Βρισκόμαστε στην περιβόητη αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Πυλάρου. Μέχρι το 2010 λειτούργησε, και τι δεν έγινε μέσα σ’ αυτή την αίθουσα.Ο Μάρκος Κοτσιλίνης εκτός από συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, είχαμε πολιτιστικές εκδηλώσεις, συνεντεύξεις, αφιερώματα, και πολλά που ξεχνώ. Θυμάμαι το αφιέρωμα στον  στον Μαρίνο Αντύπα, μετά την κατάθεση στεφανιών, ερχόμασταν στην αίθουσα για τις ομιλίες.   Σε μια συνέντευξη ο Μάρκος είπε: Μεγάλωσα, λοιπόν, στο χωριό. Γεννήθηκα στο χωριό. Πήγαινα στη Σάμη με ένα λεωφορείο σε απόσταση 9 και 6… 15 χιλιόμετρα, πρωί και γύριζα το απόγευμα, σε μια εποχή όπου υποδομές δεν υπήρχαν. Έτσι και αλλιώς, η Ελλάδα τότε φτιαχνότανε. Δεν υπήρχε ρεύμα, δεν υπήρχε νερό, δεν υπήρχε τηλέφωνο, τίποτα δεν υπήρχε! Επομένως, μεγάλωσα διαβάζοντας με λάμπες, με νερό από τις στέρνες και σε μια περιοχή που είναι, κατεξοχήν, κτηνοτροφική και ακόμα ειδικότερα η οικογένεια… Ο πατέρας μου, γιατί ένας δούλευε, ήτανε τεχνίτης της φέτας, αυτό το περίφημο τυρί της Κεφαλονιάς. Η φέτα φτιαχνόταν από Κεφαλλονίτες, ιδίως από Πυλαρινούς και υπάρχουνε πολλά ντοκουμέντα γι’ αυτό. Με τον Μάρκο Κοτσιλίνη όποτε συναντιόμαστε θυμίζουμε ο ένας στον άλλον τα ωραία εκείνα χρόνια. Ούτε μια εκδήλωση του Δήμου δεν έχασα.