Ο Βαγγέλης Σακκάτος είναι 93 ετών. Η πνευματική αυτή διαύγεια του επέτρεψε να πάει στις Βρυξέλλες αλλά και στην Κολονία.  Ακούστε το διάλογο που είχαμε όταν μου το ανακοίνωσε.

 

Παρέμβαση του Βαγγέλη Σακκάτου στη Συνδιάσκεψη της Αριστεράς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 22.06.2022 στις Βρυξέλλες

Ένας σημαντικός Έλληνας κριτικός, ο Δημήτρης Ιατρόπουλος, έγραψε στις 16.12.1992, στο περιοδικό “Εικόνες“, “Εκατό βιβλία (για τις γιορτές)“, για το βιβλίο μου: “Πλησιάζοντας προς το τέλος του αιώνα μας. Το χρονικό μιας εποχής“, Αθήνα 1991, Β’ έκδοση συμπληρωμένη: “20ος – 21ος αιώνας, Αθήνα 2015, κάτω από τον τίτλο: Φιλοσοφία – Επιστήμη”, τα εξής:

«Δοκιμιακή προσέγγιση των προβλημάτων της εποχής μας, μέσα από το πρίσμα μιας υπαρξιακής διάστασης και πρωτότυπης οπτικής του συγγραφέα, που, τελικά, αποφαίνεται πως ο κόσμος αυτός, μέσα στις σημερινές συγκυρίες, πολύ δύσκολα θα επιβιώσει, αν δεν αποδεχτεί τον σοσιαλιστικό τρόπο ζωής ως κατευθυντήρια νόρμα του».

Στο βιβλίο μου αυτό, που το αφιερώνω στην Ανθρωπότητα, σε όσους αγωνίζονται για την απαλλαγή της από τους πολέμους και την αθλιότητα, για την απελευθέρωσή της από κάθε καταπίεση και σκλαβιά, ως μοναδική προοπτική διεξόδου από τον φαύλο αυτόν κύκλο, προτείνω τη σοσιαλιστική λύση αυτής της αξεπέραστης και χρόνιας κρίσης του συστήματος παγκόσμια.

Ο Σβεν Μπέκερτ, καθηγητής της Ιστορίας σήμερα στο Χάρβαρντ και συνδιευθυντής του Προγράμματος για τη Μελέτη του Καπιταλισμού στο ίδιο Πανεπιστήμιο, σε κείμενο της Νόρας Ράλλη γι’αυτόν στις “νησίδες” της efsyn της 10.06.2022: “Ο πολεμικός ιμπεριαλισμός υφάνθηκε από το μπαμπάκι!”, σελίδες 4-5, λέει μεταξύ άλλων εκεί:

«Αυτή είναι η δύναμη της Ιστορίας: να καταδείξει πως το καπιταλιστικό μοδέλο είναι αφύσικο, πως δεν είναι παρά μια κατασκευή. Και ως τέτοια, μπορεί να ξε-κατασκευαστεί».

Και:  «Δεν είμαστε θύματα αυτού του κόσμου: εμείς τον δημιουργήσαμε, εμείς μπορούμε να τον αλλάξουμε».

Στη σημερινή παγκόσμια κρίση αυτού του συστήματος, που προσφέρει στην ανθρωπότητα μόνο πολέμους, προσφυγιά, ανεργία, πείνα, θάνατο, εξαθλίωση και λοιμούς, οι εργαζόμενοι μπορούνε και πρέπει να αντιτάξουνε τη δύναμή τους, όχι γενικά και αόριστα, αλλά τελείως συγκεκριμένα και οργανωμένα.

Και η μορφή και ο τρόπος της οργάνωσής τους είναι ένας και μοναδικός. Είναι το Ενιαίο Ταξικό Μέτωπο Πάλης. Ένα από τα κυριότερα μέσα της πάλης των εργαζομένων για τα άμεσα προβλήματά τους και για την κατάκτηση καλύτερων θέσεων για τους μελλοντικούς τους αγώνες.

Το Ενιαίο Μέτωπο συγκροτείται μόνο από εργατικά κόμματα. Είναι μια συμφωνία για κοινή δράση, για κοινές επιδιώξεις, χωρίς καμιά θυσία προγράμματος και αρχών, με τελικό σκοπό την εργατική και εργαταγροτική εξουσία και το σοσιαλισμό.

«Αντίθετα το Λαϊκό Μέτωπο (συνεργασία εργατικών και αστικών κομμάτων), είναι ένας συνασπισμός για σκοπούς γενικούς, που προϋποθέτει ότι το εργατικό κόμμα εγκατάλειψε τους ανεξάρτητους σκοπούς της εργατικής τάξης και την υπέταξε στους γενικούς σκοπούς της αστικής, στο όνομα της (αστικής) δημοκρατίας.» (Βλέπε και Π. Πουλιόπουλου: “Τα Λαϊκά Μέτωπα, ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, η δικτατορία της 4ης Αυγούστου”.

Ιστορικές έχουν μείνει οι εκκλήσεις του εξόριστου στην Τουρκία Τρότσκι από το 1928 ως το 1933, προς τους Γερμανούς προλετάριους και τα κόμματά τους, «να ενωθούνε πάνω στη βάση του Ενιαίου Μετώπου οι εργάτες της Γερμανίας Σοσιαλδημοκράτες και Κομμουνιστές, γιατί διαφορετικά θα νικήσει ο Χίτλερ και θα περάσει σαν οδοστρωτήρας πάνω από την Ευρώπη, αν όχι πάνω από την ανθρωπότητα».

Πάνω από την Ευρώπη πέρασε.

Και μετά τη νίκη του Χίτλερ ο Τρότσκι είπε: «Χωρίς την πολιτική του Στάλιν (απορριπτική του Ενιαίου Μετώπου) δεν θα περνούσε ο Χίτλερ». Και ονόμασε τους φορείς αυτής της πολιτικής “στρατηγούς των ηττών του παγκόσμιου προλεταριάτου”.

Τις συνέπειες αυτής της πολιτικής τις πληρώνουμε ακόμα. Σήμερα η κατάσταση, που ακόμα και οι απειλές θερμοπυρηνικού πολέμου, με τα εναέρια στρατηγεία τους απ’ όπου θα διευθύνουνε την καταστροφή πάνω στη γη εκλαϊκεύεται σαν κάτι πολύ συνηθισμένο, είναι πολύ χειρότερη από τις παραμονές του Β’ παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Η Ανθρωπότητα διαθέτει σήμερα όλες τις επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες και προϋποθέσεις για την πλήρη απελευθέρωση του Ανθρώπου, άξιου για μια ζωή με Ειρήνη, Ευημερία και Αξιοπρέπεια, μέσα σ’ ένα αντάξιό του φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον.

Εργαζόμενοι όλου του κόσμου, Γρηγορείτε!

Βρυξέλλες, 22.06.2022                        Βαγγέλης Σακκάτος