Στο περιοδικό Η ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ Τεύχος 13, Ιανουάριος – Μάρτιος 2015, δημοσιεύεται ένα κείμενο για τα κτίρια που σχεδιάστηκαν από τον σπουδαίο αρχιτέκτονα Πάτροκλο Καραντινό. Ένα απ’ αυτά είναι και το Μουσείο, που, τελευταία γίνεται μεγάλη συζήτηση. Αν θα γκρεμιστεί ή θα συνεχίσει να φιλοξενεί τα αρχαίους θησαυρούς της Κεφαλονιάς.

Άννα Γιαννακοπούλου-Κεκάτου Συμβολαιογράφος

Ένας από τους πιο αντιπροσωπευτικούς αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα είναι ο γεννημένος το 1903 στην Κωνσταντινούπολη Πάτροκλος Καραντινός.
Μαθητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο του Δημήτρη Πικιώνη και καθηγητής Αρχιτεκτονικής ο ίδιος από το 1959 στην Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης, υπέρμαχος της «λαϊκής (ανώνυμης) αρχιτεκτονικής», συνέδεσε το όνομά του με το πρόγραμμα σχολικής αρχιτεκτονικής της δεύτερης Κυβέρνησης Βενιζέλου (1928-1932), με την εκπόνηση μελετών σχολικών συγκροτημάτων σε όλη την Ελλάδα.
Ένα ιδιαίτερο κτιριολογικό θέμα που απασχολεί τον Καραντινό είναι τα μουσεία, και στη μελέτη που εκπονεί αναλύει τα χαρακτηριστικά των μουσείων, στα οποία ανήκει και «η δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης και αλλαγής διαμόρφωσης των εκθεσιακών χώρων». Τάσσεται υπέρ «της χρονολογικής παρουσίασης και διδακτικής διαδρομής του επισκέπτη στον μουσειακό χώρο», γιατί, σύμφωνα με τη θεωρία του, τα μουσεία αποτελούν «συμπλήρωμα της παιδείας», ενώ ταυτόχρονα δίνει μεγάλη σημασία στον φωτισμό από τα πλάγια αλλά και από την οροφή, προκειμένου να επιτευχθεί «η συνομιλία των γλυπτών με το φυσικό φως», στον προσανατολισμό, καθώς και στα χρώματα των αιθουσών. Τέλος, προτείνει στις μελέτες του τη δημιουργία εκθεσιακών χώρων στο ύπαιθρο, πάντα σε αρμονική συνύπαρξη με τα εκθέματα στους εσωτερικούς χώρους του μουσείου.

Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά γνωρίσματα σχεδιάστηκε το 1955 από τον Πάτροκλο Καραντινό το Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολιού (φωτογραφία), το οποίο θεμελιώθηκε το 1957 σε αντικατάσταση αυτού που είχε καταστραφεί από τους σεισμούς του 1953, προκειμένου να στεγάσει στις τέσσερις αίθουσές του τα σπουδαία ευρήματα από την παλαιολιθική έως την υστερο- ρωμαϊκή περίοδο, πολλά από τα οποία οφείλουν την ανακάλυψή τους στον σπουδαίο Κεφαλονίτη αρχαιολόγο Σπύρο Μαρινάτο.
Το σημαντικό αυτό κτήριο δεν «σεβάστηκε» ο σεισμός της 26ης Ιανουάριου 2014. Ελπίζουμε όλοι ότι σύντομα οι ζημιές θα αποκατασταθούν και το μουσείο της πόλης μας θα ανοίξει και πάλι τις πόρτες του στο κοινό.
Το άλλο σπουδαίο οικοδόμημα, η μελέτη του οποίου εκπονήθηκε το 1937 επίσης από τον Πάτροκλο Καραντινό, είναι το «κόσμημα» του Ληξουρίου, το Μαντζαβινάτειο Νοσοκομείο, το οποίο «πληγωμένο» αλλά όρθιο (ακόμη και μετά τους σεισμούς του 1953) δέχεται τους ασθενείς της Παλικής. Η ανάθεση αυτής της μελέτης στον Καραντινό έγινε από τους εκτελεστές της διαθήκης του Παναγή Μαντζαβινάτου, Νικόλαο και Ανδρέα Αλιβι- ζάτο, οι οποίοι και ολοκλήρωσαν τον «σκελετό» το 1940, ενώ το νοσοκομείο αποπερατώθηκε με ενέργειες του Αμίλκα Αλιβιζάτου και εγκαινιάσθηκε το 1961.
Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε τη μελέτη του Καραντινού για το Γυμνάσιο Ιθάκης, που έγινε με δωρεά του ελβετικού λαού προς τους κατοίκους του νησιού μετά τους σεισμούς του 1953.