Το βροντερό “ΟΧΙ” των μαθητών του Β’ Δημοτικού Σχολείου Ληξουρίου
To ένδοξο “ΟΧΙ” των Ελλήνων να παραδώσουν την Πατρίδα! Το ένδοξο “ΟΧΙ” που σήμερα έχει ξεχαστεί από όσους μας κυβερνούν! Το ένδοξο “ΟΧΙ” που σήμερα ο Πρωθυπουργός έχει ερμηνεύσει σε “ΝΑΙ” και παρέδωσε την Πατρίδα των Ελλήνων στους οπαδούς του Χίτλερ!
Αυτό το ένδοξο “ΟΧΙ” γιόρτασε σήμερα με πληθώρα ποιημάτων και πατριωτικών τραγουδιών το Β’ Δημοτικό Σχολείο Ληξουρίου.
Η Ιστορία μας έχει γραφτεί με αίμα! Αυτήν την ιστορία πρέπει να την διαξυλάξουμε με νύχια και με δόντια, γιατί όπως κόπηκε το μάθημα των θρησκευτικών, θα κοπεί και το μάθημα της Ιστορίας. με αποτέλεσμα οι νέες γενιές να μην γνωρίζουν για ποιόν λόγο πρέπει να ορθώσουν ανάστημα, για ποιόν λόγο πρέπει να είναι περήφανοι.
Ακόμα χειρότερα, θα εκδοθούν νέα βιβλία Ιστορίας που θα γράφουν τα πράγματα όπως τα θέλουν οι Ευρωπαίο ηγέτες.
Όμως σήμερα οι μαθητές του Β΄Δημοτικού, γνωρίζουν τι γιορτάζουν, κατανοοούν την βαρύτητα της κληρονομιάς μας.
Σήμερα το “ΟΧΙ” ακούστηκε περήφανα και ο Εθνικός μας Ύμνος, ένωσε όλους όσους παρευρισκόντουσαν στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων.
Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του
και τη σκούφια την ψηλή του,
μ’ όλα τα φτερά,
και μια νύχτα με φεγγάρι
την Ελλάδα πάει να πάρει,
βρε, το φουκαρά!
Ωωωωωωωωωωωωωχ.
Τον τσολιά μας τον λεβέντη
βρίσκει στα βουνά
και ταράζει τον αφέντη
τον μακαρονά.
Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,
με τους τσολιάδες ποιος μου είπε να τα βάνω.
Αααααααααααααχ.
Ξεκινάει την άλλη μέρα,
μα και πάλι ακούει “Αέρα”
από τον τσολιά,
δρόμο παίρνει και δρομάκι
και πηδάει το ποταμάκι,
ξέρει τη δουλειά.
Ωωωωωωωωωωωωωχ.
Τρώει τις σφαίρες σαν χαλάζι από τον τσολιά,
κι όλο στρατηγούς αλλάζει για να βρει δουλειά.
Αχ, Τσιάνο, θα τρελαθώ Τσιάνο,
και στείλε γρήγορα τα μαύρα μου να βάνω.
Αααααααααααααχ.
Στέλνει ο νέος Ναπολέων
μεραρχίες πειναλέων
στο βουνό ψηλά,
για να βρουν τον διάβολό τους
κι ο στρατός μας αιχμαλώτους
τσούρμο κουβαλά.
Ωωωωωωωωωωωωωχ.
Και οι Κένταυροι οι καημένοι,
βρε τι τρομερό,
νηστικοί, ξελιγωμένοι
πέφτουν στο νερό.
Αχ! Γκράτσι, να μη σε δω Γκράτσι,
γιατί σε κάρβουνα αναμμένα έχω κάτσει.
Αααααααααααααχ.
Τρέχουν σαν τρελοί στους βράχους
κι από μας και τους συμμάχους
τρώνε τη κλωτσιά,
και χωρίς πολλές κουβέντες
μπήκαν Έλληνες λεβέντες
μεσ’ τη Κορυτσά.
Ωωωωωωωωωωωωωχ.
Μέσα στ’ Αργυρόκαστρο εμπήκε το χακί
και σημαία κυματίζει τώρα Ελληνική,
Αχ! Τσιάνο, θα σκοτωθώ Τσιάνο,
γιατί σε λίγο και τα Τίρανα τα χάνω.
Και ‘πάθαν οι καημένοι μεγάλη συμφ
κι η Ρώμη περιμένει
κι εκείνη τη σειρά.
Αααααααααααααχ.
Αριστέα Χαριτάτου

























