Δυναμική ήταν η κινητοποίηση του κόσμου του Ληξουριού στην χτεσινή συγκέντρωση για το Μαντζαβινάτειο Νοσοκομείο. Ο λαός ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της Λαϊκής Επιτροπής Παλλικής και της Επιτροπής αγώνα φορέων. Ανταποκρίθηκε και στο ψήφισμα που ακούσαμε στο τέλος των τοποθετήσεων από τον Βαγγέλη Βαλλιάνο.

Το Ψήφισμα είναι το ακόλουθο

“Στο Ληξούρι σήμερα μετά από το κάλεσμα της Λαϊκής Επιτροπής Παλικής και της Επιτροπής Αγώνα των Φορέων συγκεντρωθήκαμε για να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στη γενικότερη υποβάθμιση των παρεχόμενων Υπηρεσιών Υγείας στα Νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας, τα Αγροτικά Ιατρεία και το ΕΚΑΒ στο Νομό.

ΑΝΤΙΣΤΕΚΌΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ πολιτική που μετατρέπει το δικαίωμα στην υγεία, την ασφάλιση, την παιδεία σε ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα. Είναι η ίδια πολιτική τη σεισμόπληκτη Παλική και όλες τις δημόσιες υποδομές κυριολεκτικά στη μοίρα τους.

Διεκδικούμε:

1. Να μην γίνει καμιά μετακίνηση προσωπικού από το Μαντζαβινάτειο, αντίθετα να ανακληθούν τώρα αυτές που έχουν γίνει και να επιστρέψουν όσοι ιατροί, νοσηλευτές και εργαζόμενοι έχουν μετακινηθεί.
2. Να πλαισιωθούν και τα δύο Νοσοκομεία του Νομού, τα Κέντρα Υγείας, τα Αγροτικά Ιατρεία και το ΕΚΑΒ, με μόνιμο ιατρικό, νοσηλευτικό και τεχνικό προσωπικό όλων των ειδικοτήτων πλήρους και σταθερής απασχόλησης.
3. Καμιά συγχώνευση – κατάργηση νοσοκομείου.
4. Ενιαίο, καθολικό, σύγχρονο, αποκλειστικά δημόσιο και κρατικό σύστημα υγείας-πρόνοιας -φαρμάκου με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στην υγεία.
5. Μέτρα για τους σεισμόπληκτους και τα παιδιά τους (εργατικές κατοικίες, σχολεία, νοσοκομεία, αντισεισμική θωράκιση – προστασία, αντισταθμιστικά μέτρα κλπ).
6. Να μην περάσει ο νόμος – λαιμητόμος για την ασφάλιση.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ:

• Με όλες μας τις δυνάμεις για την επιτυχία της 48ωρης ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ενάντια στην ψήφιση του νέου ασφαλιστικού.”

 

Το ψήφισμα εγκρίθηκε ομόφωνα από όλους τους συμπολίτες μας.

 

Την εκδήλωση για το Μαντζαβινάτειο, η οποία πραγματοποιηθηκε χτες βράδυ στις 8, έξω από το τσακισμένο από τους σεισμούς Δημαρχείο της πόλης μας, άνοιξε ο Δημήτρης Μαντζουράτος, ενώ χαιρέτησαν και τοποθετήθηκαν οι Ιατροί Γεώργιος Κουρής (Διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής του Μαντζαβινατείου) ο οποίος συγκίνησε πολύ και μίλησε από καρδιάς για το τι εκπροσωπεί το Νοσοκομείο αυτό για ολόκληρη την πόλη μας, και Τάσος Ζαπάντης ο οποίος μεταφέρθηκε ως εφημερεύων ιατρός στο Νομαρχιακό Νοσοκομείο Αργοστολίου, μετά από επιστράτευση και αποχαιρέτησε το Μαντζαβινάτειο Νοσοκομείο.

Χαιρέτησαν και τοποθετήθηκαν οι: Ηλίας Παρίσης, Παναγής Βλάχος, Ιωσήφ Λουκέρης, Γιώργος Γαβρίλης (ΕΚΚΙ), Δημήτρης Μαντζουράτος, Διονύσης Μαρκάτος και την συγκέντρωση έκλεισε ο Βαγγέλης Βαλλιάνος εκπροσωπώντας την Λαϊκή Επιτροπή Παλλικής.

