Νομίζεις πως περπατάς σε ναρκοπέδιο, νάτος ο μπόμπιρας, θα προλάβει να σταματήσει το ποδήλατο; Ταχύτητα και δεξιότητα, σαν τον Τζαίημς Ντην, τελευταία στιγμή έστριψε το τιμόνι κι εσύ το γλύτωσες το έμφραγμα…για την ώρα! Δεν θα ξαναπεράσω αν δεν τα μαζέψουν οι μαμάδες, και μπαμπάδες κάπου αραιά και που…έχει άδικο ο αρθρογράφος;… «για να τσουλάνε οι μαμάδες τα καρότσια στο γουλόστρωτο». Στη Σουηδία θα έτρωγε μήνυση..και αλλού!

Από την άλλη μεριά, που να τα πάνε, δεν κρατιούνται μέσα. Υπάρχει ασφαλής και οργανωμένη παιδική χαρά; Άσε με κάτω που θα ξαναπάω! Υπάρχουν άραγε λάμες τώρα που έκλεισε η Novartis, ή δεν έκλεισε, ή θα κλείσει…άσε θα ρωτήσω!

Σε κάποιες σκοτεινές γωνιές πανέμορφες κοπελίτσες με κολλητά σορτσάκια σχεδόν βρακάκια, κάνουν άσκήσεις γιόγκα-σαν χέλια λικνίζονται, να αναδυθεί η ενέργεια τους. Σε παγκάκια πιο κάτω, πάντα στη σκοτεινή μεριά του φεγγαριού, μια παρέα αγοράκια, δεν κοιτάζουν, όχι, συζητάνε. Μπράβο καλά παιδιά, που δεν οργώνετε την πλατεία με τα scate. Υπάρχουν και καλά παιδιά, τι νόμιζες;

Θέλουν γιόγκα, λέει ο Άνθιμος ή μήπως Λάνθιμος, άδικο έχει; Δεν σου αρέσει να πας στην εκκλησία, τόσες καλές και αξιοπρεπείς παραθρησκευτικές οργανώσεις. Με καθαρό κήπο, με πάρκινγκ..δεν βλέπεις αλλού; Κάθε γωνιά και μια θρησκεία, κάθε γωνιά κι ένας που σε κοιμίζει…σε αφυπνίζει να πω! Δεν πρόσεξα υπήρχε παρακάτω κανένας καλός κύριος να συνοδέψει τα κοριτσάκια με τα σορτσάκια; Τόσοι κακοί που κυκλοφορούν. απαπα δεν ξαναπάω στην πλατεία…μου βγήκαν τα μάτια, ποια; Εγώ που πάντα κοιτάω τη δουλειά μου!

Σοφία Αράβου-Παπαδάτου