Καθυστερημένα, ένα μικρό, πολύ μικρό αφιέρωμα για την Εργατική  Πρωτομαγιά. Σπύρος Φωκάς. Εκεί στις Βινάριες μετά την κατάθεση των στεφανιών πήρε την κιθάρα του και άρχισε να τραγουδά αντάρτικα τραγούδια. Θυμήθηκε την εποχή που ήταν στην Εθνική Αντίσταση και τον Παμπαλόνι. Κανταδόρος, κλασικός τραγουδιστής, γλυκύτατος τενόρος, μα πάνω απ’ όλα πατέρας δυο αγοριών που διέπρεψαν. Τον Θανάση, διεθνούς φήμης καθηγητή, Μαθηματικό και φυσικό και τον Γεράσιμο Μητροπολίτη Κεφαλονιάς που δεν προλάβαμε να χαρούμε. Παρόλο που για πολλά χρόνια ήταν αντίθετος στην ιερωσύνη του γιου του. Στο τέλος τον αγκάλιασε  με αγάπη… Κρυφά βοηθούσε αρκετούς έχοντες ανάγκη συμπατριώτες μας, με την αξέχαστη σύντροφο, της ζωής του Μπέμπας, οι οποίοι έκαναν τέλειο ντουέτο, εκείνη στο πιάνο κι αυτός στο τραγούδι…..Ίσως να τραγουδάνε ακόμα μαζί………αξέχαστες εποχές.