Χτες βράδυ είδα ένα τρομακτικό όνειρο. Είδα τον εαυτό μου να βρίσκεται πίσω από μια μεγάλη πόρτα. Η πόρτα του καινουρίου μου σχολείου, η πόρτα του Γυμνασίου. Ένιωθα μικρός και τρομαγμένος μπροστά στη θέα του σχολείου, γιατί νόμιζα ότι ακόμη βρισκόμουν στην αγκαλιά του Δημοτικού σχολείου. Σκεφτόμουν πως θα περάσω πολλές δύσκολες καταστάσεις, bullying, πολύ διάβασμα, ελάχιστη ξεκούραση…. Όμως, αποφάσισα να περάσω αυτή τη μεγάλη πόρτα. Έτσι, από την επόμενη μέρα ξεκίνησα το δεύτερο στάδιο μάθησης, τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Πόση αγωνία νιώθεις όταν μπαίνει σε ένα καινούριο περιβάλλον δε λέγεται! Έτσι, πρωτομπαίνοντας στο νέο μου σχολείο, είχα έντονο φόβο. Πρωτ’ απ’όλα, θα βρω νέους φίλους; Θα με αποδεχτούν; Πόσο φιλικοί θα είναι οι καθηγητές; Τόσα χρόνια με τους παλιούς μου συμμαθητές! Δεν ήταν σίγουρα εύκολη υπόθεση Τελειώνει το σχολείο. Οι περισσότεροι μαθητές αρχίζουν να προβληματίζονται, να φοβούνται, να σκέπτονται τι θα συναντήσουν. Εύχομαι το καλύτερο. Η φωτογραφία είναι εξαιρετική.