Η Άσπα (προ 20ετίας στο fame story) το είχε πει και έμεινε στην Ιστορία: “Δεν καταλαβαίνω την έκρηξή σου”. Έτσι κι εγώ, αγαπητοί συμπατριώτες και τουρίστες, δεν καταλαβαίνω τον εκνευρισμό σας στους δρόμους. Άλλος σε προσπερνάει από δεξιά, άλλος βλέπει στοπ η πεζό στη διάβαση και πατάει γκάζι, άλλος διπλο (τριπλο)παρκάρει και ανοίγει διάπλατη την πόρτα κι από πίσω σκούζει το λεωφορείο, για τις θέσεις των αναπήρων να μη μιλήσω, και όλοι βιάζονται, βιάζονται, βιάζονται και τρέχουν.
Αγάπη μου, δεν είναι η Αττική Οδός ο δρόμος που πάει στην παραλία. Αυτόν έχουμε, τί να κάμουμε; Και στο κάτω κάτω γιατί λυσσάς τζόγια μου να προσπεράσεις; Θα φύγει η θάλασσα; Θα χάσεις την ξαπλώστρα την καλή; Δεν σε φτάνει τόσο άγχος στην πόλη; Διακοπές κάνεις! Χαλάρωσε και ευχαριστήσου το.
Και δώστου τα κοσμητικά επίθετα (καλά που βαριακούω και βλέπω μόνον φάσκελα και χειρονομίες), και δώστου προσπέραση από δεξιά στην παραλία με την προσπεράσασα να πηγαίνει ολοταχώς για βουτιά, και δώστου να σε προσπερνάνε δύο μηχανάκια ή/και, εσχάτως, περήφανα πατίνια, εις εκ δεξιών και εις εξ ευωνύμων, και δώστου καβγάδες για το παρκάρισμα… και δώστου ο άλλος και να μπαίνει ανάποδα και να βρίζει εσένα που μπήκες κανονικά. Και δώστου ο άλλος να παίρνει τις στροφές πιο ανοιχτά και από τον Βασίλη Τερλεγκα στο ομώνυμο άσμα, κι εσύ να ακρίζεις προς το χαντάκι, το ντουβάρι, το γκρεμό. Και δώστου ο άλλος επί μηχανακίου (και άνευ κράνους) να βγάζει με το κινητό στόρι στο Χάρακα. Και δώστου να σου κολλάει ο άλλος μέσα στη νύχτα την κατίμαυρη και να σου αναβοσβήνει φώτα για να προσπεράσει πού; Στο Σκαβδολίτη! Αυτή την μεγάλη Άουτοστραντα της νήσου μας!
Και δεν είναι μόνον οι ημεδαποί… Οι εξ Ευρώπης τουρίστες μας να δείτε, θέλουν να ζήσουν κι αυτοί την εμπειρία τoυ vivere pericolosamente. Και καλά οι Ιταλοί, ούνα φάτσα ούνα ράτσα ήμασταν από αρχαιοτάτων, αλλά οι φίλτατοι Ρουμάνοι, Βούλγαροι, αδελφοί Σέρβοι; Μαέστροι στο διπλοπαρκάρισμα και στις ταρζανιές! (Τόσα χρόνια Τσαουσέσκου, Τίτο, Ζίφκοφ, τζάμπα πήγε τόσος υπαρκτός σοσιαλισμός;).. Μη σας πω ότι έχω δει και Γερμανούς να κάνουν παρασπονδίες (και εκεί αυθορμήτως ως συνειρμοί έρχονται στο μυαλό μου τα αντιμνημονιακά μου αισθήματα)…
Ορισμένα δε βαρέα οχήματα περνούν με τόση αλλεγκρία μέσα από τα χωριά που νομίζεις ότι θα πετάξεις κι εσύ όπως πετάς στα όνειρά σου, έτσι και πεις να πάρεις κι εσύ δυο βήματα σαν άνθρωπος.
Θα μου πείτε, η πόλη δεν έχει πάρκινγκ. Η πόλη δεν έχει δρόμους. Οι δρόμοι έχουνε λακούβες. Να τα δεχτώ όλα. Αλλά δεν είναι όλα αυτά ένας λόγος παραπάνω για να προσέχει κανείς περισσότερο; Ειδικά σε δρόμους που ΔΕΝ Ξέρει; Πού έχουνε κοτρωνάρες που κυλάνε, κατσικούλες που φλεξάρουν γάμπα, λακουβίτσες, στενεματάκια, γκρεμούληδες και άλλες ατραξιόν.
Και στο κάτω κάτω… διακοπές είστε… Τί λύσσα είναι αυτή; Τί τρεχάκι είναι τούτο; Δεν φτάνει το ζόρι που τραβάτε στις μεγαλουπόλεις; Δηλαδή άμα δεν γκαζώσεις, δεν κορνάρεις, δε βρίσεις, δεν χωθείς, δεν παραβιάσεις κόκκινο, δεν διπλοπαρκάρεις δεν πας διακοπές;

Ηλίας Τουμασάτος