Έγινε αγαπητός στου συγχωριανούς του γιατί ως πρόεδρος ενός χωριού με δύσκολους και δύστροπους κατοίκους, ιδιαίτερα την δεκαετία του 1980 , προσπάθησε να τους ενώσει και να λειάνει τίς αντιθέσεις τους . Και τα κατάφερε .

Έκανε μία εξαίρετη οικογένεια με την σύζυγό του Μαρία Ανδρεατου – Γαλιατσάτου που σήμερα απολαμβάνουμε τίς εξαιρετικές επιστημονικές επαγγελματικές επιτυχίες, ως κοινωνία , των παιδιών του Δέσποινας ( Οδοντιάτρου) και Γεωργίας ( Αρχιτέκτονος Μηχανικού ) και των παιδιών τους . Δημιούργησε το μέλλον της οικογένειας του ως αρμόζει για μία κοινωνία ηθική , ανθρώπινη και ευημερούσα.

Γνώρισα τον Νικόλα και τον αδελφό του Μάκη , την Ευτυχία αδελφή της Μαρίας , την Μαρία , τον Διονύση αδελφό της Μαρίας , τον Ηλία , τον Βαγγέλη στην Οδό Σιτεμπόρων στον Αργοστόλι όπου τα μαγαζιά των πατεράδων μας . Περνάγαμε πολλές ώρες μαζί στο δρόμο στα σπίτια τους, στο σχολείο .

Μεγαλώσαμε και χωρίσαν οι δρόμοι μας αλλά παρέμεινε η αδελφική αγάπη , η φιλία , ο σεβασμός που ενώνει τις παιδικές ψυχές .

Ο ένας παρακολουθούσε τον άλλο καθ όλη την διάρκεια των χρόνων πότε από κοντά , πότε από μακρυά , αλλά πάντα με ενδιαφέρον , σεβασμό και αγάπη.

Αυτός ο σεβασμός και αγάπη συνεχίζεται και σήμερα για την Μαρία και την οικογένεια της , για τον Μάκη και την οικογένεια του για τον Διονύση και την οικογένεια του και βέβαια για όλους τους παλιούς και αγαπημένους γείτονες οι οποίοι δημιούργησαν μία κοινωνία με μέλλον και αρχές .

Η ονοματοδοσία Νικόλας Γαλιατσάτος στον κεντρικό δρόμο των Δεμουτσαντάτων από την κοινότητα Τρωιαννάτων και τον

Δήμο Αργοστολίου ήταν πιστεύω μία ελάχιστη προσφορά της κοινωνίας στον αείμνηστο Νικόλα Γαλιατσάτο , για την δική του μεγάλη προσφορά στους μαθητές του , στους συναδέλφους του , στους χωριανούς του και στην κοινωνία της Κεφαλονιάς που έζησε και αγάπησε .

Σωτήρης Κουρής

Αντιπεριφερειάρχης Κεφαλληνίας και Ιθάκης