tvxs.gr

Η εκλογή της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στον ανώτατο πολιτειακό θεσμό έγινε με ευρύτατη συναίνεση γιατί ήταν μια επιλογή που ενέπνεε αισιοδοξία. Οχι μόνο γιατί θα ήταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της ελληνικής δημοκρατίας αλλά κυρίως γιατί είναι ένας προοδευτικός άνθρωπος, χαμηλών τόνων, που ως δικαστικός κατέκτησε εκτίμηση και σεβασμό.

Η πολιτική της απειρία είναι επαρκής δικαιολογία για μικρά λάθη, όπως ήταν, για παράδειγμα, ο διορισμός του συντρόφου της ως άμισθου συμβούλου, το «ένδυμα βαθύχρωμο» που είχε υποδείξει για τους προσκεκλημένους στη δεξίωση για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, το επικοινωνιακό άγχος που δείχνει κάνοντας συνεχώς δηλώσεις, ακόμη και για τη γιορτή της μητέρας, και δημοσιοποιώντας μέχρι και φωτογραφίες της με το αδέσποτο γατάκι που υιοθέτησε στο προεδρικό.

Θα μπορούσε να αποδοθεί στην αμηχανία της ακόμη και η παρουσία της στην κομματική εκδήλωση για τα θύματα της Marfin την οποία οργάνωσε το Μέγαρο Μαξίμου με προφανή πολιτική ιδιοτέλεια ή η ανοχή της στην παρουσία ιερέων χωρίς μάσκα στο προεδρικό για τις ορκωμοσίες.

Αλλά τώρα έκανε ένα μεγάλο λάθος. Στη συνάντησή της  με τις αντιπροσωπείες των ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ25 και του ΣΦΕΑ επί της ουσίας συνέστησε αποδοχή της πρότασης Μητσοτάκη για τον εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου.

Προφανώς δεν θα έπρεπε και δεν θα μπορούσε να πάρει θέση κατά του κυβερνητικού αυταρχισμού ή να υποστηρίξει ανοιχτά τους συνομιλητές της. Αλλωστε ούτε αρμοδιότητα έχει να ελέγχει την κυβέρνηση ούτε καθήκον  να παρεμβαίνει στο πολιτικό παιχνίδι.

Η θέση της, όμως, έχει ειδικό συμβολικό βάρος και της επιτρέπει να εκπέμψει μηνύματα με μια λέξη και με μια κίνηση. Εάν ήθελε, θα μπορούσε να δείξει ευαισθησία για ένα ζήτημα που αγγίζει τον πυρήνα της ποιότητας της δημοκρατίας, χωρίς να εκτεθεί για υπέρβαση των συνταγματικά καθορισμένων προδιαγραφών του ρόλου της.

Η Κατερίνα Σακελλαροπούλου επέλεξε να στηρίξει τον Κυρ. Μητσοτάκη ο οποίος έκανε την θεσμική απρέπεια να την ορίσει εν τη ρύμη του λόγου του  επικεφαλής της αντιπροσωπείας όλων των κομμάτων που θα  συμμετείχαν σε μια κοινή εκδήλωση τιμής στο Πολυτεχνείο, όπως πρότεινε.

Ο πρωθυπουργός την υποτίμησε αντιμετωπίζοντάς την σαν υπουργό του και η πρόεδρος της δημοκρατίας απογοήτευσε τον κόσμο της Αριστεράς που πίστεψε ότι η εκλογή της θα έφερνε προοδευτικό στίγμα στο προεδρικό.

Η εξουσία αλλάζει τους ανθρώπους. Αν ο κανόνας επαληθευθεί και στην περίπτωση της Κ. Σακελλαροπούλου, θα είναι κρίμα.