Η χτεσινή συγκέντρωση ήταν ΑΝΟΙΧΤΗ για όλους τους φορείς και όλους τους κατοίκους της Κεφαλονιάς. Ο κ. Μαντζουράτος τόνισε ότι τηλεφώνησε αρκετές φορές στον κύριο Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων, Θ.Γαλιατσάτο ο οποίος συνεχώς του έκλεινε το τηλέφωνο. Επίσης είχε ενημερωθεί και η Βουλευτής του Νομού, η οποία δεν προσήλθε, ούτε την εκπροσώπησε κανένας από τους συνεργάτες της. Τέλος ο κ. Μαντζουράτος αναφέρθηκε στην παντελή αδιαφορία του Δημάρχου Κεφαλονιάς. Φυσικά ούτε ο Αντιδήμαρχος της πόλης μας, κ. Μοσχονάς παρευρέθηκε, ούτε καν ο Πρόεδρος της Κοινότητας Ληξουρίου κ. Μαρκέτος και γενικά ουδείς από όσους εμφανίζονται στα γλέντια, στις χαρές, στις παρελάσεις και στις …στάμνες…..

Ακολουθεί η ομιλία-τοποθέτηση του Β.Βαλλιάνου

Αγαπητοί φίλοι και φίλες

Η σημερινή πρωτοβουλία της Λαϊκής επιτροπής είναι η τρίτη που πραγματοποιείται μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο προκειμένου να αναδείξουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Μαντζαβινατειο Νοσοκομείο και γενικότερα ο τομέας Υγείας – Πρόνοιας στην επαρχία μας και γενικότερα στο νομό μας.  Επίσης, πριν λίγες μέρες η Λαϊκή Επιτροπή Παλικής και η Επιτροπή Αγώνα Φορέων Κεφαλονιάς πραγματοποιήσαμε παράσταση διαμαρτυρίας στη διοίκηση του Νοσοκομείου Αργοστολίου. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η κατάσταση στον τομέα της Υγείας στο νομό μας έχει επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο το τελευταίο διάστημα. Μετά την πολύχρονη και συστηματική προσπάθεια απαξίωσής του, σε Ιατρικό, Νοσηλευτικό , Τεχνικό , Διοικητικό  προσωπικό και  προκειμένου να  καλύψουν τα κενά  που δημιουργήθηκαν  στο Γ.Ν.Ν. Αργοστολίου  λόγω  αποχωρήσεων  ή  συνταξιοδότησης προσωπικού διαφόρων κλάδων και ειδικοτήτων και επειδή δεν προκηρύσσονται οι κενές θέσεις , έχουν αποσπάσει από το Μαντζαβινατειο για την πραγματοποίηση εφημεριών 3 παθολόγους και έναν χειρουργό,  και συνεχίζουν να μετακινούν ακόμα πρόσφατα Τη μοναδική Φαρμακοποιό. Ήδη έχουν μετακινηθεί από το Μαντζαβινάτειο και  δύο νοσηλευτές.

  Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επίκεινται  νέες αποχωρήσεις ιατρών της παθολογικής κλινικής λόγω συνταξιοδότησης μέχρι το τέλος του 2016.

  Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι ότι το νοσοκομείο βρίσκεται   πλέον ένα βήμα πριν το κλείσιμό του, δηλαδή να μην λειτουργεί ως Νοσηλευτική μονάδα και επομένως να κλείσει η παθολογική κλινική, θα  παρέχει μονάχα πρωτοβάθμιες υπηρεσίες Υγείας ,δηλαδή εξωτερικά ιατρεία μονάχα.

  Η ίδια η ζωή έχει αποδείξει την μεγάλη προσφορά του Μαντζαβινάτειου Νοσοκομείου. Μόνο μέσα σε ένα χρόνο (2015)  εξετάστηκαν στα εξωτερικά  ιατρεία 17.794   ασθενείς, έγιναν περίπου 320 μικροχειρουργικές επεμβάσεις, πραγματοποιήθηκαν 22.794 μικροβιολογικές- βιοχημικές εξετάσεις, 2761 ακτινολογικές εξετάσεις 810 υπέρηχοι 211 εξετάσεις οστικής πυκνότητας  ενώ νοσηλεύτηκαν 599 ασθενείς με 2967 μέρες νοσηλείας, και μάλιστα κάτω από καθεστώς  πλήρους εξόντωσης του προσωπικού.

