Τον τελευταίο καιρό οργανώθηκαν από το ΚΚΕ αρκετές επετειακές εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για την έναρξη (το 1946) του Εμφυλίου και τη δράση των μαχητών του ΑΣ στο Νησί μας

Ανεξάρτητα του τι πιστεύει κανείς για τα γεγονότα εκείνης της περιόδου τα οποία έζησα έντονα (αν και μικρό παιδί) αλλά και έχω έκτοτε μελετήσει απροκατάληπτα με βάση θύμησες από το οικογενειακό περιβάλλον, ένα μικρό αλλά ενδιαφέρον αρχείο που περιλαμβάνει αλληλογραφία του Πατέρα μου με τους πρωταγωνιστές του Βουνού (Φώτη Σγούρο, Διονύση Μαρκουλάτο και Γερ. Γρηγοράτο – Αστραπόγιαννο) συζητήσεις με τρείς από τους αυθόρμητα παραδοθέντες , αλλά και άλλους πρωταγωνιστές ή και   δευτεραγωνιστές που σιγά-σιγά εκλείπουν, καθώς και τή μελέτη της ελάχιστης βιβλιογραφίας, θεωρώ ότι χρειάζεται να γίνει – επιτέλους – μια νηφάλια ευρύτερη δημόσια συζήτηση – διάλογος για τα γεγονότα εκείνης της εποχής πέραν από τους ηρωισμούς και τις θυσίες που υπάρχουν αναμφίβολα και στις δύο πλευρές, αλλά και – κυρίως – για τις συνέπειες, τις καταστροφές και τη δυστυχία που επέφερε, αφήνοντας βαθειές πληγές στο σώμα της Πατρίδας και στη συλλογική εθνική συνείδηση.

Και αυτό όχι για να καταλογισθούν η επιμερισθούν ευθύνες , αλλά για να αναδειχθούν ανεπάρκειες, πλάνες, λάθη και προκαταλήψεις των Ηγεσιών αμφοτέρων των παρατάξεων εκείνης της περιόδου που μαζί με αναμφισβήτητες όσον και διφορούμενες εξωτερικές παρεμβάσεις, μας οδήγησαν στον όλεθρο του «εμφύλιου» σπαραγμού. Καί τούτο για να αποφευχθεί τυχόν -σήμερα ή στο μέλλον – επανάληψη ανάλογων διχαστικών λαθών και διλημμάτων.

Το εμφύλιος σε εισαγωγικά μετά την πρόσφατη τοποθέτηση του ΚΚΕ (διά στόματος της κ. Παπαρήγα στον ΑΙΝΟ ) ότι δεν επρόκειτο για εμφύλιο αλλά για «ταξικό πόλεμο που δεν είναι ιστορική παρακαταθήκη αλλά ζώσα πραγματικότητα» .

Αλήθεια τι να εννοούν.

Πάντως ο Φώτης Σγούρος (ένας εκ των τριών της Ηγεσίας του Δ.Σ. Κεφαλονιάς) στην επιστολή του που έχω στα χέρια μου μιλάει καθαρά σε δυο  σημεία ότι οι μαχητές εκείνοι «διεξάγουν  αγώνα για τη λευτεριά και ανεξαρτησία της πατρίδας για το σταμάτημα του εμφυλίου πολέμου»

Αλλά και  ο μακαρίτης Σπ. Λουκάτος στο γνωστό έργο του (σελ. 259 ,295 ) γράφει καθαρά για «αδελφοκτόνο ελληνο-ελληνικό πόλεμο» για «Ανεξαρτησία και Δημοκρατία μέχρι εσχάτων» «τίποτε πιότερο τίποτε λιγότερο»

Τάχατες ποιοι να έχουν δίκηο οι νεκροί που έδωσαν αίμα καί ζωές για τις ιδέες και τα πιστεύω τους, η οι επίγονοι αναλυτές και καθοδηγητές. Κάποιο στόμα πρέπει «να το βρει καί να το πεί» τουλάχιστον στους Νέους .  Ετσι κι αλλοιώς τα έβδομηντάχρονα από το ξεκίνημα της τραγωδίας έφθασαν και πολύ φοβούμαι ότι στη συλλογική μνήμη θα μείνει μόνο το αποτύπωμα μιάς ατελούς όσο και βλαβερής παραπληροφόρησης.

Σπύρος Τϊαν. Φωκάς
Τραυλιάτα
Τηλ 6972403256

Υ.Γ. Την δημόσια συζήτηση μπορούν και οφείλουν να οργανώσουν οι Νεολαίες των Κομμάτων (εάν υπάρχουν) σε συνεργασία με «επαΐοντες» αποδεικνύοντας ετσι ότι «μάθαμε να κουβεντιάζουμε τώρα, ήσυχα – ήσυχα κι απλά»