Μπορεί στο Αργοστόλι η παρέλαση να ματαιώθηκε λόγω καιρού, όμως εγώ δεν θα σας αφήσω χωρίς ρεπορτάζ από τον γιορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Στην Κοκκινιά στην πατρίδα μου βρέθηκα και παρακολούθησα την παρέλαση «αλά παλαιά», μια παρέλαση που μου έκανε μεγάλη εντύπωση, με την έννοια ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα εδώ και 35 χρόνια που έχω φύγει. Εκείνο όμως που μου έκανε περισσότερη εντύπωση ήταν ότι δεν υπήρχε Φιλαρμονική. Δυο Δήμοι Νικαίας και Ρέντη δεν διαθέτουν μια Φιλαρμονική. Τα μεγάφωνα …. παιάνιζαν όλα τα εμβατήρια με υψηλό το φρόνιμα.

Εκεί ήταν ο Δήμαρχος κ. Ιωακειμίδης τον οποίο χαιρέτησα και του θύμισα ότι τον φωτογράφισα και στο Αργοστόλι στο συνέδριο της ΚΕΔΕ. Τον πανηγυρικό εκφώνησε ο καθηγητής κ. Διον. Σαμούρης (κάποια συγγένεια θα’χουμε, δεν μπορεί), και ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων. Να σας πω ότι ο γιορτασμός γίνονταν στην πλατεία της Οσίας Ξένης όπου το 1944 μάζεψαν οι Γερμανοί τους Κοκκινιώτες και λίγο παρακάτω στη μάντρα όπως λέγεται τουφεκίστηκαν 350 πατριώτες .

Μετά το τέλος της κατάθεσης των στεφανιών, ακούστηκε ο Εθνικός Ύμνος από τα μεγάφωνα και ξεκίνησε η παρέλαση.
Δεν θυμάμαι πόσα Δημοτικά Σχολεία μέτρησα, 30, 35, τέλειωσαν τα Δημοτικά (επιτέλους) και άρχισαν τα Γυμνάσια, πέρναγαν, πέρναγαν τελειωμό δεν είχαν, κι άρχισαν τα Λύκεια, εκεί δεν άντεξα και έφυγα, κάνοντας μια βόλτα σε γνωστές γειτονιές που μεγάλωσα.
Καλή αντάμωση!!!

Σπ. Αλεβιζόπουλος

ΥΓ: Η “πρώτη” (εξωτερική) φωτογραφία έχει τη σημασία της.