Η κατάσταση στην Υγεία λοιπόν   είναι άκρως επικίνδυνη για τους   ασθενείς και τους εργαζόμενους.  Το φαινόμενο αυτό δεν αφορά μονο το νομό μας. Τα προβλήματα πανελλαδικά στα νοσοκομεία και το ΕΚΑΒ είναι εκρηκτικά και χειροτερεύουν διαρκώς. Υπολειτουργούν τα πολύ-ιατρεία και τα Κέντρα Υγείας, τα ιδρύματα πρόνοιας έχουν καταντήσει ερείπια από τα οποία λείπουν ακόμα και υλικά καθαριότητας! Ασφαλισμένοι και ανασφάλιστοι εξακολουθούν να βάζουν βαθειά το χέρι στην τσέπη για εξετάσεις, νοσήλια, θεραπείες, στις δημόσιες μονάδες υγείας.

Ο όγκος της δουλειάς κι η εντατικοποίηση αυξάνονται κατακόρυφα. Οι εξαγγελίες για 2500 προσλήψεις, πανελλαδικά σε γιατρούς και νοσηλευτές  ακόμα και αν γίνουν μέσα στο 2016, δεν φτάνουν για να καλύψουν τις τεράστιες ελλείψεις που υπάρχουν πανελλαδικά, τα κενά είναι πάνω από 20.000. Δηλαδή, θα συνεχιστεί το κλείσιμο και η υπολειτουργία τμημάτων.

Την ίδια ώρα που χάνονται  εργασιακά και  ασφαλιστικά δικαιώματα , δεδουλευμένα και υποβαθμίζονται οι δημόσιες υπηρεσίες υγείας – πρόνοιας, δεν χάνουν όλοι. Οι ιδιωτικοί όμιλοι, οι φαρμακοβιομήχανοι, τα διαγνωστικά κέντρα αυξάνουν την πελατεία και τα κέρδη τους!

Σε καλούμε να σκεφτείς:

u  Γιατί δεσμεύουν τα ταμειακά διαθέσιμα δήμων και δημόσιων οργανισμών, ενώ με προηγούμενη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου διαγράφουν πρόστιμα επιχειρηματικών ομίλων για φορολογικές παραβάσεις και λαθρεμπόριο;

u Γιατί υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, ενώ ταυτόχρονα χιλιάδες άνεργοι υγειονομικοί  αναγκάζονται να μεταναστεύσουν;

  Για να υπάρξει απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα χρειάζεται να αναδειχτούν οι πραγματικές αιτίες.

Εκεί που υπάρχει χάσμα είναι στον εντοπισμό της αιτίας των προβλημάτων. Διότι ανάλογα με την αιτία προσδιορίζεται και η λύση, δηλαδή ο σχεδιασμός και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, Γιατί, όμως, ενώ παίρνονται μέτρα αντί να λύνονται τα προβλήματα η κατάσταση για το λαό χειροτερεύει και στην κυριολεξία παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις;   Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει, στην κυριολεξία, καμία πολιτική δύναμη, κανένα κόμμα που να μην περιγράφει τα σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν στην Υγεία και την Πρόνοια. Δεν υπάρχει καμία κυβέρνηση που στο όνομα της λύσης αυτών των προβλημάτων, να μην πήρε μέτρα. Στην περιγραφή λίγο – πολύ μπορεί να συμφωνήσουμε όλοι.

Για να βγουν σωστά συμπεράσματα απ’ το λαό και ανάλογα να καθορίσει τη στάση του και τις επιλογές του, το ζήτημα της Υγείας και της Πρόνοιας πρέπει να συνδεθεί με τον πολιτικό σχεδιασμό που υπάρχει στην οικονομία, στην ανάπτυξη και ποιον υπηρετεί.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι πάνω από 20 χρόνια τώρα, η συζήτηση και οι αποφάσεις της ΕΕ, όπως και όλων των αποχρώσεων οι κυβερνήσεις, μονοκομματικές είτε συνεργασίας, έχουν σαν κεντρικό στόχο να υπηρετήσουν αποτελεσματικά μόνο την ανταγωνιστικότητα και τη διευκόλυνση της επιχειρηματικής δράσης και της κερδοφορίας μεγάλων συμφερόντω

Αυτά τα αποφάσισαν και άρχισαν να τα εφαρμόζουν παντού, πολύ πριν από την εκδήλωση της  οικονομικής κρίσης. Μάλιστα, τώρα στην κρίση, θεωρούν ότι ο τομέας της Υγείας είναι ευνοϊκό πεδίο επενδύσεων που θα συμβάλει δήθεν στην έξοδο από την κρίση και στην ενδεχόμενη ανάπτυξη.

