Η καταστροφή του περιβάλλοντος στις Σκουριές και η τρομοκρατία των πολυεθνικών σε βάρος των κατοίκων συνεχίζεται βέβαια ακάθεκτη, παρά το ευχάριστο διάλειμμα των εκλογών που ανέδειξαν τον δήθεν “αντιμεταλλευτικό” Μίχο σε νέο δήμαρχο απ’ τον Σεπτέμβρη.

Τι αρθρώνεται απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα ως μέσο καθοδήγησης του κινήματος των κατοίκων; Η επίκληση της “νομιμότητας..” Η “Ελληνικός Χρυσός” παρανομεί, δήλωσε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Χαλκιδική Κ. Ιγγλέζη· “δεν σέβεται κανέναν νόμο και καμία υπηρεσία.”. Όλες οι αυταπάτες περί “ουδετερότητας” του δικαίου, και κατ’ επέκταση περί ουδετερότητας του κράτους, περί ανύψωσής τους “πάνω” απ’ τα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα, σερβίρονται ξαναζεσταμένες σε μια χώρα όπου η “συνταγματική καταγγελία” των Μνημονίων και του κλεισίματος της ΕΡΤ γελοιοποιήθηκε έμπρακτα από τις νομικές αρχές του αστικού κράτους, κι όπου οι εργάτες και οι αγρότες σέρνονται στα δικαστήρια και καταδικάζονται επειδή έβηξαν και ενόχλησαν τους εργοδότες.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, οι Χαλκιδικιώτες που αντιτίθενται στην καταστροφή του τόπου τους ενθαρρύνονται να συνεχίσουν να κοιμούνται όρθιοι, αναμένοντας την κάθοδο επί της γης της επουράνιας νομιμότητας άμα τη αναλήψει καθηκόντων του εξωφύλλου του περιοδικού Χρήματος και βραβευθέντος από τον υπουργό κ. Χατζηδάκη ως διακριθέντος επιχειρηματία κ. Μίχου.

Κι απ’ την άλλη, σερβίρεται και στο τραπέζι του πινγκ-πονγκ το μπαλάκι της “νομιμοφροσύνης”, ώστε να συνεχίσουν άνετα να κατηγορούν τα μεταλλεία και οι κυβερνήσεις τους κατοίκους και οι κάτοικοι τα μεταλλεία και τις κυβερνήσεις για “έλλειψη σεβασμού στον νόμο” και να περνάει ευχάριστα η ώρα μέχρι να μην μείνει ψήγμα μεταλλεύματος στο βουνό και να γεμίσει ο υδροφόρος ορίζοντας αρσενικό.

Αν ήταν κάποιος καχύποπτος θα όφειλε να παρατηρήσει ότι ο καλύτερος τρόπος για να πνίξεις ένα κίνημα είναι να το οδηγήσεις από την αρχή σε ιδεολογικό και πρακτικό αδιέξοδο, και μάλιστα ως βαθιά ενδιαφερόμενος για την προοπτική του.

Lenin Reloaded