάζοντας πρισσότερο στην οικολογική δράση και σκέψη, διατηρώντας στοιχεία Ανθρωπισμού στις κοινωνικές πολιτικές για τους πιο -βιο-ψυχο-κοινωνικά- αδύναμους, αντιστεκόμενος στην ακροδεξιά ρατσιστική εισβολή και ρητορική και τιθασσεύοντας τον πειρασμό της γενικευμένης διαπλοκής που παράγεται απο την απληστία της εξουσίας.
Η νεοδεξιά το λέει χωρίς ντροπή: Στηρίζει το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα του παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελευθερισμού (μακρινός πλέον από τον παραδοσιακό προοδευτικό Φιλελευθερισμό) γιατί το θεωρεί ΜΟΝΟ ΚΑΛΟ!
Με τρομάζει πολύ όταν δεν μπορείς να δεις τουλάχιστον δυο όψεις στα πράγματα.
Ο Συριζα μπορεί να μοιάζει σε κάποιες εκφάνσεις του στη νέα δεξια (διορισμοί ημετέρων, αναποτελεσματικότητα, Σαββίδηδες, Πολλάκηδες κ.α.) . Έχω όμως την αίσθηση πως ακόμα ένα σημαντικό κομμάτι του διατηρεί ένα συναίσθημα ντροπής όταν το κάνει. Όταν πάψει να ντρέπεται θα έχει ταυτιστεί πλήρως. Όσο το διατηρεί μου είναι αρκετό για να μη τον ταυτίσω.
Δ.Κ. (Ο “Σκεπτικιστής”)
Ελάτε να ηρεμήσουμε με δυο τραγούδια. Το πρώτο του Λουκιανού Κηλαηδόνη για τη μεσαία τάξη, που τόσα ακούγονται τελευταία.
Το δεύτερο με την Audrey Hepburn, το τραγούδι που κέρδισε Oscar “Μοοn River”. Τo τρυφερό τραγούδι του Henry Mancini, που ερμήνευσε & κέρδισε Oscar στον πιο jazz ρόλο της ζωής της, στην ταινία `Breakfast at Tiffany`s`. O συνθέτης του έφυγε από τη ζωή στις 14 Ιουνίου του 1994