Οταν, λοιπόν, ο στρατηγικός στόχος είναι η επιχειρηματική δράση και η ανταγωνιστικότητα, αυτό προϋποθέτει να γίνει όσο πιο φτηνή γίνεται η εργατική δύναμη, με τη σύγχρονη έννοια του όρου. Αυτό το πετυχαίνουν με τη μείωση των μισθών, την ανατροπή του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας, αλλά και με τη μείωση του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους», που σ’ αυτόν υπάγονται οι δαπάνες Ασφάλισης και η κρατική εισφορά για υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας και για τη σύνταξη.

Το κράτος συνεχώς μειώνει τις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού. Κόβονται, πριν απ’ όλα, οι κοινωνικές δαπάνες, προκειμένου να εξασφαλιστεί η στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων με κίνητρα, όπως φοροαπαλλαγές, φοροελαφρύνσεις.

Γι’ αυτό  τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός στην Υγεία και την Πρόνοια , αλλα και την ασφάλιση δεν είναι ζήτημα κυρίως οικονομικό, αλλά βαθιά  πολιτικό.

Η πολιτική αυτή αποτυπώνεται και στον κρατικό προϋπολογισμό του 2016, όπου σε σχέση με το 2015 προβλέπεται μείωση των δαπανών στο υπουργείο Υγείας κατά 15,7% , στον ΕΟΠΥΥ μείωση κατά 30%, στα κρατικά νοσοκομεία μείωση κατά 25% και στη φαρμακευτική δαπάνη μείωση κατά 15%.

  Για τους επιχειρηματικούς ομίλους  και το κράτος που τους  υπηρετεί, η εργατική δύναμη και οι δαπάνες για την αναπαραγωγή της, τη θεραπεία και την αποκατάστασή της αποτελούν κόστος που περιορίζει τα κέρδη τους, είναι εμπόδιο στην ανταγωνιστικότητα.

  Γι’ αυτό μειώνονται οι κρατικές παροχές για την περίθαλψη, οι ιατρικές εξετάσεις, τα φάρμακα, οι υπηρεσίες Πρόνοιας και ο λαός  πρέπει να βάζει το χέρι πιο βαθιά στην τσέπη για να πληρώνουν από το λεηλατημένο εισόδημά τους.

    Γι’ αυτό, όλο και περισσότεροι άνεργοι, ανασφάλιστοι, χαμηλόμισθοι και συνταξιούχοι περικόπτουν ή αποκλείονται από τις αναγκαίες υπηρεσίες Υγείας.

   Γι’ αυτό, αυξάνεται το μέρος του πληθυσμού που εξοβελίζεται στα ονομαζόμενα «δίκτυα ασφαλείας», στη «φιλανθρωπία» και στον «εθελοντισμό» με παροχές για εξαθλιωμένους.

  Πρόκειται για εφαρμογή των κατευθύνσεων της ΕΕ για την ενίσχυση της «αλληλεγγύης» και της εξασφάλισης της «κοινωνικής συνοχής» με τη στήριξη του κράτους και των επιχειρηματιών, προκειμένου να διαχειριστούν τη φτώχεια που οι ίδιοι προκαλούν.

   Επομένως, αυτό που καθορίζει τον  χαρακτήρα των μέτρων στην Υγεία και την Πρόνοια είναι ότι ακριβώς εντάσσονται και υπηρετούν το σχέδιο της καπιταλιστικής ανάπτυξης και μάλιστα σε συνθήκες έντονου ανταγωνισμού και οικονομικής κρίσης. Μία ανάπτυξη, η οποία στηρίζεται στην εκμετάλλευση του λαού, που είναι από τα γεννοφάσκια της αντίθετη με τα λαϊκά συμφέροντα και τις λαϊκές ανάγκες.

