Να μου επιτρέψετε να αφιερώσω τη στήλη σήμερα  στο έγκλημα των Τεμπών. Για τα παιδιά όλου του κόσμου, στη Μ. Ανατολή και ο θρήνος του Ναμπούκο. “Αν ο άνθρωπος δεν φτάσει στο χείλος του γκρεμού δεν φυτρώνουν φτερά στους ώμους του” μας έχει πει εδώ και χρόνια ο Νίκος Καζαντζάκης. Και ναι φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού με 57 παιδιά να έχουν φύγει και με άλλους τόσους τραυματισμένους πολίτες και εργαζόμενους εδώ και δύο χρόνια, να υποφέρουν, από την επιλογή τους να ταξιδέψουν ανεβαίνοντας στο τρένο του τρόμου…Για να αντέξεις όλη αυτή την δυσοσμία της εποχής που ζούμε. προσπαθούμε να βρούμε λύσεις ,πιάνοντας ο ένας το χέρι του άλλου και να ζητήσει οξυγόνο…. 

 Γιατί ο πόνος της μάνας είναι ίδιος για όλους τους Λαούς του Πλανήτη.