Πολύ με λύπησε η ματαίωση της ομιλίας μου για την πανδημία του κορονοϊού κατά το τέλος Αυγούστου στο Άλσος του Κουτάβου που με τόση επιμέλεια είχε οργανώσει η Τοπική κίνηση Πολιτών Φάρος και η Κοινότητα Αργοστολίου.
Αντίθετα ήταν μεγάλη η χαρά μου που με πρότειναν οι διοργανωτές και μεγάλη η δική μου επιθυμία να ετοιμάσω την ομιλία.
Όλο το καλοκαίρι προετοιμαζόμουν. Διάβαζα κι έγγραφα ακατάπαυστα.
Δεν έκανα ούτε ένα ….μπάνιο. Ο κορονοϊός μου είχε γίνει εμμονή. Διέβλεπα τον κίνδυνο. Ήταν κίνδυνος – θάνατος για αυτούς που ήξεραν.
Οι επιδημίες που στην ιστορία έχουν την έναρξη τους στην Κίνα, έπρεπε να τις περιγράψω έτσι ώστε να είναι πιστευτό στο κοινό ότι προέρχονται από αυτόματη μετάλλαξη γονιδίων στην φύση και δεν είναι τεχνητά προϊόντα εργαστηρίου.
Επίσης έπρεπε να βρεθούν μαρτυρίες επιστημόνων πέραν κάθε αμφισβήτησης γι’αυτή την εκδοχή.
Και βεβαίως υπάρχουν. Αυτούς πρέπει να πιστεύουμε και όχι τα φανταστικά σενάρια αμφισβήτησης υπόπτων επιστημονικολογούντων.
Κι’όμως παρατηρώ ότι τέτοιες απόψεις κυκλοφορούν σε πάρα πολλούς συμπολίτες μας, που κάνουν και τους…έξυπνους.
Αυτοί δεν παίρνουν όμως την ευθύνη των θανάτων που αυξάνονται. Η εποχή μας βρίθει δυστυχώς από εξυπνάκηδες.
Οι σοβαροί άνθρωποι, δυστυχώς, ευρίσκονται εν ανεπαρκεία.

Με τιμή
Γεώργιος Κουρής.