Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Kefalonia News | April 24, 2026

Scroll to top

Top

Κύριοι της Δημοτικής Αρχής Κεφαλονιάς…«Οι Γερμανοί δεν «ήρθαν σαν φίλοι μας»!

Κύριοι της Δημοτικής Αρχής Κεφαλονιάς…«Οι Γερμανοί δεν «ήρθαν σαν φίλοι μας»!
KefaloniaNews

Ποιος ήταν ο Πέτρος Μιχαλάτος που η Δημοτική Αρχή αρνήθηκε να τιμήσει; Στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κεφαλονιάς στις 29-10-2015, η Δημοτική Παράταξη «Λαϊκή Συσπείρωση» ( ΛΑ.ΣΥ. ), ζήτησε συζητηθεί η αίτηση που είχε υποβληθεί από την ΕΛΜΕΚΙ προς την Δημοτική Αρχή[ΔΑ] (από τον Μάιο του 2015), για την λήψη σχετικής απόφασης τοποθέτησης αναμνηστικής πλακέτας στον χώρο του Σχολικού Συγκροτήματος Σάμης προς τιμή του νεολαίου των ηρωικών Μουζακάτων δεκαοκτάχρονου Πέτρου Μιχαλάτου που εκτελέσθηκε το 1944 από τους ναζί καταχτητές.

Σε σημερινό Δελτίο Τύπου η ΛΑ.ΣΥ. αναφέρει:
«Κατά ανεξήγητο λόγο η Δ.Α. με προεξάρχοντα τον Αντιδήμαρχο Πυλαρέων Γεράσιμο Αλυσσανδράτο, αρνήθηκε ακόμη και να συζητήσει το ανωτέρω θέμα παραπέμποντάς το ουσιαστικά στις καλένδες με την πρόφαση ότι αυτό δεν είναι κατεπείγον!!!»….
Πριν κάνουμε οποιοδήποτε σχόλιο, ας δούμε ποιος ήταν ο Πέτρος Μιχαλάτος, που η Δ.Α. Κεφαλονιάς, αρνήθηκε ακόμα και να συζητήσει θέμα που τον αφορούσε.Ας διαβάσουμε λοιπόν τι γράφει η κ. Σταυρούλα Φλωράτου ( εκπαιδευτικός ), γι’ αυτόν.
«Πέτρος Μιχαλάτος, ετών 17. Εκτελέστηκε από τους Γερμανούς την Πρωτομαγιά του 1944.
Απρίλης 1944. Μέσα στη καλύτερη εποχή του χρόνου. Άνοιξη 1944! Η πατρίδα μας διανύει τον πιο βαρύ χειμώνα!!! Ο Γερμανικός στρατός καταφτάνει και στ’ όμορφο νησί μας . Ο ήχος της γερμανικής μπότας μαζί με τους αναίτιους πυροβολισμούς στα κατώφλια των σπιτιών σκορπά τον τρόμο στα χωριά και τις μικρές μας πόλεις!
Τα Μουζακάτα, ένα μικρό χωριό στις πλαγιές των περήφανων βουνών μας του Αυγού και της Φούχτας με τα όμορφα σπίτια του και τις ανθισμένες αυλές, του επρόκειτο να γίνει ολοκαύτωμα και να μείνει αθάνατο στην ιστορία!!!!
23 Απρίλη του ΄44 ημέρα του Αη Γιωργιού, οι λιγοστοί κάτοικοι που είχαν μείνει στο χωριό μετα τη λειτουργία παρέμειναν στην εκκλησιά του Αγια –Αντρέα για να συζητήσουν πως θ’ αντιμετωπίσουν τη γερμανική λαίλαπα που προέλαυνε προς το ηρωικό χωριό τους
23 Απρίλη του ’44 και ο ουρανός γέμισε μαύρους καπνούς, φλόγες ξεπήδησαν από τη μικρή εκκλησιά και «προκηρύξεις» από τα φύλλα των ιερών βιβλίων του ναού του Αγίου Αντρέα που ανατινάχτηκε με 23 δυναμίτες ώστε να μη μείνει τίποτε όρθιο . Παντού καπνοί ερείπια δάκρυα και πόνος….
23 Απρίλη τ’ Αη-Γιωργιού, το χωριό γίνεται παρανάλωμα του πυρός!Οι ψυχές των ανθρώπων του ΟΧΙ!
Τα Μουζακάτα κάηκαν ,το φώς δε σβήνει
που άναψε στα στήθια τους η λευτεριά!