Αυτήν την ανάπτυξη στηρίζει η ΕΕ σαν διακρατική ένωση των επιχειρηματικών ομίλων , σαν λυκοσυμμαχία, που αντιμετωπίζει την Υγεία και την Πρόνοια όχι σαν κοινωνικό δικαίωμα, αλλά σαν εμπόρευμα, μια ανάπτυξη που υπηρετείται διαχρονικά από όλες της κυβερνήσεις και  τη σημερινή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ,

Εμείς ως Λαϊκή Επιτροπή Παλικής το λέμε ξεκάθαρα: Δεν υπάρχει λύση μέσα σ’αυτον τον δρόμο ανάπτυξης

Διατυπώνεται αντικειμενικά το ερώτημα:

Μπορούν να αντιμετωπιστούν τα λαϊκά προβλήματα στην Υγεία και την Πρόνοια, εάν η οργάνωση και η πάλη της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων δε στοχεύει στην ανατροπή αυτής της ανάπτυξης; Αν δεν  βάλει φρένο στα αντιλαϊκά μέτρα  και αν δεν  καταργήσει τις αιτίες που αναπαράγουν τα λαϊκά προβλήματα, και την  εκμετάλλευση;

  Υπάρχουν πολλά παραδείγματα και συσσωρευμένη πείρα από τις εξελίξεις στους όρους παροχής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, στους όρους ζωής του λαού, στους όρους ανάπτυξης και λειτουργίας των μονάδων Υγείας – Πρόνοιας, στις συνθήκες δουλειάς των μισθωτών υγειονομικών και στους αυτοαπασχολούμενους, που δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες, ούτε περιθώρια αναμονής.

  Οι περικοπές της κρατικής χρηματοδότησης στα κρατικά νοσοκομεία, στα Κέντρα Υγείας, στον ΕΟΠΥΥ και στα ασφαλιστικά ταμεία αποτελούν κατεύθυνση της ΕΕ,που υλοποιούν κατά γράμμα όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις και η σημερινή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για μείωση των δημόσιων δαπανών στα συστήματα της Υγείας και Πρόνοιας και στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα.

— Η κρατική υποχρηματοδότηση λειτουργεί ως «ντόμινο» για τις δημόσιες μονάδες Υγείας, οι οποίες προκειμένου να γίνουν «βιώσιμες» και οικονομικά «αυτοτελείς», πρέπει να αυξήσουν τα έσοδα και να μειώσουν τα έξοδα, όπως λειτουργούν οι επιχειρήσεις.

  Σημαίνει, επίσης, λιγότερο προσωπικό και πιο χαμηλά αμειβόμενο, με ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και επιδείνωση των συνθηκών δουλειάς. Σημαίνει συγχωνεύσεις και καταργήσεις δημόσιων μονάδων, κρεβατιών, εργαστηρίων.

Ολα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα στο χώρο της Υγείας να ενισχύονται οι μεγάλοι επιχειρηματικοί  όμιλοι, αλλά και οι κρατικές μονάδες Υγείας να προσαρμόζουν τη λειτουργία τους στα χαρακτηριστικά των επιχειρήσεων.

Να δει ο λαός τους φίλους και τους αντίπαλους

Από όλα αυτά που βιώνει ο λαός για την υπεράσπιση της υγείας του, για τη δραματική κατάσταση που επικρατεί στο σύστημα, πρέπει να βγουν σωστά συμπεράσματα. Να μπορέσει να κρίνει ποιοι είναι οι φίλοι και ποιοι οι αντίπαλοί του. Να δει την αιτία που η ζωή του γίνεται κόλαση και ανάλογα να πάρει θέση και να καθορίσει τις πολιτικές και τις γενικότερες επιλογές του.

Να μετρήσει πολύ σοβαρά την εκτίμηση  ότι η σημερινή κατάσταση δεν οφείλεται σε κάποιες «ανίκανες» κυβερνήσεις, στις κυβερνήσεις που εφάρμοσαν «λάθος συνταγή» στην πολιτική διαχείριση.

Εάν οφειλόταν σ’ αυτήν την ανικανότητα και στο είδος της διαχείρισης κάποια από όλες τις συνταγές θα είχε πιάσει τόπο. Τόσο εδώ στην Ελλάδα, όσο και στις άλλες χώρες.

Το γεγονός ότι στη σημερινή εποχή, με την τεράστια δυνατότητα που προσφέρει η παραγωγικότητα της εργασίας, οι κατακτήσεις της επιστήμης, τα επιτεύγματα της τεχνολογίας, η ύπαρξη ενός πολυάριθμου εξειδικευμένου υγειονομικού δυναμικού, να μην μπορούν να αξιοποιηθούν από όλο και μεγαλύτερο τμήμα του λαου μας , αποδεικνύει ακριβώς τη μεγάλη σαπίλα του συστήματος.

