VENI – VIDI – VICI στην παραλλαγή ΗΡΘΑ –  ΕΙΔΑ – ΕΒΑΨΑ

Όπως ο Ιούλιος Καίσαρας ως κατακτητής και άρα ιδιοκτήτης των εδαφών των ξένων λαών που υποδούλωσε (ήρθα-είδα-νίκησα), έτσι και κάποιοι σύγχρονοι αυτοαποκαλούμενοι φυσιολάτρες-ορειβάτες, είτε δρώντας οργανωμένα είτε σε ανεπίσημες ομάδες, θεωρούν εαυτούς κατακτητές των βουνών της Κεφαλονιάς και άρα και ιδιοκτήτες τους (ήρθαν-είδαν-έβαψαν).
Αρα έχουν δικαίωμα – κατά τη γνώμη τους – να βάφουν βράχους και δένδρα με διάφορα χρώματα, ακόμη και αν υπάρχει ήδη παλαιότερο σημάδι (προφανώς όχι της αρεσκείας τους), το πέρασμά τους από τα μονοπάτια που άλλοι και για τελείως άλλους λόγους , μόχθησαν στο παρελθόν να τα ανοίξουν.
Αγνοούν ηθελημένα, ότι οι παλαιότεροι τα άνοιξαν για να πηγαίνουν στις περιουσίες τους προσπαθώντας να επιβιώσουν σε δύσκολες εποχές, πολύ πριν την εμφάνιση των γιάπιδων. Δεν τα ανοίξανε για ψυχαγωγικούς -αθλητικούς -τουριστικούς σκοπούς.
Μήπως οι σύγχρονοι αυτοί Ιούλιοι Καίσαρες που εφαρμόζουν το «ήρθα-είδα-έβαψα» νομίζουν ότι οι λιθιές, τα αρμάκια, οι στέρνες, οι καλύβες και τα αλώνια φτιάχτηκαν μόνα τους ή μήπως νομίζουν ότι τους περιμένουν να τα ανακαλύψουν, να τα κατακτήσουν και να τα κατοχυρώσουν βάφοντάς τα;
Μήπως νομίζουν ότι περπατάνε σε εδάφη του κράτους και άρα ως πολίτες του μπορούν να έχουν τέτοιες συμπεριφορές; Λάθος κάνουν. Όλη η Κεφαλονιά -πλην εξαιρέσεων όπως πχ ο εθνικός δρυμός ή ο αιγιαλός- είναι σύνολο μικρών ή μεγαλύτερων ιδιοκτησιών, καλώς ή κακώς.
Το κράτος βέβαια έχει χαρακτηρίσει τα περισσότερα από αυτά τα εδάφη ως δασικά και ενώ δεν θίγει το ιδιοκτησιακό καθεστώς , δεν επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να κόψουν ένα πουρνάρι. Πώς παρόλα αυτά οι σύγχρονοι ντόπιοι εξερευνητές θεωρούν εαυτούς αφεντικά των βουνών και χωρίς να παίρνουν την άδεια κανενός βάφουν ή καρφώνουν ταμπελίτσες, μόνο η νοοτροπία του νεοέλληνα μπορεί να το εξηγήσει, οι ανάγκες του φωτορεπορτάζ και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Τούς ενδιαφέρει τι θα έχουν να επιδείξουν και να παινευτούν.
Οι παλαιοί το λέγανε αλλιώς: Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα! Γιατί είτε μας αρέσει είτε όχι, εμείς είμαστε περαστικοί από τα μονοπάτια και οφείλουμε να νοιώθουμε προσωρινά φιλοξενούμενοι και να διαβαίνουμε με δέος από τα μέρη που άλλοι υποφέρανε για να ημερέψουν από ανάγκη να επιβιώσουν.
Δεν είναι απαραίτητα τα βαψίματα και τα ταμπελάκια στα εδάφη της Κεφαλονιάς. Παντού υπάρχουν θάμνοι ή δένδρα και τα κλαδέματα πάνω σε αυτά δηλώνουν με σαφήνεια το μονοπάτι. Άλλοι λόγοι οδηγούν τους ορειβάτες-πιτόρους σε αυτές τις περιττές, αυθαίρετες, αντιαισθητικές και προκλητικές ενέργειες. Συμπλέγματα; Ανασφάλεια; Επίδειξη; Άγνοια; Άβυσσος η ψυχή του ορειβάτη-πιτόρου.
Το ζήτημα είναι ποιος θα φάει την τουφεκιά από κάποιον εξαγριωμένο σημερινό ιδιοκτήτη που ακόμα και σήμερα βολοδέρνει στα βουνά για τον επιούσιο, που ενώ δεν αναγορεύει τη διέλευση από την ιδιοκτησία του , βλέπει τα κοπάδια των συγκεκριμένων νεοελλήνων να φέρονται σαν καταπατητές, να διεκδικούν δικαιώματα διέλευσης και να σημαδεύουν την παρουσία τους στις ξένες περιουσίες.
Κάπως έτσι κάνουν και τα σκυλιά που σημαδεύουν με ούρα την επικράτειά τους. Μήπως αφού πάνε πολλοί μαζί να σημαδεύουν έτσι; Πιστεύω ότι με καλό προγραμματισμό και άφθονο νερό θα υπάρχει επάρκεια ούρων.
Τα βουνά μας προσφέρουν δυνατότητες για ηρεμία, άσκηση, σκέψη, εξερεύνηση (του χώρου αλλά & του εαυτού μας), αισθητική απόλαυση, γνωριμία με τη φύση και το μεγαλείο της, ευκαιρία για γνώση του ίδιου μας του εαυτού και ειδικά της μικρότητάς μας σε σχέση με τα μεγέθη της φύσης. Είναι ανάγκη εμείς σε αντάλλαγμα να αφήνουμε τα σκουπίδια μας και τις υπογραφές μας; Να τα μολύνουμε με τα προϊόντα των συμπλεγμάτων μας;
Όσοι ασχολούνται με την οδήγηση των ομάδων τους στα βουνά, πρέπει πάνω απ’όλα να εμπνέουν τους απλούς συνοδοιπόρους και να τους περνάνε τη σωστή κουλτούρα. Αντί αυτού , ενθαρρύνουν την υποκουλτούρα που τα αποτελέσματα της βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα βουνά μας (σημάδια μικρά & μεγάλα, στρογγυλά & μακρόστενα, χρώματα διάφορα, συνθήματα & αποφθέγματα, γκρεμισμένα κλαδιά από κερασιές, παρατημένες ψησταριές στις ακτές, σκουπίδια κάθε είδους).
Αν δεν είναι ικανοί γι αυτό, ας κάτσουν σπίτι τους ή ας εξασκήσουν τις δεξιότητες τους διαδικτυακά μήπως και γλυτώσουν τα βουνά τη ρύπανση και το μπογιάτισμα. Η φύση παράγει μόνη της τα χρώματα για να εξυπηρετηθούν οι δικοί της σκοποί και ανάγκες (όχι πάντως προς τέρψη των οφθαλμών μας) και σίγουρα δεν έχει ανάγκη τα δικά μας πασαλείμματα.

Ειλικρινά , αλλά χωρίς καμία εκτίμηση Δ. Μουρελάτος