Μια φωτογραφία του 1976-77 στην περιφορά του σκηνώματος του Αγίου γεράσιμου. Η φωτογραφία ανήκει στον Νίκο Μοντεσάτο και μου την παραχώρησε ειδικά για τον REPORTER. Διακρίνεται και ο ίδιος λίγο πιο πίσω με μια τρομπέτα. Μπροστά στο σκήνωμα είναι ο Καψαμπέλης με τη φωτογραφική του μηχανή. Ο κόσμος συνωστίζεται να καθίσει κάτω για να περάσει ο Άγιος από πάνω του. Γράφεςι ο Σπύρος Λουκάτος: “Έχουμε, εμείς οι Κεφαλλήνες, μια διπλή ονοματική Ιδιοτυπία (κοντά στις άλλες), πού δεν είναι χωρίς σημασία για την πατριδική μας συνοχή, όσο και για τον άμεσο ξεχωρισμό μας από τους άλλους Συνέλληνες. Είναι, πρώτα, τα επικρατούντα στο Νησί μας επώνυμα σε -ατός (με τα -άτα, των χωριών μας) κι’ έπειτα το όνομα ((Γεράσιμος», πού το χρωστάμε στον Ιερό έποικο του Νησιού μας (από το 1559), τον άγιο Γεράσιμο Ν ο τ α ρ ά πού τόσο αγαπήθηκε και λατρεύτηκε, ώστε το βαφτιστικό όνομα του να θεωρείται σαν παρουσία και προστασία του ίδιου, στα σπίτια μας. Ό όσιος Γεράσιμος Νοταράς από τα Τρίκαλα Κορινθίας (γεννήθηκε το 1509) έμεινε (κατά το Συναξάρι του) 12 χρόνια στην υπηρεσία του Ναού της Αναστάσεως, στα Ιεροσόλυμα, και έπειτα, περνώντας άνετα από τα Βενετοκρατούμενα ακόμη Νησιά : Κ ύ π ρ ο Κρήτη και Ζάκυνθο, ήρθε στην Κ ε φ α λ ο ν ι ά”.