Το σπίτι της Ντιάνας στα Βιλλατώρια πωλείται… Μήπως ο Δήμος Ληξουρίου πρέπει να φροντίσει άμεσα;

Πρόταση του Ηλία Τουμασάτου

Το σπίτι της αγαπημένης και αξέχαστης Ντιάνας Αντωνακάτου στα Βιλατώρια της Παλικής πωλείται… Γνωστή εταιρεία real estate φιλοξενεί στις σελίδες της αγγελία για την πώλησή του (σας παραθέτω το screenshot διά του λόγου το αληθές).
Θα μου πείτε, σε ελεύθερη οικονομία ζούμε, το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας είναι απόλυτο και δεν έχω κανέναν απολύτως σκοπό να κρίνω τους ανθρώπους που το πωλούν, ούτε τους λόγους που τους οδήγησαν εκεί.
Απλώς θυμάμαι τα καλοκαίρια που η Ντιάνα άνοιγε το σπίτι της για την έκθεσή της, που γινόταν μια πολύβουη κυψέλη, που μας ένωνε όλους. Ήταν ένα μεγάλο πνευματικό πανηγύρι, ένα συμπόσιο όχι διονυσιακό, αλλά απολλώνιο, όπου όλοι γίνονταν ένα. Καθηγητές Πανεπιστημίου,διακεκριμένοι καλλιτέχνες, πολιτικοί, κι όλοι εμείς οι απλοί πολίτες και φιλότεχνοι, μοιραζόμασταν τη χαρά να μας φιλοξενεί η Ντιάνα, με το τεράστιο χαμόγελό της, με τον πολύχρωμο κόσμο των έργων της, με την απίστευτη ενέργειά της, με τα καλούδια που έφερναν όλοι οι χωριανοί της, με τα υπέροχα λουλούδια της αυλής της.
Το σπίτι της Ντιάνας είναι ένα κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, που αξίζει να προστατεύσουμε και να διαφυλάξουμε, ως κοινωνία. Είναι ένα τοπόσημο της Παλικής που δεν πρέπει να χαθεί, στο όνομα της αντιπαροχής ή της τουριστικής ανάπτυξης.
Θέλω να ελπίζω ότι κάποιος δημόσιος φορέας, π.χ. ο Δήμος Ληξουρίου ή το Υπουργείο Πολιτισμού θα μεριμνήσει ώστε να μη χαθεί για πάντα αυτό το σπίτι, αυτός ο κήπος, που ακόμη φέρει την αύρα της Ντιάνας, τα ίχνη από τα ανάλαφρα βήματα της, τη λάμψη από το γέλιο αυτού του παντοτινού κοριτσιού που αγάπησε τόσο πολύ την Κεφαλονιά, που είναι κρίμα τούτος ο τόπος να τη λησμονήσει.
Η Ντιάνα εξακολουθεί να είναι παντού μέσα στα χρώματα, τα αρώματα, την ιστορία του νησιού μας. Όμως αξίζει το σπίτι της, η μικρή της κιβωτός, να παραμείνει εκεί για να μας θυμίζει τη Ντιάνα, αλλά και το ποιος είναι πραγματικά αυτός ο τόπος, ποια είναι η πραγματική του ταυτότητα και αξία.

Ηλίας Τουμασάτος

Η ιδέα του Elias Toumasatos με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη. Θεωρώ πως είναι καθήκον Πολιτείας και ιδιωτών επίσης να στηρίξουν με όποιες δυνάμεις μπορούν την υλοποίηση αυτού του σχεδίου. Η Ντιάνα δεν ήταν μόνο μια ζωγράφος, μια ποιήτρια, μια λογοτέχνης, μια ερευνήτρια της ιστορίας. Ήταν και -μέσω των έργων της- παραμένει η μεγάλη κυρία της Παλικής, η κυρία που ύμνησε τον τόπο μας -για να μην αναφερθώ στην προσφορά της στην Πελοπόννησο- όσο ελάχιστοι. Αποτελεί χρέος όλων μας η πραγματοποίηση της ιδέας του Ηλία. Ας μην ξεχνάμε πως Οκτώβριος ήταν όταν η Ντιάνα ξεκίνησε για το ταξίδι της στους ουρανούς. Αιώνια η μνήμη αγαπημένη φίλη…