Ενός συστήματος που έχει φάει τα ψωμιά του, γίνεται όλο και πιο επιθετικό, υποτάσσει τα πάντα, ακόμα και την Υγεία στις ανάγκες του κέρδους.

Αυτή η πραγματικότητα, όσο καλύτερα και γρηγορότερα κατανοηθεί, μπορεί να αποτελέσει ισχυρό παράγοντα αποφασιστικής αντιμετώπισης ,αυτών που λένε  ότι «δε γίνεται αλλιώς», και ότι χωρίς ρήξη με αυτές τις πολιτικές , μπορεί να υπάρξουν  λύσεις  στην Υγεία και την Πρόνοια.

Θέτουμε το ερώτημα:

Μπορεί η Υγεία και οι υπηρεσίες που παρέχονται  να είναι «κοινωνικά αγαθά; δηλαδή να παρέχονται σε όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις ανάλογα με τις ανάγκες τους, από τη στιγμή που υπάρχει ανάπτυξη της επιχειρηματικής δράσης ή και σε συνθήκες συνύπαρξης κρατικού και ιδιωτικού τομέα;

Η απάντηση ειναι όχι. Στο πλαίσιο της  ανάπτυξης , της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της επιχειρηματικής δράσης οι κανόνες της αγοράς και του κέρδους μετατρέπουν την Υγεία σε ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα, το κάνουν απρόσιτο για το μεγαλύτερο μέρος των λαϊκών στρωμάτων.

Η θέση  για αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας – Πρόνοιας, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης, είναι η μόνη ρεαλιστική πρόταση γιατί είναι αυτή που ανταποκρίνεται στα συμφέροντα της πλειοψηφίας του λαού.

Μπορεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες του υπάρχοντος εξειδικευμένου υγειονομικού προσωπικού, να σχεδιάσει την εκπαίδευση όχι μόνο του υπάρχοντος αλλά και άλλου τόσο σε αριθμό, όσο και σε ειδικότητες και κλάδους, με εξασφαλισμένη την εργασία και τις κοινωνικές παροχές από το λαϊκό κράτος, να προσφέρουν την εργασία τους σε όλες τις περιοχές της χώρας.

  Σήμερα, που ο λαός βομβαρδίζεται με διάφορες συνταγές για να δοκιμάσει ένα φαγητό που αποδείχτηκε πραγματικό δηλητήριο για τον ίδιο, πρέπει να δοκιμάσει τη δική του συνταγή γραμμένη με τα δικά του χέρια και με τα δικά του υλικά.

Να πετάξει στα σκουπίδια το μονόδρομο της ΕΕ  και των διαφόρων πολιτικών εκπροσώπων τους που έχουν αναλάβει το καθήκον να περιτυλίξουν με χρυσόχαρτο το νέο δηλητήριο που έχουν ετοιμάσει για να του δώσουν.

Καλούμε όλους τους αρμόδιους (βουλευτή, κόμματα, δημοτικό και περιφερειακό συμβούλιο) να βγουν καθαρά και να πάρουν θέση για τη συνεχόμενη υποβάθμιση της Υγείας στο νόμο . Να σταματήσουν να σιωπούν και να κρύβονται.

   Τέλος καλούμε  το λαό της Παλικής, αλλά και όλου του νησιού, να ξεσηκωθεί, να μην επιτρέψει το κλείσιμο του Μαντζαβινάτειου Νοσοκομείου αλλά αντίθετα να διεκδικήσει:

  1.Εδώ και τώρα να μην γίνει καμιά μετακίνηση ιατρικού και λοιπού προσωπικού από το Μαντζαβινάτειο, αντίθετα να πλαισιωθούν και τα δύο νοσοκομεία του νομού, τα κέντρα υγείας και τα αγροτικά ιατρεία,  με ιατρικό, νοσηλευτικό  τεχνικό προσωπικό όλων των ειδικοτήτων πλήρους  και σταθερής απασχόλησης.

1. Καμιά συγχώνευση-κατάργηση Νοσοκομείου.
2. Ενιαίο, καθολικό, σύγχρονο, αποκλειστικά δημόσιο και κρατικό σύστημα υγείας-πρόνοιας-φαρμάκου με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.

Αριστέα Χαριτάτου