Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κεφαλονιάς και Ιθάκης “ΙΟΝΙΟΣ ΠΝΟΗ” διοργάνωσε διήμερο Σεμινάριο Εκμάθησης Ποντιακών Χορών, στην αίθουσα του 6ου Δημοτικού Σχολείου Αργοστολίου, με το διακεκριμένο χοροδιδάσκαλο και ερευνητή της Ποντιακής παράδοσης κ. Νικόλαο Ζουρνατζίδη. Το Σάββατο το απόγευμα παρουσιάστηκε το πρώτο μέρος και την Κυριακή θα γίνει το δεύτερο.

Μετά από μια μικρή και διακριτική παρουσίαση από τον Δημ. Μαντζουράτο, η εισήγηση του κ. Ν. Ζουρνατζίδη με θέμα  “Ιστορικολαογραφική Ανάλυση του Πόντου”, μας άφησε έκπληκτους  με τις γνώσεις του ομιλητή, μιάμιση ώρα εκτός κειμένου μόνο με φωτο μέσω κομπιούτερ μας παρουσίασε την Ιστορία των Ποντίων όχι όπως την ξέρουμε αλλά όπως είναι στην πραγματικότητα. Ιδιαίτερα όταν μίλησε για τους χορούς ήταν το κάτι ιδιαίτερο. Γεμάτη η αίθουσα όλοι παρακολουθούσαν με με μεγάλη προσοχή όσα έλεγε ο κ.  Ζουρνατζίδης. .

Μιλώντας για τους ποντιακούς χορούς και τα τραγούδια, αλλά και για κάθε πολιτιστικό στοιχείο, όπως είπε,  θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι: Ποντιακό είναι καθετί που δημιουργήθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Πόντου με όλες τις επιδράσεις και τις παραλλαγές του. Είναι φανερό ότι στη διαμόρφωση των διαφορών παραλλαγών έπαιξαν σημαντικό ρόλο το φυσικό, το πολιτιστικό και το κοινωνικό περιβάλλον. «Κανένα πολιτιστικό στοιχείο δεν αποτελεί αιώνια ιδιοκτησία ενός λαού. Οι λαοί ανταλλάσσουν πολιτιστικά αγαθά και προϊόντα, τα αφομοιώνουν, τα υιοθετούν, τα τροποποιούν, σύμφωνα με τη νοοτροπία και τον ψυχισμό τους, και τα κάνουν κτήμα τους, χωρίς να ρωτάνε ή να νοιάζονται αν ανήκουν και σε άλλο λαό. Δεν υπάρχουν ούτε υπήρξαν ποτέ στεγανά στις πολιτιστικές αλληλοεπιδράσεις, τις επιρροές και τις ανταλλαγές, ιδιαίτερα στους σύνοικους και γειτονικούς λαούς. Η ζωή δεν κλείνεται σε ασφυκτικά, φυλετικά και τοπικά πλαίσια. Κυκλοφορεί, ρέει, γονιμοποιεί λαούς και έθνη και παράγει το ενιαίο, αν και πολύμορφο, οικοδόμημα του παγκόσμιου, του πανανθρώπινου πολιτισμού» (Χρησ. Σαμουηλίδης).

Η παραδοσιακή μορφή των ποντιακών χορών με την ανάλογη κίνηση και ύφος έχει χαθεί οριστικό στον ελλαδικό χώρο. Όλοι εμείς οι χοροδιδάσκαλοι της τρίτης γενιάς, που εξακολουθούμε να ασχολούμαστε με την παράδοση και γνωρίσαμε την πρώτη γενιά για πολλά χρόνια, δυστυχώς με την πάροδο των χρόνων έχουμε αλλοιώσει το ύφος των χορών και μας έχει προκύψει μια νέα συνισταμένη. Έχουν εισχωρήσει στο χορό μας στοιχεία άσχετα με την μορφή που είχε στην πρώτη γενιά, τα οποία προέκυψαν με το να αντιγράφει ο ένας τον άλλο και να δημιουργούνται συνεχώς καινούργιες χορευτικές εκφράσεις, ώστε ο ίδιος χορός να αλλάζει με εκπληκτική ταχύτητα μορφή.

Βέβαια, όλα αυτά μπορούμε να πούμε πως δεν*είναι τελείως αρνητικά, διότι μπόρεσαν να ενσωματωθούν στα χορευτικά συγκροτήματα και άτομα που δεν έχουν ποντιακή καταγωγή. Και είναι πάρα πολλά αυτά.

Ασφαλώς, η κάθε γενιά έχει το δικαίωμα, αν χρειαστεί, να προσθέσει το λιθαράκι της στην παράδοση. Πρέπει όμως να το πράξει αυτό με σεβασμό και αγάπη και, προπαντός, με επίγνωση της προσωρινότητάς της. Οι γενιές έρχονται και παρέρχονται, εκείνη που μένει και τις συνδέει είναι η παράδοση. Σε ερώτηση πως τους υποδέχθηκε η “μαμά Ελλάδα”, απάντησε ως εξής: Εμείς δεν ήρθαμε στην μαμά Ελλάδα πίσω αλλά σε μια …μητριά Ελλάδα”.  Ο κ. Ζουρνατζίδης μίλησε και για διάφορα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης που εντυπωσίασαν με την αιχμηρή κριτική του.

Ένα μέρος της ομιλίας του βιντεοσκοπήσαμε, δείτε το.