Κορονοϊός….

Κοιτάζοντας στο παρελθόν πολλές ήταν οι πανδημίες που σημάδεψαν την ανθρωπότητα και ως συνήθως η ζωή κύκλους κάνει, ερχόμαστε ξανά αντιμέτωποι με έναν θανατηφόρο ιό.

Έναν ιό, ο οποίος επηρεάζει περισσότερο τις ευπαθείς ομάδες.

Ο κρατικός μηχανισμός λειτούργησε γρήγορα, σε σχέση με την γειτονική Ιταλία, λαμβάνοντας περιοριστικά μέτρα.

“Μένουμε σπίτι”!

Τι πιο απλό;

Αποφεύγουμε να συναντάμε πολύ κόσμο, αποφεύγουμε τα ταξίδια, γινόμαστε πιο νοικοκύρηδες…..

Σχετικό αυτό βεβαίως….

Το Ληξούρι (και αυτό φυσικά) μοιάζει με πόλη φάντασμα. Έκλεισαν τα καταστήματα, οι καφετέριες, τα εστιατόρια κλπ κλπ κλπ….

Μα ο καιρός μοιάζει καλοκαιρινός….

Τι Άνοιξη, τι καλοκαίρι….

Πως να μείνεις σπίτι;

Ευτυχώς ζούμε σε νησί, ευτυχώς μπορούμε να πάμε για περπάτημα, ή μιά βόλτα, ή στην θάλασσα, χωρίς να “πέσουμε” πάνω σε άλλους συνανθρώπους.

Να πας την βόλτα σου, αφού το θες.

Μπορείς όμως να μην πετάς τα υγρά μαντηλάκια σου κατά μήκος του δρόμου, της παραλίας, ή οπουδήποτε τέλος πάντως περπατήσεις;

Μπορείς να έχεις ένα σακουλάκι μαζί σου και να πετάς μέσα σε αυτό τα υγρά μαντηλάκια που χρησιμοποίησες για να απολυμάνεις τα χέρια και που σκούπισες τα παπούτσια σου;

Να τα βάλεις στο σακουλάκι σου και να τα πετάξεις σε έναν κάδο;

Γιατί γίνεσαι απάνθρωπος; Γιατί ενεργείς ως άνθρωπος που κοιτά την πάρτη του, που δεν έχει περιβαλλοντική συνείδηση, που δεν σέβεται τον συνάνθρωπο του;

Σκέφτηκες ότι αυτό το μαντηλάκι που χρησιμοποίησες εσύ και το πέταξες κατάχαμα, αν το βρει ένα άλλο παιδάκι (το δικό σου παιδί να μην είναι έτσι;), αν το μυρίσει ένα τετράποδο, αν το παρασύρει το παπούτσι ενός περαστικού, τότε αυτομάτως γίνεσαι φορέας του ιού, αλλά και όλων των δικών σου μικροβίων σε κάποιον άλλον;

Δυστυχώς αυτές τις ημέρες, οι εικόνες που περιγράφω είναι απανωτές, πολλές και έντονες. Τις συναντάς παντού. Όπου κι αν σταθείς, όπου κι αν βρεθείς….

(Και) σήμερα, ως τακτικοί περιπατητές στα Λαγκαδάκια και κατά μήκος του δρόμου ως τον Φάρο του Γέρο Γόμπου, αντικρύσαμε αυτό ακριβώς….

Χρησιμοποιημένα υγρά μαντηλάκια κατά μήκος, δεξιά κι αριστερά, του δρόμου.

Φυσικά και στην παραλία αλλά και στο Φαρόσπιτο…..

Οπότε αμπαρωνόμαστε σπίτια μας, γιατί απουσιάζει η ανθρώπινη συνείδηση.

“Μένουμε σπίτι”…..

Κι ακούμε την Αγγελικούλα να μας τραγουδά αλά lady Gaga

Αριστέα Χαριτάτου