Το άγαλμα του Βanksy στην πλατεία Waterloo του Λονδίνου, αποτυπώνει την αιματοβαμμένη ιμπεριαλιστική λύσσα των καιρών.
Δεν αφορά σε μια ένστολη στρατιωτική φιγούρα.
Δεν κρατάει όπλο.
Αυτοί, έτσι κι αλλιώς , είναι οι εντελλόμενοι, που με τη σειρά τους καθορίζουν τη ζωή και το θάνατο του “φτηνού κρέατος” στα πεδία των μαχών.
Ο Βanksy σμίλεψε την αλαζονική φιγούρα ενός κουστουμαρισμένου πολιτικάντη, μιας βρώμικης γραβάτας, τυφλωμένου από τη σημαία του ψευτοπατριωτισμου, με το ένα πόδι στο κενό.
Εικονογράφησε σε “ολόγραμμα” τη φράση του Σάμιουελ Τζονσον, “ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων”, αυτών που δεν δίνουν πεντάρα τσακιστή για τον τόπο που τους γέννησε και το λαό τους αλλά, καιροσκοπικά και κυνικά, επικαλούνται τον “πατριωτισμό” και κραδαίνουν τη σημαία, για να αυγατισουν τα εταιρικά κέρδη των “εργοδοτών” τους, αυτων που κινούν τα νήματα της μάπετ πολιτικής τους οντότητας.
Κορυφαία – αλλά όχι μοναδική – πηγή έμπνευσης του Banksy υπήρξε, σίγουρα, ο πορτοκαλής φασίστας, που φιγουράρει στα σοσιαλ με την άσχημη μούρη του, καλυμμένη από την αιματοβαμμένη αστερόεσσα, των 800 βάσεων θανάτου και των 250 πολέμων και πραξικοπημάτων.    Νίνα Αγγελική Γεωργιάδου