Κάπως έτσι και στην περίπτωση της Λουϊζας Περάτη.

Μιά καταξιώμενη και σπουδαία Αρχαιολόγος, με μάστερ και μεταπτυχιακά, μιά γυναίκα με γνώσεις που θα χρυσοπλήρωναν για τις υπηρεσίες της στην Ευρώπη, αποφασίζει να επιστρέψει στην γενέτειρά της, μετά από 2 σχεδόν δεκαετίες απουσίας, για να προσφέρει στην οικογένεια της (μητέρα τριών αγοριών) την ηρεμία, την ασφάλεια και την ξεγνοιασιά της επαρχιακής ζωής.

Της Λουϊζας η γιαγιά ήταν μοδίστρα και από τα παιδικά χρόνια της έρχεται σε επαφή με την παλιά κλασσική ραπτομηχανή με την μανιβέλα, με βελόνες και κλωστές. Μεγαλώνοντας η αγάπη της για τις κούκλες και η ευαίσθητη ψυχή που την διακρίνει την οδηγεί σε μιά δημιουργική τέχνη.

Με βελόνα και κλωστή δημιουργεί κούκλες πάνινες, εξαιρετικές, πανέμορφες και σήμερα στον χώρο της που φιλοξενεί την πρώτη της έκθεση μας καλοσωρίζει και μας παρουσίαζει το χόμπι της.

“Μάθε τέχνη κι άστηνε”, θυμάστε;

Ας την γνωρίσουμε μέσα από το βίντεο που7 ακολουθεί και μην ξεχνάτε ΑΠΟΨΕ Παρασκευή 15/12 τις 6 το απόγευμα στον Α’ Οροφο της Φιλαρμονικής Σχολής Ληξουρίου.

Σημειώσεις:

• Η Λουϊζα Περάτη είναι θυγατέρα του Διονύση και Κάτε Περάτη. Σχεδόν οι μισοί συντοπίτες μας τους γονείς της Λουϊζας τους είχαμε Δασκάλους στο Δημοτικό…. Από τους καλύτερους Δασκάλους, τους παραδοσιακούς που αγαπούσαν το λειτούργημα της διδασκαλίας σε Δημοτικούδια.
• Η γυναίκα που με έφερε σε επαφή με την Λουϊζα μου είπε “να την βοηθήσουμε, θα τραβήξεις φωτογραφίες να δείξουμε την δουλειά της;”. Ήταν τιμή μου που μου επέτρεψαν να φωτογραφίσω την δουλειά της και να είμαι από τους πρώτους που ήρθαν σε επαφή με την τέχνη της, εδώ στο Ληξούρι.
• Κλείνοντας την (βιντεο)γνωριμία μας, η Λουϊζα θέλει να ευχαριστήσει από καρδιάς την Διοίκηση, τον Αρχιμουσικό αλλά και όλους τους μαθητές της Φιλαρμονικής Σχολής Ληξουρίου, που της παραχώρησαν χώρο στο κτήριο τους για να πραγματοποιήσει την έκθεση της. Βλέπετε από το 2014 το Ληξούρι έχει μείνει χωρίς Θέατρο, χωρίς κάποια αίθουσα όπου θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν εκθέσεις και λοιπές εκδηλώσεις.

Αριστέα Χαριτάτου

—