2. Μετά τον αγιασμό διαλέγεις που ανήκεις. Στην ομάδα εκείνων που θα φύγουν κατευθείαν ή σε αυτούς που θα φάνε το πρώτο «μπιφτέκι» της σεζόν και θα κουβαλάνε βιβλία και θα φτιάχνουν τις αίθουσες;

3. Πάντοτε υπάρχουν νέες προσθήκες καθηγητών. Και συνήθως είναι πάνω από 3-4. Εννοείται πως η ώρα του αγιασμού καταναλώνεται σε ψιλή κουβέντα για το ποιος είναι ο ένας, ποιος ο άλλος, πώς είναι, τι φοράνε και όλα τα σχετικά.

4. Όταν τελειώσει ο αγιασμός και το «μπιφτέκι», είσαι πάλι μπροστά σε ένα δίλημμα. Θα γίνεις outlaw και θα πας να παίξεις μπασκετάκι με τους κλασσικούς 4-5 νέρντουλες που έπαιζες και πέρσι, ή θα χωθείς στο μπούγιο και θα πέσει μπουγέλο;

5. Αν είσαι δεύτερη ή τρίτη χρονιά λογίζεσαι πια στους παλιούς. Ξέρεις τους μεγαλύτερους ή είσαι ο μεγαλύτερος. Σκανάρεις τους νεοφερμένους και σταμπάρεις στόχους. Φέτος θα βγεις στα 5 τακτικά μέλη του 15μελούς ο κόσμος να χαλάσει.

6. Είσαι πάντοτε νευριασμένος με τη μάνα σου. Γιατί έκρυψε τα καινούργια σου παπούτσια, γιατί δεν σου πήρε καινούργια παπούτσια, γιατί δεν είχε πλύνει τη μπλούζα που σου αρέσει και για πολλούς ακόμα λόγους.

7. Ο διαγωνισμός πιο ωραίας τσάντας ξεκινάει. Ωραία δεν σημαίνει απαραίτητα καινούργια. Σημαίνει πάνω απ΄όλα πιο «αλήτικη», πιο «πειραγμένη». Η σχολική τσάντα είναι ο προθάλαμος της εξάτμισης στο πρώτο σου αμάξι.

8. «Εκείνη η ωραία καθηγήτρια που μας έκανε αγγλικά πού να πήγε;»

9. «Πόσα παιδιά να είμαστε φέτος στην τάξη; Άραγε έφυγε κανείς; Ήρθε κανένας καινούργιος;»

10. «Ωχ, άλλαξε ο τύπος στο κυλικείο. Δεν πιστεύω να μην φτιάχνει εκείνη την τρομερή ζαμπονοτυρόπιτα…»