Ο Δήμος Ληξουρίου πρέπει πρώτα να μεριμνήσει. Και μάλιστα άμεσα. Γιατί, όποιος το αγοράσει – σίγουρα κάποιος θα βρεθεί- δεν νομίζω πως θα το κάνει για να συνεχίσει την μακρά ιστορικότητα που αυτό το ταπεινό χωριατόσπιτο έχει… Θα πρέπει να έχει άλλα σχέδια στο μυαλό του…

Και πού είναι τα έργα της; Μήπως και μέρος αυτών θα πρέπει να φροντίσει ο Δήμος Ληξουρίου να αγορασθεί;

(Από τις σελίδες μας στο Facebook)

Ευρυδίκη Λειβαδά

Ταραγμένη και θλιμμένη , διαβάζω την αδιανόητη είδηση της πώλησης του σπιτιού της Ντιάνας! Η κατάληξη της ιστορίας της Ντιάνας είναι μια πληγή. Γιατί αμέσως όπως μας άφησε, φανήκανε τα πρώτα σημάδια, της έλλειψης κάθε σεβασμού και κάθε επίγνωσης για ΄τις αξίες και την αξία της Ντιανας, για ότι αντιπροσώπευε όχι μόνο στον μικρό χώρο της Κεφαλονιάς που λάτρεψε ,αλλά για την Ελλάδα όλη. Μια ολοκληρωμένη έκφραση από την θέρμη και την πολυσχιδή προσωπικότητα της, τα καλοκαίρια εμφανιζόταν μέσα από το κίτρινο ηλιοφώτιστο και γεμάτο ντάλιες σπίτι της στα Βιλατώρια… Ήταν μια συνάντηση, ένα ραντεβού του Αυγούστου, που μέσα από τις ζωγραφιές της, σπίτια, καμπαναριά, βράχια και Μοναστήρια, ακρογιάλια και ταπεινές λιθιές, έπαιρναν υπόσταση και γινότανε έργα μοναδικά. Φορτωμένο το πατρικό της αυτό σπίτι από ανθρώπους που την αγάπησαν έγινε ένα σύμβολο, μεταμορφωμένο μέσα από την Τέχνη σε ένα συγκινητικό ιερό χώρο… ΟΧΙ αυτό το μικρό προγονικό σπάνιο σπίτι με όλα τα υπάρχοντά του, σημάδια μιας εποχής, είναι πέρα για πέρα ανεπίτρεπτο να πωληθεί, να γκρεμιστεί, να αλλοιωθεί, να ανακαινιστεί. Είναι άθλιο και βάρβαρο. Πρέπει να το προστατέψει με σεβασμό ο Δήμος, γιατί υπενθυμίζουμε , πως δεν αφορά ένα μικρό κτισματάκι, αλλά ένα κόσμημα, μια πηγή τέχνης, πολιτισμού και παιδείας, έναν πλούτο που δεν θα ξαναβρεθεί. Κύριε δήμαρχε της Παλλικής, προστατέψετε την ζωντανή ακόμα Πολιτιστική μας Κληρονομία . Ο Πολιτισμός μας είναι το μεγάλο και ακαταμάχητο συγκριτικό μας πλεονέκτημα. Μην το πετάξετε μην το παραδώσετε σε άπονα χέρια, Φανταστείτε την ερημία του Τόπου μας! Η Ντιάνα και ο κόσμος της ήταν μοναδικά και αναντικατάστατα, όπως όλα τα σπάνια πράγματα και πλάσματα της ζωής

Έφη Σπηλιώτη.!