♦ Είχα μια συζήτηση με φίλο, που γυροφέρνει στην Πλατεία χρόνια τώρα.

♦ Μια συζήτηση προβληματισμού.

♦ Αν καλώς έκαναν που «συμμάζεψαν» την Πλατεία, με οποιαδήποτε ερμηνεία μπορείς να δώσεις στη λέξη «συμμάζεμα».

♦ Σπύρο μου, μου είπε, ήταν μεγάλο λάθος αυτό που έγινε.

♦ Αντί να την φτιάξουν, την κατάστρεψαν και κατάστρεψαν οικονομικά πολλούς επαγγελματίες.

♦ Μπορεί η Πλατεία να έγινε …. μοντέρνα ή όμορφη, (ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο να βλέπει τα πράγματα).

♦ Αλλά, λειτουργική με κανένα τρόπο δεν έγινε.

♦ Αναπολώντας τις περασμένες εποχές, μου είπε.

♦ Τότε υπήρχε ζωή, υπήρχε κόσμος, τα αυτοκίνητα πήγαιναν και έρχονταν και πάλι πηγαινοερχόντουσαν, κολλημένοι οι περισσότεροι με το αυτοκίνητο, αλλά υπήρχε ζωή και το χειμώνα.

♦ Το καλοκαίρι που πέρασε υπήρχε κίνηση, κι αυτή όταν γίνονταν καμιά εκδήλωση.

♦ Μόνο τον Αύγουστο θα έλεγα ότι κάπως τα πράγματα έδειξαν ότι είναι …. Πλατεία με ζωή.

♦ Πλατεία που έκρυβε εκπλήξεις.

♦ Όλο το χρόνο μένει «βουβή».

♦ Με προβλημάτισε αρκετά ο φίλος.

♦ Με προβλημάτισε με το σκεπτικό αν θα έπρεπε η Πλατεία να είχε έναν άλλο τρόπο «λειτουργίας».

♦ Να μην ήταν τόσο απομονωμένη από την γύρω ζωή που πάλλεται με αυτοκίνητα, κόσμο που πάει κι έρχεται.

♦ Δεν ξέρω, τι να σας.

♦ Απομόνωσαν την Πλατεία και θα απομονωθεί ακόμα περισσότερο όταν κλείσουν και οι υπόλοιπο δρόμοι, Ριζοσπαστών και ο δρόμος που βγαίνει στο Λιμεναρχείο.

♦ Στηρίχθηκε ο Δήμος σε μια άποψη, η μοναδική του μοναδικού, και μάλλον δεν τους βγήκε σε καλό.

♦ «Όχι» στα αυτοκίνητα, ναι αλλά υπάρχουν κάποια όρια.

♦ Δεν αναφέρομαι στους άρρωστους κορτάκηδες, πολυτελείας αυτοκινήτων που κοιμούνται μαζί του στο ίδιο κρεβάτι.

♦ Θα έπρεπε ο δρόμος που περνάει μπροστά από το Παλατσίνο και το δρόμο που είναι τώρα τα ταξί να αφεθεί ελεύθερος.

♦ Να μην κλείσει.

♦ Όπως και ο δρόμος μπροστά από τον Ξενοδοχείο Αένος και το Premier να έμενε ανοικτός.

♦ Προβληματισμός και απογοήτευση.

♦ Αν κάποιος ή κάποιοι διαβάζουν αυτές τις γραμμές ας μεταφέρουν στον Δήμαρχο τους προβληματισμούς που υπάρχουν.

♦ Να ενημερώσουν οι «υπεύθυνοι» το Δήμαρχο, αμφιβάλω.

♦ Τον έχουν τοποθετήσει σε μια γυάλα και κάνουν ό,τι θέλουν.

♦ Ο προβληματισμός αυτός για την Πλατεία εκφράζεται από πολλούς Κεφαλονίτες.

♦ Αλλά, πού να απευθυνθούν;

♦ Ήρθε επιτέλους πρόσκληση για τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου.

♦ Δεν θέλω να αναφερθώ άλλο σ’ αυτό το θέμα.

♦ Αλλά υπάρχει πρόβλημα ως φαίνεται……

♦ Ο Νίκος Σολωμός …. «ξαναχτυπά»….

♦ Θυμωμένος απέναντι στην Κέρκυρα, έχοντας δίκιο γράφει:

♦ 1.To 1985 δέν υπήρχε ουδεμία ακαδημαική (ούτε εθνική αναπτυξιακή) αναγκαιότητα να δημιουργηθεί νέο πανεπιστήμιο με έδρα την Κέρκυρα, με τόσο στενή γεωγραφική εγγύτητα στο παλαιότερο και εδραίο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Οι «νέες» σχολές του (Μετάφρασης και Διερμηνείας, Βιβλιοθηκονομίας κλπ) θα έπρεπε να εμπλουτίοουν το παρακείμενο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ομως έγινε. Και μάλιστα χωρίς διασπορά στην Επτάνησο. Με πολιτική απόφαση ΠΑΣΟΚ. Εγινε για την ιερά «τοπικότητα» της Κέρκυρας. Στο βορειοδυτικότερο άκρο της Ελλάδος.

♦ 2.Το 2000 δέν υπήρχε καμμία ακαδημαική αναγκαιότητα να φυτευθεί ακόμα ένα τμήμα Πληροφορικής στην Κέρκυρα, αφού τόσα πολλά υπήρχαν ήδη ανα την Ελλάδα και πολύ περισσότερο υφίστατο από το 1990 στο παρακείμενο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων το Τμήμα Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής. Ομως έγινε. Με πολιτική απόφαση ΠΑΣΟΚ. Με το μανδύα της «ανάπτυξης της ΠΙΝ και της …εξειδίκευσης στην υποστήριξη πολιτισμού ! Για την ιερά «τοπικότητα « της Κέρκυρας. Το τί κάνει έκτοτε είναι άλλη ιστορία…

♦ 3.Το 2004, δέν υπήρχε καμμία ακαδημαική αναγκαιότητα να ιδρυθεί και νέο Τμήμα τεχνών Ηχου και Εικόνας στο Πανεπιστήμιο Κέρκυρας για να δράσει ανταγωνιστικά πρός το προυπάρχον ΤΗΜΟ (συσταθέντος πρό του 2000). Αποτέλεσε την αιτία αποσπάσεως διαθεσίμων κονδυλίων του Υπουργείου που θα δίνονταν για την συμπλήρωση του έμψυχου δυναμικού ΔΕΠ του ΤΗΜΟ στο Ληξούρι.

♦ Ποιος τα αμφισβητεί όλ’ αυτά.

♦ Γι αυτό το ΠΑΣΟΚ περί άλλων τυρβάζει.

♦ Πολλά θέματα συζήτησαν στην Αθήνα η Βουλευτής και ο Δήμαρχος Ιθάκης.

♦ Σε όλα που τέθηκαν οι «αρμόδιοι» «αντιμετώπισαν θετικά την πρόταση».

♦ Πόσες φορές ορέ Δήμαρχε έχεις ακούσει τα λόγια αυτά;

♦ Πόσες φορές έχει ακούσει τόσες υποσχέσεις;

♦ Δεν είναι και λίγες.

♦ Γι αυτό σ’ αυτές τις περιπτώσεις πάει η εξής παροιμία: «Κράτα μικρό καλάθι».