Δεν υπήρξε Κεφαλονίτης που να μην λατρέψει αυτόν τον τόπο, το Ληξουράκι μας.

“Πέσαμε” πάνω σε ένα βιβλίο-αφιέρωμα της κα Ευρώπης Μοσχονά-Μαραγκάκη,  στον σατιρικό ποιητή Γεώργιο Μολφέτα, που βρήκαμε στις βιβλιοθήκες της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης. 

Ξεφυλλίζοντας μεταφέρουμε στο διαδίκτυο κάποιες από τις αναφορές του Μολφέτα, για την πόλη μας.

“Αναφορές του Μολφέτα στο Ληξούρι, το οποίο κατέχει πρώτη θέση στην ποίηση του και με γρήγορες πινελιές “ζωγραφίζει” πολλούς τύπους στην καθημερινή τους ζωή δίνοντας μιά γραφικότατη εικόνα της ζωής της Χωροπούλας

“….Έπειτα μη νομίσετε πως πάσχουν από τρέλλα,
αυτοί που θ’απαντήσετε με τα ψηλά καπέλα!
Κι αν μουρμουρίζουν όλοι τους υστερικώς ως είδος
αυτό είν’ αποτέλεσμα απούλητης σταφίδος.
Πολλά θα σας ελκύσουνε σ’εκείνο το παϊζι
ένθα το πνεύμα του λαού εκτάκτως σπινθιρίζει
ιδίως το αγέρωχον του καθ’ ενός Δοτόρου
ήρεμα βηματίζοντας προ του Παντοκρατόρου.
Θα σας εκπλήξει φοβερά πιστεύω Πατρινοί
και θα φωνάξετ’ όλοι σας εν ηχηρά φωνή,
“Ζήτωσαν οι ευφάνταστοι του Ληξουρίου γόνοι…”

Σ’ ένα άλλο ποίημα του δίνει πολλές πληροφορίες σχετικά με το τι θα μπορούσε να θαυμάσει κάποιος στο Ληξούρι εκείνη την εποχή

“…Αν αξιωθείς καμιά φορά να έρθεις στο Ληξούρι
θα ιδείς πολλά τα θαυμαστά κι όχι ποτάμι μόνον
διότι κάτι κάνουμε καινούργιο κάθε χρόνον,
και μάλιστα, κυρ – πρόεδρε, αν τύχεις Κυριακή,
που νάναι σε παράταξη το ιππικόν εκεί,
να ιδείς τον Κάρλον ύπτιον και τα λοιπά κανόνια.
Να ιδείς γαϊδάρους χωρικών δεμένους στα πορτόνια
να ιδείς Τυπάλδους να φορούν τα ύψιστα καπέλα
να ιδείς γεφύρας κινητάς και πόρτες με ρεστέλα
να ιδείς τον Παντοκράτορα τι φάμπρικα υπέστη,
να ιδείς το μέγα σπετσαριόν Ευάγγελου Φορέστη
να ιδείς που τώρα έκαμαν και τεχνητόν λιμένα,
αν ήρχισαν για νάχουμε ως δήμαρχον” εμένα.
Και τέλος πάντων πρόεδρε ο νους σου θα γυρίσει
αν κάποτε επισκεφτείς το πίκολο Παρίσι,
και από μέσα σου θα πεις, συνάδελφε Βουδούρη,
“δεν ήλπιζα πως τόσο σικ θα εύρω το Ληξούρι….”.”

Αριστέα Χαριτάτου