Συμπληρώθηκαν 8 χρόνια από τη μέρα που μας έγνεψε αντίο ο Τζίμης Πανούσης, έχοντας προλάβει να τσακωθεί δια βίου με κάθε καθεστηκυία ηθική και κάθε παγιωμένη ευπρέπεια, ωθώντας τη σάτιρα στα φυσικά της όρια: στο συν άπειρο.
Ο δράκουλας των Εξαρχείων (1983, σε σκηνοθεσία Νίκου Ζερβού, βλέπε φώτο) είναι μια αυτοσχεδιαστική sci-fi παρωδία ακραίου κιτς, που βασίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου σε μια σειρά από σημειώσεις και ιδέες του Τζίμη Πανούση. Πέρα από το πολιτικό-κοινωνικό γίγνεσθαι της εποχής, το ειρωνικό δηλητήριο της ταινίας δεν αφήνει σε χλωρό κλαρί ούτε το καλλιτεχνικό στάτους κβο της χώρας, σφάζοντας με το γάντι πολλά από τα τοτέμ του χώρου των τεχνών, όπως τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, αλλά και τον Οδυσσέα Ελύτη. Τι θα σκέφτονταν άραγε στην σημερινή εποχή με τα Τέμπη, το ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές κλπ κλπ.