Από μέρες οι άντρες της περιοχής γνώριζαν τις κινήσεις των Γερμανών και είχαν καταφύγει στα γύρω βουνά. Στο μικρό χωριό είχαν παραμείνει τέσσαρες άντρες, ανάμεσα τους και ο ηρωικός δεκαεπτάχρονος ΕΠΟΝίτης Πέτρος Μιχαλάτος, ο οποίος ήταν άρρωστος από ψηλό ρευματοειδή πυρετό, ο πατέρας του Αριστομένης, ο Γιάννης Γρηγοράτος και ο Γιάννης Μουρίκης, πατέρας της Θοδώρας Τζανετάτου. Τους συλλαμβάνουν οι Γερμανοί, τους φέρνουν στις φυλακές τ’ Αργοστολιού και την Πρωτομαγιά του 1944 τους έστησαν στον τοίχο και τους εκτέλεσαν μαζί με άλλους πατριώτες.
Περιγράφοντας τα γεγονότα των ημερών ο μεγάλος μας ιστορικός και κρατούμενος και ο ίδιος, Σπύρος Λουκάτος, αναφέρει τα εξής:
Από το διπλανό μου κελί έβγαλαν το ηρωικό παλλικάρι Πέτρο, που πέρασε μπροστά από το δικό μου κελί κρατώντας το μπόγο με τα προσωπικά του πράγματα και περπατώντας δύσκολα γιατί υπέφερε από το πόδι. Περνώντας μπροστά από το κελί μου κοντοστάθηκε, με κοίταξε μέσα από το φεγγίτη της πόρτας του κελιού μου και φώναξε: «Συναγωνιστή Σπύρο, αν ζήσεις, θέλω να πεις σε όλους πως πάω να πεθάνω περήφανος γιατί γεννήθηκα Έλληνας και περισσότερο ΕΠΟΝίτης»
Ας είναι αυτές οι γραμμές το αιώνιο μνημόσυνο στους πατριώτες αυτούς και το ηρωικό παιδί των ΜΟΥΖΑΚΑΤΩΝ, τον ΕΠΟΝίτη Πέτρο…»
Τα Μουζακάτα σβήστηκαν από το χάρτη, οι άντρες του θυσιάστηκαν αλλά οι αδούλωτες ψυχές τους έμειναν αθάνατες για να θυμίζουν σε μας το ΧΡΕΟΣ!
Στα Μουζακάτα το « Μικρό Σούλι», όπως το λέγανε στα χρόνια της Κατοχής και στους ηρωικούς Μουζακάδες πέρα απο τις καθιερωμένες εκδηλώσεις χρωστάμε την αναγνώρισή του ως ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ χωριό! Να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες από τους εμπλεκόμενους, ώστε να συμπεριληφθεί στο μακρύ κατάλογο των ελληνικών μαρτυρικών πόλεων και χωριών που περιλαμβάνει πενήντα πόλεις και εννιά χωριά .Πέραν από την ηθική ικανοποίηση υπάρχουν και πρακτικά οφέλη από ευρωπαϊκά προγράμματα, για τούτο το ηρωικό μετερίζι, για τον τόπο και για την Κεφαλονιά γενικότερα που προκύπτουν από την περαιτέρω προβολή του!
Τα ΜΟΥΖΑΚΆΤΑ 67 χρόνια περιμένουν….
Πληροφορίες:
Διονύσης Σπαθής, π.πρόεδρος Κοινότητας Σάμης
Ολυμπία Στανίτσα.
Αρετή Μιχαλάτου μάνα και σύζυγος νεκρών.
Στίχοι :Νίκου Σουρή, π. Πρόεδρος Αδελφότητας Κεφαλλήνων & Ιθακησίων Πειραιά.
Σημείωση : Αποσπάσματα του κειμένου
και το ποίημα Μουζακάτα έχουν δημοσιευθεί
στην εφημερίδα «ΛΟΓΟΣ Κεφαλλήνων &Ιθακησίων»
το 2009 στο φύλλο 168.
Σταυρούλα Φλωράτου
Εκ/κός
Αν .Γραμματέας Α.Κ.Ι.Π

Μέλος Δ. Σ. Συλλόγου Σαμικών»
Αυτός ήταν λοιπόν ο Πέτρος Μιχαλάτος! Ένα δεκαεπτάχρονο παιδί, που η μοίρα του έλαχε να κατάγεται από το χωριό Μουζακάτα, ένα χωριό θρυλικό, για την αντίσταση των κατοίκων του στους κατακτητές! Ένα χωριό που οι Ναζί έκαψαν για να εκδικηθούν τους ηρωικούς κατοίκους του! Τυφλωμένες από το μίσος τους οι μαριονέτες του Χίτλερ, δεν υπολόγισαν ούτε την αρρώστια του Πέτρου, ούτε την ηλικία του και τον εκτέλεσαν!
Επειδή λοιπόν με την απίθανη απόφασή της, η Δ.Α. Κεφαλονιάς, κινδυνεύει να ταυτιστεί με αυτούς που ακόμα και σήμερα πιστεύουν, πως «οι Γερμανοί ήρθαν σαν φίλοι μας», θα πρέπει η ίδια να φέρει το θέμα προς συζήτηση στο επόμενο Δ.Σ. και να ψηφήσει το αίτημα της ΕΛΜΕ-Κ.Ι., για τιμή στον μικρό Πέτρο Μιχαλάτο!! Διαφορετικά… «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα», λέει σοφά η παροιμία, κύριοι της Δημοτικής Αρχής Κεφαλονιάς!
Τάσος Καβαλλιεράτος.